Faction wars DEEL 2

[Gerontis the cunning]

in Vinnengeal heerste een vrolijke tijd maar een persoon is diep verdrietig

Gerontis kijkt de hele tijd naar de grote eikenboom in de kasteeltuin
hij dacht aan Jome die op een pelgrim tocht ging maar hij wist beter

toen voor hij weg ging
Jome:vader ik wil wraak.....wat ze hebben gedaan kan maar op een manier goed komen...
Gerontis keek de hele tijd seriues aan en zuchte
Gerontis:ga mijn zoon...maar gebruik de kracth niet...die is corrupt en kan er niks goed van komen...
Jome*met tranen in zijn ogen knuffelt hij zijn vader*ik beloof het en ik zal terug komen...met of zonder wraak
Gerontis*met tranen in zijn ogen*knikt

nu was Vinnengeal weer vredig met Vaegerion en was er een wapenstilstand met de khergits en waren ze
uit de allaintie met Swadia gestopt
Gerontis zucht en liep wat rond en at wat en dronk in een taverne en ging uit de stad naar de beroemde grijze heuvel waar ooit een
held sneuvelde toen deze een leger had tegengehouden.
toen hij daar was ging hij zitten en naar de sterren kijken
na een tijdje hoorde hij iets en keek hij om en zag een nordse vrouw
mag ik erbij komen zitten?
Gerontis:ja hoor....
Gaahl:heer mag ik wat vragen?
Gerontis*fronst*als het wat betreft om...
Gaahl*lacht*nee ik wil geen geld maar om vergefenis vragen..en u condoleren met u verlies...
Gerontis:u bent wel goed op de hoogte he?
Gaahl:dat is nou eenmaal omdat ik ook meevocht
Gerontis*onder indruk*zozo en wat is u rang krijger?
Gaahl:uw loyaalste kapitein mijn heer
Gerontis:en uw leeftijd is?
Gaahl:*glimlacht*is dat een flirt heer?
Gerontis:kan zijn vrouwe...
Gaahl: vrouwe Gaahl heer maar u mag Gaahl zeggen
Gerontis:ik heb het gevoel dat ik je kan vetrouwen
Gaahl:*glimlacht*ik heb nooit iemand vetrouwt heer
Gerontis:dan is het een begin
Gaahl:meschien heer
Gerontis:en uwe leeftijd is?
Gaahl: 23 heer...te jong *lacht*
Gerontis:ja erg jong voor een kapitein
Gaahl:heer ik denk dat ik uwe wel kan vetrouwen
Gerontis:kan zijn vrouwe...maar hoe weet u dat dan?
Gaahl*fluistert*omdat ik het ook kan
Gerontis wordt bleek als hij haar rechter oog langzaam rood ziet worden en dan weer normaal
Gaahl:*fluistert*ik ken jullie geheim....en die is veilig heer....nog thans

 

[killer-blead]

Blead en deshavi liep naast zich de teugels in hun handen.
blead: waarom lopen we naar Elherdah?
Deshavi: duh, als we gaan rijden dan trekken we veelste veel aandacht.
deshavi was erg opgewekt geworden toen ze hoorde dat ze weg van het kasteel gingen.
blead: ah, ik weet nog vroeger. we hebben een lol gehad in Elherdah he?
deshavi: ja. het was geweldig om daar verstoppertje te spelen, elherdah heeft de grootste hooibalen van heel calradia.
ze praten nog een tijdje door over vroeger.
blead: we klinken als oude mannen en vrouwen.

Jodan: hey jullie daar!
Jodan ging voor het tweetal staan wat doen jullie hier?
blead: ah zijn we er nu al?
deshavi: waarom brachten we ookalweer die paarden mee.. we hebben er niet eens op gereden..
blead: dat is omdat de reis nog moet beginnen.
Jodan: hey jullie!
Blead: jaja.. hier beste man. hij gaf cris 10 denarrii.
Jodan: hey? hij dacht even na. dank u heer.. en hij liep weg.
Blead: mensen doen tegenwoordig alles voor geld.
Deshavi: zwijg geld..
blead: kijk daar is de tavern. hij wees naar een groot groezelig uitziend gebouw met een uithangbord.
deshavi deed de deur van de tavern open en keek gelijk naar de twee mannen die zich in het hoekje van de bar bevonden met kappen over hun gezicht.
blead: haal jij maar wat te drinken.
terwijl deshavi naar de bar toe liep ging blead tegenover het tweetal zitten.
rolf: de paarden staan achter in de stal.
borcha: de brief is ontvangen.
rolf: onze spullen zijn gepakt en klaar voor vertrek.
borcha: we wachten alleen nog op jou orders. hij glimlachte.
blead: onze reis begint zo.
deshavi kwam terug met 4 glazen bier in haar hand.
borcha: aah. een vrouw op z'n mooist. hij glimlachte nog breeder.
Deshavi: waag het niet. of ik gooi het bier over je heen.
deshavi ging naast blead zitten en samen hieven ze hun glas op.
in stil zwijgen zeiden ze:
Voor Swadia.
blead dacht: laat het avontuur beginnen.. met een glimlach nam hij een slok van het bier.

