Illumination of Ancaria

正在查看此主题的用户

Kassar keek haar even na en richtte zich toen tot Gerontis.
Eigenlijk wou ik jullie nog een speciale grot zien op dit eiland ..
 
Gerontis zuchte...en gaf opdrachten aan de dolers...toen ging hij naar de bieb om wat rust te vinden

Hij pakte een boek van een held die zijn eigen ondergang maakte...nogal ironisch vond Gerontis...
Panor kwam hem echter storen

Panor:meester..
Gerontis*zucht geeergd* voor de zoveelste keer...ik ben gewoon Gerontis..
Panor*knikt en gaat verder* er zijn twee dolers die het binneland van het eiland aan het verkennen waren..
Gerontis*fronst*wat is er mee?
Panor:ze zijn spoorloos verdwennen...ik heb er al vier scout groepen op af gestuurt maar zonder resultaat...
Gerontis dacht even na...
Gerontis*doet het boek weg en staat op*oke...zorg voor een scout groep..roep kassar en een normale groep dolers !
Panor knikte en voordat hij weg ging draaide hij zich om
Panor:eeuhm heer gaat het?
Gerontis*bijt even op zijn lip* ja....er ging alleen iets niet goed...maar dat is iets anders...ga nu !

Drie uur later staan ze klaar
Gerontis met Luna aan zijn zij kijkt naar een scout groepje van 5 man en kassar die een groepje dolers van 10 moest leiden en Mani die naast haar stond.
Gerontis stond zoals vanoudst gekleed , met een normale zwaard aan zijn zij en een kortzwaard op zijn rug

Gerontis*kijkt streng* jullie weten wat jullie opdracht is ?
Ze knikte
Gerontis:mooi....sta goed paraat voor een gevecht want we weten niet wie of wat de dolers heeft gevangen genomen of erger...uiteindelijk als we de dolers vinden redden we die als eerst.
Ze knikte alweer
Gerontis:dan rekenen we af met de schuldige...echter staat het redden op de eerste plaats dus raak niet al teveel strijdlustig*kijkt naar Kassar*
Kassar rolde geeergd met haar ogen en ze gingen

Gerontis*onder het lopen*sorry....het was niet zo bedoeld....
 
Kassar zei geërgerd; Ja, wanneer gaan we nu naar die grot, ik wacht nu al 3 hele dagen en dan gaat dat mens ook nog eens weg.
 
Gerontis keek met een streng gezicht naar Kassar
Gerontis:luister je kan het me later laten zien..eerst moeten we dit doen...en vergeet niet wat Elys voor ons twee heeft gedaan
Luna piepte en Gerontis keek weer grimmig

Wat zou nou twee goed getrainde strijders in zowel zwaard en boogkunsten en een beetje magie hebben gepakt ?
Gerontis wist ...het zou hem niet al te graag bevallen..daarom was Panor nu de fortje helemaal aan het klaarmaken met de
andere dolers zodat het klaar stond voor elk aanval
 
de groepje had het spoor gevonden..het liep naar een grote ingang van een grot

Gerontis:ik vind het niet zo fijn als we geen bericht sturen dat we hier zijn
Ze stuurden Luna en Mani terug met het bericht waar ze waren etc.

Toen ze in de donkere grot ginge werd het echt donker
Een Doler:wacht ik maak wel een lichtje

voordat Gerontis zei dat hij dat niet wou hoorde ze iets hard en snel hun kant op komen
En voordat iemand wat kon doen of maar zeggen werden drie dolers opeens door een grote bek vol met vlijmscherpe tanden beetgepakt.

Het bloed spoot alle kanten op en de rest was even in schok en voordat ze actie weer konden ondernemen werden de drie meegesleurd de donkere diepte in.

Kassar en nog een drietal dolers renden  er meteen achterna
Gerontis:ho !! we weten nog niet...of..

Achter hen begon de ingang in te storten en de paar dolers en Gerontis renden achter de rest aan.

Toen ze hen in hadden gehaald waren ze geschokt...overal kwam licht vandaan...en het stonk er naar de zwavel vond Gerontis...toen wist hij het...
Kassar:...dit is niet goed...
Gerontis:iedereen blijf bij elkaar....en hou elke spreuk of wat vuur kan tegenhouden paraat!!

toen gingen ze voorzichtig lopen maar een doler stapte op een krakend iets en keek veschrikt in een schedel
Toen werd die vanuit een grot meegesleurd door een staart en iedereen rende er achter na
Gerontis dacht in een keer hoe stom ze waren...ze liepen langzaam in de val.

Kassar zag het als eerst en keek veschrikt naar het tafereel....een draak...niet al te groot..waarschijnlijk een jonge die pas op zichzelf was was net bezig de laatste doler levend op te eten...
Gerontis keek verafschuwend en dacht even na...een grote staart...stinkende zwavel...nogal grote hoektanden..dit was waarschijnlijk een vuurstaart !!