 

[killer-blead]

het viertal stond op en liepen tegelijk de deur uit, de barman keek maar verdacht toe.
terwijl ze langs de bar liepen gooide blead nog een muntje op.
Blead: mijn complimenten. het drinken was uitmuntend.
de barman glimlachte terwijl ze de deur uitliepen.
cris: aardige mensen..

blead: ga jullie paarden halen jongen Deshavi en ik wachten je wel op bij de.. hij brak zijn zin af en keek naar een vrouw aan de overkant van de straat. Nagisha?
Deshavi draaide zich snel om bij het horen van die naam.
Deshavi: Nagisha!? haar ogen werden groot. Nagisha!
de vrouw aan de overkant van de straat draaide zich om bij het horen van haar naam.
voor enkele seconden keek ze wantrouwig ze keek een beetje nerveus.
Blead: Nagisha wij zijn het! Blead en Deshavi!
Nagisha: blead.. deshavi..? ... ooO!!
de vrouw rende, jong van rond de 20 ze zag er knap uit met lang dieprood haar. met soepe stappen was ze bij Deshavi. haar omhelsde ze eerst als oude vriendinnen.
daarna was blead aan de beurt. bij hem was ze iets zenuwachtigers maar omhelsde hem toen toch.
Deshavi: Meid wat doe jij hier!?
Nagisha: ik woon hier, nog steeds. ze glimlachte het leek wel alsof ze straalde.
Blead stond er alleen maar een beetje stom stil bij te staan pas toen Deshavi hem een elboogje gaf sprak hij iets overstaanbaars.
Blead: heuwh lang niet gezien Nagisha..
Nagisha: inderdaad.. dus wat zijn jullie aan het doen?
Blead: sorry dat is strickt geheim.
Deshavi: wij gaan naar vinngeal!
Blead keek verrast naar deshavi.
deshavi: wil je mee komen? vroeg ze opeens.  we hebben heel wat bij te praten!
nu keek blead nog mogelijk nog verbaasder
Nagisha leek even te twijfelen maar zei toen vlug.
Nagisha: oke.. maar ik ga dan nu wel even snel naar huis ik moet me boodschappen thuis brengen. ze liet een mand met fruit zien.
Deshavi: woon je alleen?
Nagisha: nee ik woon nog bij mijn ouders. of eigelijk wonen zij nu bij mij.. wacht hier oke?
ze rende over de straat heen en verdween in een steeg. een aantal minuten later kwam ze terug  en had ze een bruin paard bij zich.
Blead: weet je het wel zeker? ik bedoel dit is wel erg plots!
Nagisha keek even nerveus naar hem.
Deshavi: niet zeuren blead. jij bent net zo blij haar weer te zien als ik, toch? ze knipoogten naar hem.
even leek het alsof hij bloosde maar snel maskeerde hij het met een serieuze blik.
Blead: we hebben niet veel tijd.
borcha en rolf kwamen aan gereden op hun paarden.
blead en deshavi stapte op hun paarden gevolgt door Nagisha.
Blead: kom we gaan.
Deshavi: ja maar wel rustig. oh Nagisha we hebben zoveel bij te praten!
terwijl de twee vrouwen die nu meer leken op schoolmeisjes druk met elkaar begonden te praten ging borcha naast blead rijden.
Borcha: nog een jeugd vriendin?
Blead knikte. ja maar ze was ook echt mijn vriendin geweest. ik heb haar al jaren niet meer gesproken sinds ik het leger in moest.
Rolf mengde zich ook in het gesprek, Nou nu heb je de tijd..

het vijftal reed de bossen tegemoet. op naar vinnegeal!