Kassar:wat nu ?
Gerontis:hier zo snel mogelijk weg komen *doet alvast zijn hoofdband omhoog en kijkt naar de draak*

een grote stroom van energie stroomde door zijn buik wat erop hield dat deze wat vuur kon spuwen...gellukkig was het niet een volwassen oude draak....
Toen merkte de draak hen op en gromde en iedereen zag de gemene tanden die in zijn bek zaten
Gerontis*mompelt* hier had ik nou best wel die verloekte spiri...

Verder kwam hij niet want hij en Kassar wisten net weg te springen toen de draak een vuursalvo op de groep afvuurden en de laatste paar dolers die veschrikt waren hen had weggevaagd
 
Kassar begon bevelen te schreeuwen, niet eens wachtende tot Gerontis wat zei.
Iedereen de grot uit, Gerontis jij ook! Opschieten!
Kassar begon met een serie handgebaren waarbij ze een oude spreuk mompelde ..
Sjierkovan nisi tialiti!
Er kwam een grote straal water uit haar mond die open stond, en deze raakte de draak precies tussen zijn ogen.
De draak leek even om te vallen maar herstelde zich, en Kassar draaide zich om naar de rest.
Ze leek wel in trance, iets wat alleen de grote magiërs doen, of uberhaupt kunnen.
Ze wees naar een uitgang naar de grot, en de Dolers begonnen te rennen.
Gerontis bleef staan, en riep; Kom mee!
Kassar draaide zich terug en Gerontis begon te rennen, denkende dat Kassar wel achter hem aan kwam.
Toen hij over zijn schouder keek zag hij als laatste nog een grote bal vuur, en dat Kassar er niet meer was ..
 
Drakonian en zijn makkers renden van het pad af en verschuilden zich in de bosjes. Ze hoorden nu snel paarden dichterbij komen. Het waren Ysse stadswachten. Toen ze eenmaal weg waren begon Puyt: "Kom op. We moeten snel zijn! Met een beetje pech komen ze bij de grens uit!" Ze begonnen te rennen richting de grens van Acron. Na een tijdje begon Drakonian; "Waarom is nou de echte reden dat jullie mij komen zoeken? Je kan toch nooit gehoord hebben in Acron dat ik gezocht word?" Er viel even een pijnlijke stilte. Toen begon Iopy; "Nou, we hoorden het eerst van de landheer, hij was in het Ys geweest en had het gehoord. Zo kwam het verhaal bij ons terecht. We besloten je maar te helpen." "2x keer raden wie er was bij mijn terechtstelling." gromde Drakonian. "Onze lieve oude landheer.." Iedereen keek verschrikt op. "Wat serieus!?" vroeg Piut ongelovig. "Ja echt, hij is blijkbaar diplomaat geworden en is omgekocht om geen bezwaar te maken tegen mijn proces." zei Drakonian.

"Nou" begon Piut. "Er is nog een reden waarom we je zijn komen redden. De zoon van de landheer is een tiran. Zijn belastingen zijn te hoog, er is te weinig eten in de winter, er zijn constant aanvallen van bandieten. Daarom besloten we er wat van te zeggen. Hij vond dat we niet moesten zeuren want hij kon ook maar 3 banketten houden per week. En toen later begon hij ook nog eten te vorderen van de dorpelingen voor zichzelf! Hij heeft een heel huurlingen leger ingehuurd omdat de rest van zijn soldaten al zijn gedeserteerd omdat ze hun familie niet wouden beroven. Net zoals ons dus. Toen kwam er een opstand en werden we uit het dorp gejaagd door de huurlingen. Toen besloten we jou te zoeken. En we hebben een plan. We gaan terug naar het dorp en zetten hem af. En dan word jij de nieuwe landheer."

Drakonian was met stoemheid geslagen. "Wat?? Ikke?? Waarom??"
"Nou, dat was de algehele stemming van de dorpsbewoners. Je staat op goede voet met de Koning en met de generaals en rest van de lords van Acron. Je bent in principe een oorlogsheld." zei Piut.
"Maar als ik zijn plaats overneem dan is dat illegaal. Ik denk niet dat de koning dat steunt." zei Drakonian.
Piut: "Oh ja echt wel. We hebben alles al uitgedacht. Kulin werkt nu op het hof van de koning als adviseur en is een goede vriend van hem. Als hij jou steunt, dan steunt de koning en dan durven de andere lords ook niks te doen."
Drakonian: "Piut, je bent een genie! Maarre ik moet eerst andere dingen afhandelen. Belangrijke dingen."

De makkers van Drakonian begonnen nu te protesteren. "Wat is er nu belangrijker dan het dorp redden?" zei Iopy boos.
Drakonain: "Wraak op de man die mij verraden heeft. Mijn beste vriend van de laatste jaren."
Piut: *zucht* "Als het dan zo belangrijk voor je is gaan we mee. Maar dan wel snel! We hebben beloofd dat we voor het nieuwe jaar terug zijn!"
Drakonain: "Dat zal wel lukken. Geloof me."
 
Toen de draak eenmaal geland was keek hij Matander aan. Matander trok zijn zwaard en staf en was klaar om zich te verdedigen. Het was zeer moeilijk om een draak zonder voorbereiding te temmen. Dan maar op de oude manier, het beest laten zien wie de baas was. De draak liet een grote vlam uit zijn bek spuwen richting Matander. Hij ontweek hem snel en begon op de draak af te rennen. Terwijl hij aan het rennen was ontweek hij nog een paar stoten vuur. Hij sprak een spreuk uit waardoor de draak even niks kon zien. Hij werd zeer boos en begon in de lucht te happen op zoek naar Matander. Matander greep zijn kans en sloeg met zijn zwaard tegen de kop van de draak. Hij raakte hem behoorlijk maar niet genoeg om het te doden. Matander moest nu zeker een heel stuk uitwijken om niet verbrand te worden door het vuur van de draak. Hij probeerd de draak van afstand te bezweren zodat hij hem zou gehoorzamen. Dat lukte helaas niet. Matander was gedwongen om snel een muur van water op te roepen omdat de draak weer goed kon zien en zijn woede weer op hem richtte.

Matander vuurde een regen van zwaarden af op de draak. De draak sloeg deze van zich af door zijn staart voor zich te houden. Matander probeerde van alles. Bezweringen, vuurspreuken, waterspreuken, hypnose maar niks hielp tegen de draak. Hij was zelf al bijna een paar keer verbrand door het  vuur van de draak. Hij zag dat hij het nooit zou winnen als hij zo zou doorvechten. Er was een manier, maar die was gevaarlijk te gebruiken omdat het veel engergie kost en het daarna voor lange tijd niet meer kon worden gebruikt. Matander dacht dat het maar moest. Hij moest deze draak temmen. Toen begon hij zijn transformatie.

Matander transformeerde naar wat hij vroeger was geweest. Voordat hij op deze wereld kwam, was Matander een demon uit de demonenwereld. Deze wereld was bevolkt met andere demonen die niks grager deden dan werelden overnamen en in verderf storten. De leiders hadden hun oog laten vallen op Ancaria. Ze besloten om Matander te sturen, hij moest de invasie voor bereiden en de "gevallen engel" verslaan die dit kon dwarsbomen. Het was niet mogelijk om meteen alles te sturen. Zoveel engergie en magie beschikte deze wereld over. Matander kon zich nog wel in oude gedaante transformeren maar dat kostte hem extreem veel engergie en moeite.

Matander groeide tot ongeveer 3 meter tot wat leek om een tauren gekruisd met een duivel. Hij trok zijn zwaard en schild en daagde de draak uit. Het gevecht duurde nu veel minder lang omdat Matander nu beter tegen het vuur kon. Het duurde niet lang voordat Matander op de kop van de draak zat en zijn zwaard in zijn kop kon drukken.

Hij moest niet te ver doordrukken want anders zou de draak sterven. Hij sprak een spreuk uit die via het zwaard de kop van de draak in ging. Met deze spreuk wist Matander de draak te temmen. Hij liet zich op de grond zetten door de draak.
"Zo, lief draakje van me, maak eerst maar eens mooi gat in die deur. Goede oude Kilmar krijgt nog een lesje van mij."
 
Gerontis wou nog snel naar haar toe rennen en voelde de tranen over zijn wang lopen
toen werd hij echter beetgepakt en naar achteren gesleurd

stenen vielen naar beneden en de grond beefde
Panor:meester kom !
Gerontis:razz:anor ?
Panor: kom op !! anders zullen we allemaal...
Gerontis knikt en samen met Panor en nog een paar dolers rennen ze net op tijd de grot uit

deze storte achter hen in en ze keken er allemaal bedroefd ernaar....ze waren Kassar kwijt...
Gerontis kon het niet geloven...eerst Loin...toen Rinnar...en dan Elys....en nu Kassar die niet meer bij hem is...

Toen ze terug waren was Gerontis stil ....ze bouwden het fortje af en Panor kwam met het idee om nog een grote kasteel met alle dolers die aardemagie en spreuken kende...Gerontis stemde toe en hij bleef met net genoeg dolers in hun havenfortje..

Gerontis bleef stil en bedroefd...echter wisten de andere dolers dat ze snel met nieuwe leden en alles moesten komen anders zou de orde uitsterven
alleen wie zou het de stille en bedroefde meester vragen?