 

[Gerontis the cunning]

nadat hij ritueel en persoonlijk afscheid had genomen liet hij de brande fakkel op het doek vallen en duwde het vlot de zee in en
keek rustig toe
Firentis:gaat het heer?
Gerontis knikt en bleef kijken naar het vlot
Gerontis:het is al goed....de last en vedriet is weg....dank jullie
firentis kijkt even naar de vrouw die sinds hij naar de grijze heuvel ging bij hem liet komen
Firentis:wie is zij?

 

[Gerontis the cunning]

nadat de drietal naar Sargot is geariveerd gaat Gerontis weer kijken naar de eik
hij is in het verleden..bij de grote eik in de vlakte vlak bij Rizi

een gropeje kinderen waren aan het spelen...een was er bij het eik een boekje aan het lezen
de andere kinderen zien hem en gaan hem al snel pesten en trieteren en de eenzame kind wordt boos...zijn ogen worden rood
en hij dood de andere kinderen en valt dan bewusteloos neer en wanneer hij wakker wordt ziet hij de andere kinderen en denkt hij na
en rent weg....vier dagen wordt hij gevonden en wordt het duidelijk dat hij een afstameling is van Gronas Ungeholter de eerste beresker...en de eerste verrader der nords......
na die dag was het kind bang voor dat hij iemand die hij mocht zou verwonden...

er was maar een overlevende sinds dat gebeurd is

een stem wekte hem uit zijn gedachte
-stem-heer? heer gaat het?
Gerontis kijkt recht in het gezicht van Yrima
Yrima:heer?
Gerontis:ja ja was effe aan denken.....wat is er?
Yrima:ik wil weten waar Jome is.....ik mis hem....
Gerontis:ik weet het niet.....
Yrima:dat weet u wel .....anders ga ik hem zoekn.....ik doe het hoor!
Gerontis*zucht en voelt zich zwaar vermoeid en antwoordt somber*hij is naar Sanjar om wraak te nemen....
Yrima:...dat overleeft hij nie...
Gerontis*fronst*hij heeft het zwaard van Herrot.....die zal hem goed beschermen en dienen...en dan ook nog
de hulp van andere rangers....ik zou vreemd opkijken als het hem niet lukt.,...maar dood kan hij niet....
Yrima*opgelucht*oh dank u heer
Gerontis:graag gedaan Yrima
dan sta Gerontis op en komt met een idee doordat hij iets herrinert aan Gaahl verhaal

''ík ken de stance en beheers hem al volledig''
Gerontis*mompelt*meschien is de kracht dan niet corrupt - en hij gaat op gretig zoek naar Gaahl om haar te vragen om hem te onderwijzen

 

[killer-blead]

Jome hoorde het geren van wachters. ze kwamen dichterbijer.
Jome: ****.. hij keek naar Sanjer die naar adem hapte en bloed spuugte op de grond.
jome rende de deur uit hij kwam een wachter tegen die hij haastig probeerde neer te steken in zijn vlucht. de wacht ontweek en haalde uit met zijn speer net optijd dook Jome weg.
hij keek naar het raam, de sprong van 3 meter. maar hij wist dat er een gracht onder zat.
hij rende naar het raam toen, nog een speer stoot ontwijkend. vlak voor hij uit het raam sprong werd zijn enkel geschampt door een speer.
hij viel naar beneden even verward van de pijn maar concentreerde zich toen op zijn duik. met veel geluk miste hij de ballistade een puntige houte verdediging. hij dook diep onder water hij kon vanaf daar het alarm al horen loeien.
een stel handen trokken hem uit het water.
Ranger: kom snel mee.
hij trok Jome achter op zijn paard en hij gaf het sigaal. de rangers reden op volle snelheid weg van de pijlen die af geschoten werden.
een enkele ranger werd van zijn paard af gechoten.
ranger: laat hem liggen! niet omkeren door gaan!!

zo verdwenen ze als schaduws in de nacht. Tulga in chaos achterlatend.

 

[The exceeding arrow]

In de bossen bij het dorp Amashke ten oosten van de stad Ichamur keek de jager arch neer op de verzamelde troepen van Lord Belir.
sinds 5 dagen was de rust in het woud verdwenen en nam marcherende voeten en het geluid van neerkomen de bijlen op oude bomen
de plaats in van fluitende vogels en de gebruikenlijke natuur stilte, maar al dat lawaai zou dat alleen maar de stilte vor de storm zijn?

door het grote aantal soldaten kon arch niet dichterbij komen dus blijf hij still in een van de bomen zitten het liefst zou hij
in een van de hooste bomen zitten om een beter beeld te krijgen van wat zich allemaal verzameld had
maar door het grote aantal scouts kon hij beter voorkomen dat de top van een boom er verdacht uitzag
hij hield zich still, stil terwijl er krijgsgevangenen en criminelen zich verzamelde er stonden al een paar groote houten kooien
opeens had hij door wat ze deden dit was geen voorbereiding voor een aanval zoals hij eerst had gedacht maar
door de contineuen oorlog waren er teveel mensen am en crimineel geworden en te veel krijgers gevangen genomen
dit werd een gevangenis...

arch liep terug naar zijn hut het was zeker een halfe dag lopen zelfs voor een ervaren jager als arch hij sloop tussen de bomen langs het Sungethe kasteel
richting het dorp Tismirr maar toen het dorp in zicht kwam ging hij richting het westen van af nu bedacht hij is het maar een half uur lopen
hij was geboren in het dorp Tismirr en ging er ook geregeld langs maar zijn ouders hadden hem op gevoed als een echte vaegir handig met boog en bijl
hoewel hij zijn bijl allen voor het hakken van hout en niet van ledenmaten gebruikte

terug denken aan wat hij had gezien bedacht hij zich dat als de gevangenis daar bleef staan hij nog vaak het gegil van gemartelde soldaten en het gesmeek van gevangenen zou horen of het gesmeek nou zou zijn "dood me!" of "laat mij vrij!" er moest wat gedaan worden aan dat kasteel maar hij zou niet diegene moeten zijn die het deed
de storm zou komen maar niet zoals verwacht

 

[Gerontis the cunning]

Terwijl hij overal rondtzoekt komt hij ook op een andere idee....

Gerontis:zeg vrouwe
een vrouw rond de 30*bloost*mijn heer?
Gerontis:weet u waar ik een heer genaamd Firentis kan vinden
vrouw:ik denk dat ik hem daar heen zag gaan
Gerontis*glimlacht en knipoogt en loopt snel door*
Gerontis*mompelt*hoe wist ze wie firentis was?..ach ja hij mag ook zijn eigen faam hebben*glimlacht*

als hij in de raadzaal staat zie hij zijn vriend met een paar oorlograadsheren staan bij een kaart
Gerontis:gegroet heren
Firentis en de heren kijken verrast op
Raadsheer der oorlog(1):heer hoe maakt u het? -iedereen wist van de dood van Matheld de dappere en wist dat hun koning er erg
aangedaan was-
Gerontis:goed..maar wat is er? oorlog is voorbij voor ons.....of niet?
Firentis:heer...we maken ons zorge....de swadians hebben een berivht verstuurd....
Gerontis:als het om ...
Raadsheer der oorlog(2)*schud zijn hoofd* nee heer het gaat om Blead....
Gerontis:*schrikt*wat is er met hem?
Firentis:heer hij is weggelopen van zijn dienst
Raadsheer der oorlog(1)*mompelt*zou ik ook doen als ik gedwongen werd...de schoften
Gerontis negeerde wat hij hoorde... en vroeg: en waar is hij nu?
Firentis:ze denken dat hij hierheen komt maar ik heb al nee gezegd heer..
Gerontis:heren ik zou graag met firentis onder 4 ogen willen praten...u bent ontboden voor vandaag

nu ze alleen waren..
Firentis:wat als hij hier komt?
Gerontis*haalt zijn schouder op*dan ontvangen we hem en zetten we hem gevangen...meschien is het wel een aanslag omdat we uit
de allantie zijn gegaan....
Firentis:maar heer!!!hij is een vriend
Gerontis:Firentis we weten niet zeker of het waar is....trouwens ik heb geen bericht meer gekregen van Borcha en Rolf
Firentis*fronst*hoe bedoelt u?
Gerontis*grijnst*die doen mij vrijwillig inlichten en weet ik dus alles van hun en de andere plannen
Firentis:u gaat to...
Gerontis:ik verwelkom hem...maar voorlopig moe ik verder nadenken over hun laatste bericht...ze
maakten hem niet echt goed af....ik kan niks nog zeggen vriend maar je hoort het echt wel...
Firentiske heer

 

[Hietala]

Het was iets na middag, de zon schijnde fel... in het steppegras lagen zaten drie figuren naast elkaar wat te praten...
ze bevonden zich op de helling van een berg, en in de verte kon men stofwolken zien van de zoveelste khergit warband die naar Tulga ging om daar hulp te verschaffen... Tulga was per slot van rekening belangrijker dan een kasteeltje als asugan castle in de uithoeken van het khergit rijk....