Uiteindelijk stuurde Gerontis paar dolers om kennis en alles teo vinden en stiekem stuurde hij een paar uit om toch een speciaal iemand in de gaten te houden
Hij bedacht dat nu de onrust in Krimor en Acron toenam hij mensen massaal kon overhalen naar zijn eiland te laten komen..meshcien ook wat elven...

Hij zat in de voltooide kleine troonzaal op de troon met mani aan zijn rechterkant en Luna aan zijn linkerkant te denken over hoe hij het zou doen toen hij het wist
veel mensen waren niet blij en konden dus meschien overhaald worden zijn orde ingelijfd te worden....alleen daar had hij een groot schip of een paar voor nodig..

de enige die hij meschien kon overhalen zou waarschijnlijk geld vragen....maar meschien kon hij overhalen...
 
In de verte hoort Gerontis het vage geklapwiek van iets wat lijkt op een vogel ..
Hij kijkt naar de lucht door een raam en speurt deze af, op zoek naar wat er vliegt.
Maar hij vind niks ..

-  In de verte  -

Kassar kijkt vanuit de lucht neer op het fort, en denkt dat het maar beter is niet terug te gaan.
 
Gerontis had het...in zijn afwezigheid was Panor en nog een paar betrouwbare en loyale Dolers de verantwoordelijkheid gegeven om de bouw van hun eiland etc. en de andere dolers bezig te houden te overzien etc.

hijzelf was in een donkere kroeg in een grote stad....hij had een donkere coat en cape zodat je alleen zijn mond en neus zag...en een oog
Gerontis stem was ook sinds de korte tijd wat anders gaan klinken..wat zwaarder

Gerontis kijkt de man tegenover zich aan
Gerontis:luister...de beloning is niet mis..
De man die in de schaduw zat glimlachte
Man:hhhmm de prijs is goed maar hoeveel ?
Gerontis:ik dacht je schip groot genoeg was...
de man snuif even en antwoordt: ik ga geen hele steden vervoeren
Gerontis fronst en gaat verder met een waarschuwende toon: ik hoop dat je aan de opdracht houdt...Alan...
Alan staat op en gaat weg..Gerontis drinkt zijn whisky leeg en bedenkt dat hij steeds drinkt...iets wat hij niet deed
dan gaat hij ook weg...
 
Elys en haar bemanning waren nu op weg... naar een bestemming die ze nog niet wisten. Elys wou dan wel haar eigen weg op gaan... maar waar was haar eigen weg? In de verte zag ze een vloot, nogal zwaar gehavende Qigongnese schepen... Ze hadden van Aral moeten terugtrekken wegens voorraadproblemen. En vanwege de nieuwe leider der Arals: Griffith. Ze had er al enkele verhalen over gehoord... Een man die onverslaagbaar was in veldslagen door zijn meesterlijke tactieken. Dat was toch wat ze erover gehoord had, maar wat kon haar het nu schelen?

Hulpkapitein: Wat doen we?
Elys: Hmm... Het schijnt dat die schepen het sterkste leger van Qigong vervoeren? Of toch de restanten daarvan?
Hulpkapitein: De Zwarte Lotus heeft natuurlijk wat aan macht gewonnen... Nu zijn ze vanwege de bittere omstandigheden van geen logistiek te hebben moeten terugtrekken.
Elys: Tsja...

Elys ging terug naar haar kajuit, en deed die op slot. Er stond een soort magische bol op tafel.... "Ik wil helemaal niet beheerst worden door die ellendige spiriten... Magie kan me niks schelen!" In haar woede sloeg ze de magische bol van tafel... en besloot de spiriten van haar te bannen... Iets wat ze gelezen had terug op het eiland. Ze vond het eerst onnodig, maar... Ze had genoeg van die magie, het paste gewoon niet bij haar... Ze tekende een cirkel op de grond om het banningsritueel te beginnen...
 
Een donker figuur met een grote donkere wolf en een oudere meer wite wolf liep snachts door de grote stad van Ys
tot nu toe had niemand hem aangehouden en hij wist waarnaar hij zocht..

hij stond stil voor een klein huisje en keek stilzijgend ernaar...het voelde een beetje droevig aan
Hij zuchte even en keek rond...niemand te bekennen op dit late uur van de nacht..

De deur werd ingetrapt en de grote beerwolven gingen in beschutte plek liggen waar niemand zag en als ze aan zouden aanvallen ook niet
zichzelf kunnen beschermen ertegen

Gerontis keek in het ouden huis en stelde zich voor hoe er leven hier was toen hij bij zijn stamhoofd werd opgeleid...een
hardwerkende vader en moeder...een leuke dochter...en hoe toen was toen de vader niet meer terug kwam...

Hij voelde een enorme opwelling van schuld en vedriet...de moeder kon het niet vedragen en maakte zichzelf van kanten..
en de dochter....die werd achtergelaten met alleen die verloekte iets in haar...

Hij zag een pop op de grond liggen en pakte het op en keek er even na en besloot wat hij moest doen
Gerontis:ik weet wat het nu is .......

Snel begon hij de huis uit te rennen en gevolgd door zijn wolven  sprinte hij naar de haven...maar...er waren zoveel schepen...
Gerontis gromde en dacht aan de band....meschien als hij zich zwaar inzette....

Gerontis*via de band naar een oude kennis van hem* Boran...hoe is het daar?
Boran*terug na een tijdje*oh meester....rustig...wat is er ?
Gerontis:ik ga via de band naar jouw als je in de buurt ben naar je teleporten en door oke?
Boran:aye meester....ik en me groepje kunnen u meschien helpen
Gerontis:nee Boran....dit is iets wat ik alleen moet doen

Na Boran kwamen er nog een paar en bij de laatste begon Gerontis te merken dat hij niet veel energie over had maar...dit was een
ontdekking dat hij meteen moest openbaren...

ten slotte na de laatste

Gerontis*hijgt van even van de inspanning en kijkt de doler kapitein aan*het gaat....
Dolerkapitein: meester..ik weet dat u in al uwe wijsheid beter ben dan mij maar als u zo doorgaat..
Gerontis*glimlacht en knikt en antwoordt*vriend...er zijn nog zat goede dolers als mij...en dit is iets wat ik moet doen

Gerontis liep naar de kust en kon het schip zien...Luna keek ernaar en  kwispelde even...
Hij zuchte en begon snel met de laatste teleportatie....

Elys had de cirkel net klaar tot ze wat hoorde op het dek
er werd geklopt op de deur en de stem van de hulpkapitein klonk
Hulpkapitein: vrouwe...er is iemand voor u...
Toen ze kwam zag een iemand met een cape en zwarte coat en alleen zag ze van het gezicht een oog
ook bij hem waren twee beerwolven..een kwispelend met een zwarte kleur en een wat wittere die rustig de omgeving in zich opnam
Elys:wat the ?
Gerontis:even snel...ik moet wat uitleggen

ze liet hem binnen en deed de deur dicht

Gerontis die vermoeid zich liet neerploffen in een stoel zuchte even
Elys keek hem fronsend aan en zuchte ook

Elys:ik wil niet te...
Gerontis:weet ik....weet ik...geef me even een adempauze...
Elys:meschien wat te drinken?
Gerontis:doe maar een glasje whisky
Elys keek hem fronsend aan en haalde haar schouders op

nadat hij eindelijk weer op adem was gekomen en wat op had keek Gerontis ernstig naar de cirkel
Gerontis*fluisterde*de 3de cirkel van Torkan...broer van Timan..
Elys:sorry maar als je over magie begint ben ik het beu...het past niet bij me !!!
Gerontis*kijkt haar bedroefd aan*als dat is wat je wilt...maar je ouders willen het anders...

Ze kijkt hem verbaasd aan en haald dan met de vlakke hand uit naar zijn wang
Elys*wordt rood*hou je mond daarover!!
Gerontis*kijkt haar weer vol medelijden aan*weet je...er is altijd iets geweest wat ik verdacht aan jouw vond
Elys*snauwt*je hebt te diep in het glaasje gekeken
Gerontis*schudt zijn hoofd en haalt wat uit zijn zak en laat het aan haar zien* ik heb...wat voor je

Elys sluit haar ogen en schudt met haar hoofd
Elys:ik zeg het nog een keer...geen magie...
Gerontis*onderbreekt haar*het is geen magie....dat komt zo....
Elys kijkt hem verbaasd aan...hij hield een van haar poppen uit haar kindertijd vast

Elys:hoe...
Gerontis:ik heb wat onderzoek gedaan....weet je hoe groot iemands zijn gave is tijdens zijn leven is vaak bepaald bij de geboorte...
Elys luistert stilzwijgend naar hem
Gerontis:soms echter kan het een rare wending hebben en kan door gebeurtenissen de gave groter of kleiner worden...echter...ik heb en de dolers die je in de gaten hielden de tijd toen je weg ging hebben nog nooit zoveel gave in iemand gevoeld...en daarom moet ik je wat vertellen wat ik denk over die spiriten...
Elys*fluistert* wat?

Gerontis*haalde diep adem om wat hij nu ging zeggen*..i-ik....ik heb veel dingen gedaan die niet goed zijn maar een daarvan heb ik reuze spijt sinds ik jouw ken...je zei dat je vader met zijn schip verging hey?
Elys:toe..ik wil ...
Gerontis*kijkt haar weer bedroefd aan*ik weet het...maar..hij verging niet door een storm...hij werd overvallen door Krimoranen...

even was het stil en Gerontis ging verder
Gerontis:er zat een jongen van ongeveer 2 jaar ouder dan jouw op dat schip...gedwongen omdat zijn ouders niet zo welvarend waren...hij moest allerei gruweldaden doen van zijn stamhoofd...toen ze een visserschip beroofde ...moest hij een gevange excuteren....eerst wou hij niet maar met de dreiging dat hij anders ook gedood werd deed de jongen het aarzelend....
Elys*krijgt tranen in haar ogen*bedoel je dat....
Gerontis*staat op en gaat recht tegenover haar staan en doet zijn cape af*ja...die jongen was ik...ik heb je vader vermoord...ook je moeder die zich door mijn lafhartige actie zichzelf om heeft gebracht...en door mijn acties...heb je die spiritin in je...maar er is meer voordat je me mag vermoorden of doen wat je wilt...namelijk...ze zijn niet vervloekt...die spiriten zijn een geschenk van je ouders..ik denk dat je vader en je moeder aan jouw dachten toen ze dood gingen...en magie heeft zijn rare wendingen...en daarom werd *wees op zichzelf*ik ziek toen ik je een spreuk leerde en je hand vast hield toen je magie maakte.... omdat ik de oorzaak ervan was...ik dacht eerst dat je wat naars in je had en ik wou je helpen maar nu we dit weten....ik begon het te vermoeden maar ik durfde het niet te zeggen...het feit dat ik de oorzaak was van jouw ellende...*trekt zijn kortzwaard en duwt het zachtjes in haar handen en fluisterd* ik begrijp het als je me van kanten wil maken...niemand...geen doler of de wolven zal je aanvallen maar bedenk wat je doe als je het ritueel van Torkan afmaak kan je niet meer terug zoals je was.......en ik weet dat het te laat is voor mij...maar het spijt me echt....*een traan liep over zijn wang*
 
Drakonian en zijn maten waren nu al redelijk snel opgeschoten tot diep in het bos. Drakonian kon zich niet bedenken waar hij Matander zou moeten zoeken. Hij had ook niet gezegd waar hij naar toe zou gaan als hij het drakenhart had. Hij dacht bij zichzelf, ik kan hem toch nooit vinden, ik kan beter naar huis gaan. Hij vertelde dit aan zijn maten en zij stemde ermee in. Ze begonnen nu weer richting de grens te lopen en kwamen al mooi dichtbij...
 
Elys liet het zwaard op de grond vallen. "Ik hoor geen wraak te nemen. Je hebt het niet met opzet gedaan. Vergeving is één van de vruchten van deugd, een van de weinige die ik koester en waardeer." Ze reikte haar hand uit, en hielp Gerontis recht. "Ik zou je wel willen vragen... Als ik mijn magie niet mag verwerpen... moet ik het in me houden. Maar ik besluit zoiets gevaarlijks niet vrij te laten." Misschien als je de banningsspreuk samen met het zegel gebruikt... kan ik mijn magie in mezelf opsluiten, waardoor ik geen magie verlies, maar toch niet direct kan gebruiken... Ik heb daar geen behoefte aan..."

Gerontis dacht na, en knikte "Ja, maar het wel enkele uren in beslag kunnen nemen..." Elys antwoorde "Daar is nu tijd genoeg voor... en hier" Gerontis ging verder: "Je bent dus zeker? In dat geval.. is er een mogenlijkheid. Waarschijnlijk zal je het dansritueel niet meer moeten doen, maar zullen de spiriten over je waken in je, zo noemen wij dolers het,: 'innerlijk magisch kluisje...'"
Ze begonnen de ceremonie...


Een week later.

Elys had al een week geen behoefte meer om de dans te doen, en scheen nu veel beter te voelen dan gewoonlijks.. Gerontis had ook geen last meer van de woekeringen van Elys' innerlijke magie en spiriten. Ze kwamen aan vlakbij Caifeng... "Hey Elys!!!! Kom kijken!!" riep Gerontis. "Wat?" Elys liep Gerontis tegemoet."Het leger van Aral slaat terug, ze staan nu met zijn allen voor de muren van Caifeng... Ze zullen van hieruit hun campagne in het binnenland voortzetten."
Elys keek geïnterreseerd. "We zullen hun leider eens een bezoek brengen dan..."


Tianhou stond met haar verwarde bezwete haren, die toch in een staartje zaten, tegen een paal. Ze had haar gehavende wapenuitrusting nog aan. "En bij de Keizer's decreet zal ex-generaal Tianhou geëxecuteerd worden. De aanklachten zijn: Het falen van een belangrijke operatie, en het in gevaar brengen van het keizerrijk." De beul nam zijn katana en stak die door het wapenuitrusting heen in Tianhou's hart. haar leven en epos... waren voorbij.

Inmiddels begon het te regenen. Het leger van Aral had de stad Caifeng bereikt en stond nu voor de stadsmuren... En de enige mogelijke redding van Qigong... was net gedood...
 
Gerontis keek naar de stad...en toen hij hoorde wat Elys van plan was raakt hij niet erg enthousiast...

*Gerontis gedachtes*
Alan...hij zou nu de mensen waarvan een rustig beloofd land werd nu naar het eiland brengen..en sinds wanneer gaat Aral zo offensief te werk..meschien..

Gerontis:Elys..ik denk dat we er beter niet heen kunnen..
Elys*fronst*waarom dat nou weer niet ?!
Gerontis:nou euuhm...Aral...hoewel jij , iemand van Ys , hen goed heeft geholpen wantrouw Aral als een van de weinig de Dolersorde erg..
Elys:dan kleed je anders...
Gerontis keek weer naar de stad..en meschien kon hij de wantrouwen wel omzetten..als de leider niet arrogant tegen hem deed...daar had hij een bloedhekel aan gekregen...

Gerontis:ik heb zin in whisky
 
Gerontis keek nogal geeergd naar de kust...alleen op elys's aandringen en omdat hij niemand had om naar toe te teleporten kon hij niet anders dan mee in stemmen

Gerontis keek even naar Mani en Luna...Mani lag rustig in een hoek waar hij niemand tot last was en Luna zat tot zijn verbazing meer bij Elys soms dan bij hem..
Hij betreurde het dat hij zijn gitaartje niet meehad genomen en nam voor uit te kijken naar dolers die meschien zijn bereik waren maar de enige die hij in zijn bereik had was Elys en Luna...tot kreeg hij een plan

maar...hij keek even naar Elys...haar kennede als ze een plan of iets wou doen..en hoe zou hij luna naar hem toe lokken zonder de band erbij te gebruiken zodat Elys het meschien ook kon oppikken

toen kreeg hij een idee en floot zachtjes en hij zag het effect

Luna's oren spitse zich en ze liep rustig naar Gerontis en keek hem met een blik vol verwachting aan
Gerontis grijnzde en liep even met Luna geruisloos naar Elys kajuit

toen na een tijdje liepen ze eruit...en Elys stond net op punt aan wal te gaan
Elys:kom op...!!

ze gingen met een roeibootje aan wal en Elys beveelde dat zij het voor het zeggen zou hebben
Wat Gerontis opviel was dat ze naar hem keek toen ze zei dat ze het voor het zeggen had..

Toen ze echter wouden gaan rende Luna in een keer weg richting bos
Elys:he w-w...
Via de band werd ze onderbroken door Gerontis
Gerontis stem: laat haar...ze komt wel terug...
Elys zucht en loopt met Gerontis en een paar bemanningsleden verder


Echter in het bos
Luna stopt even en het lijkt wel of ze grijnst
dan staat ze op twee poten en verandert ze langzaam in Gerontis
Hij rust even uit en dacht toen hij zijn wil verloor en deze truc aan Elys had geleerd

Gerontis*grinnikt* wat ben ik blij dat ze niet zulke ogen als Rinnar heeft...anders had ze door illusies en spreuken heen kunnen kijken
hij staat op en kijkt grimmig naar het noorden....hij moest kijken of Alan zich aan de deal hield..alleen hoelang zou hij de spreuk van een grote afstand houden
Gerontis draaide zich even om en keek ongeveer waar Luna als zijn uiterlijk Elys volgde samen met Mani...

De gedachte dat als het tot vechten kwam was niet tot hem door gedrongen...Luna zou in haar eigen vorm veranderen en dan zou Elys niet zo blij zijn met hem
Nou ja...hij had nou eenmaal zijn dingen te doen...eerst maar snel proberen naar het noorden te komen...

Gerontis*als hij net weg gaat gromt hij* en nu ik net zin in een stuk lekker vlees met wat drank erbij....
 
Ze bereikten het kamp van de Aral. Verschillende banieren hingen boven het kamp. Een banier met een draak gaf aan dat daar de Witte Draak ridders verbleven. Een banier met een zwart-wit gestreepte tijger gaf aan dat daar de Witte Tijger ridders verbleven. Een witte banier, met een lichtpaars schild en daarop een donkerpaars zwaard waarvan het dwarsstuk valkenvleugels waren, gaf aan dat daar Griffith's oorspronkelijke huurlingenleger bevond. De Bende van de Valk. Er waren nog andere legereenheden, maar zij hadden geen witte kleuren en waren dus ordinaire of gewone legeronderdelen. Aral's eigen vlag hing ook boven het kamp. Na een halfuur onderhandelen met de wachters van het gedeelte van de Valk, mochten Elys en Gerontis binnen. Of toch, als dat Gerontis was.
 
Gerontis sjokt al een tijdje door...dan merkt hij dat er mensen in de buurt zijn en hij doet zijn hoofband die voor de oog van Rinnar zit omhoog

Als hij om zich heen kijkt merkt en ziet door middel van energie dat er vijf mensen om hem zijn....

Gerontis:de vos houdt zich shuil bij de arend
Alans stem:de beer houdt van kaas

Alan en vijf schutters van Ys komen tevoorschijn...
Alan:me geld..
Gerontis:is de ''vracht'' geleverd ?
Alan:ja een of andere Panor heeft met de boten van jullie de 'vracht' op de afgesproken plaats opgehaald...
Geronti wou onder de mantel wat pakken en twee schutters richten meteen op hem

Gerontis*fronst*wat wou je doen ? me neerknallen?
Hij merkt dat allemaal ze hem recht de ogen in kijken...*

Alan:je kan nooit voorzichtig genoeg zijn...gooi me beloning daar op de grond..
Gerontis pakt de twee zakjes met geld en gooit die neer
Alan:nu een stap achteruit..

Gerontis knikt en loopt even naar achteren
Een schutter loopt naar de zakken en controleert wat erin zit...allebei zilverstukken..echte zilverstukken
De schutter knikt en bijt op een om het te bewijzen
Alan knikt en de schutter neemt de beloning mee
Gerontis*glimlacht*fijn om te weten dat je rustig en kalm aan doet..
Alan:tot ziens..
ze lopen weg

Gerontis grinnikt en rent eerder weg en zoekt dekking achter een boom
Hij kan horen hoe ze de zilverstukken tellen

Alan:zo..daar kunnen we wel wat mee doen
Schutter 1 :nou en of ! meschien nieuwe kannone?
Schutter 2:hey ?! wat is dit ?
Schutter 1:hhmm?
Alan:wat krijgen we nou ?

de zilverstukken lijken langzaam te veranderen in bladeren en Gerontis rent geruisloos weg richting Qigong
Hij was blij dat hij nu net als Rinnar kon met zijn ogen als iemand hem aankijkt degene zonder dat die het weet in illusies kon sleuren en dat was nog maar het begin...hij moest nog veel oefenen...maar nu alwas hij tevreden met die techniek..alleen wist hij dat er drie vuilkuilen waren

1.hij kon geen spreuken nadoen als het niet zijn element waren
2.hij kon niet dingen nadoen die meer met genen en gave te maken hadden
3.naarmate hij er beter in werd veranderde de pupil langzaam in die van een kat

maar nu was hij tevreden met zijn truc en maakt hij drie schaduw klonen om zijn echte spoor uit te wissen en om Alan als die achter hem aan zou komen om op een dwaalspoor te zetten...en het leuke was dat Panor de mensen die Alan aan hem moest geven nu al op het eiland zou zijn en Alan nooit zou weten waar dat was

Gerontis*grinnikt maar kijkt dan weer wat minder vrolijk* nu moet ik alleen nog een heel eind rennen en doen voordat ik weer naar Elys kan teleporten...en ik heb zo'n honger..meschien zijn ze wel aan het eten als ik terug ben

hij grinnikt en rent door
 
Toen Elys de tent binnenging stonden daar enkele generalen te plannen. "Wat moet je?" vroeg er één. " Ik kom voor Heer Griffith..." zei Elys verlegen. "Hij is buiten, de voorbereidingen aan het coördineren."

Ze gingen er naartoe, en zagen daar Heer Griffith... Hij was werkelijk prachtig... Hij zag eruit alsof géén zwaard of welk wapen dan ook hem kon aanraken... Hij stond met zijn rug naar de zon, wat het effect van zijn schoonheid vergrootte. Hij droeg een elegant, maar toch stevig uitziend harnas, had lange lichtblonde lokken en een knap gezicht. Als wapen had hij een rijk versierde en elegante sabel...

berserk654139jj.jpg

Elys kon haar blozen niet verbergen. Ze was duidelijk verliefd, maar probeerde dat toch te verbergen. "En wie ben jij?" vroeg Griffith zachtjes. "Eh.. Ik ben Elys.. kapitaine van de M-Mercator.. en.." Griffith onderbrak haar "Er gaan wel wat geruchten over je rond. Je lijkt me wel betrouwbaar." zei hij op een serieuze maar zachte toon. "Dank u, heer..." Griffith onderbrak haar weer "Zeg maar gewoon Griffith.. Waarom komen jullie niet even langs, bij mijn tent? Ik zal de generaals wel wegsturen, kunnen we wat praten. Ik heb tijd zat." Een zeer vriendelijke, kinderlijke glimlacht verscheen op zijn gezicht.. Iets wat Elys nog meer deed blozen.
 
后退
顶部 底部