Katrin: pfff...
Nizar: *verheugd*Haha, ik versla je weeral, en dan zegt ze dat ze goed kan wiezen...
Katrin: *verwijtend*dat komt door de slechte kaarten, en je keek in mijn kaarten, zo kon jij makkelijk kiezen welke troef het was
Nizar: slechte kaarten, jaja en daarjuist maar zeggen dat je dat niet nodig had...
Katrin: *beetje geïrriteerd* Goed, je wint, ik betaal jouw wel een pint bier als we nog is een tavern bezoeken
Nizar *tegen Gaahl*: Je zegt niet veel vandaag, is er iets?
Gaahl: *teleurgesteld en verbaasd* Neu, het is gewoon lang geleden dat ik een nord gezien heb die eens niet verbannen was
Katrin: Sja, oorlog he...
Gaahl: Wat gaan jullie doen als deze oorlog voorbij is?
Nizar: *zuchtend *... ik wou altijd al leermeester worden in het leger, om jonge khergits te trainen voor een algemeen calradiaans leger...
De oorlog verwoestte mijn droom... ik wil geen soldaten trainen om tegen andere calradianen te vechten...
Katrin: *troostend* Het leger was ook een deel van mijn leven, en het zal een deel van mijn leven blijven, ik wil later graag als eerste vrouw officieel in een calradiaans leger toetreden... dat zou pas nieuw zijn...
Gaahl: Jullie blijven allemaal in Calradia?
Nizar: Ja, waarom niet?
Katrin: *Geïnterreseerd* Wat ga jij trouwens doen na de oorlog?
Gaahl *zucht* : Het eerste wat ik doe... is een Nordse drakkar kopen... Dan ga ik de wereld rondreizen... terug naar het nordse thuisland, enkele van onze Huscarls hebben trouwens voorgesteld om mee te mogen, daarna keer ik nooit meer terug naar Calradia
Katrin: Waarom dan niet?
Gaahl ... slechte herinneringen...
Katrin: Waarom ben je dan niet vroeger vertrokken?
Gaahl: Ik wil wraak...

 

[Jome]

Jome: Hoe wisten jullie waar ik was?
Ranger: We waren altijd al bij u,
We zaten op de bergen.
Jome: Ik had nog zo gezegt me niet te vol.. Laat maar zitten, ik ben te moe om ruzie te maken.
Ranger: Is hij dood?
Jome: Wie?
Ranger: Sanjar.
Jome: Nee, de wachters kwamen. Ik kon hem alleen tegen z`n harnas stoten.
Ranger: Dat is ook maar beter, we worden naar Vinnengeal geroepen.
Jome: We gaan..

 

[MaHuD]

Met een krachtige duw werpt hij iemand van zig af, in een snelle zijwaartse blik ziet hij een ander al op hem afstormen, in zijn draai om de flankende aanvaller recht voor te ontmoeten schopt hij de benen van de tegenstander om en brengt een houten stok - het enigste middel dat die heeft op dat moment- omhoog om de genadeklap te doen.... Een harde klap van achteren maakte dat echter onmogelijk en Firentis viel op de grond...

 

[Gerontis the cunning]

boos dat hij haar niet kan vinden loopt Gerontis boos door de gangen van de kasteel
dan hoort hij iemand in de wapenkamer macheren en iets brabelen en gaat even kijken
als hij aankomt ziet hij Segethors zoon Tarthor met een lans die hij per ongeluk liet vallen en keek snel om zich heen
dan ziet hij Gerontis kijken en weet dat hij fout zat maar kijkt dapper naar hem

Gerontis*hij is net als zijn vader....meschien..*jongen....ik ben niet boos hoor-glimlacht-
Gerontis:was dit het wapen wat je hier als eerste pakte?
Tarthor knikte
Gerontis:wil je een ridder worden?
Tarthor:nee heer ik ben nie zo super met paarden
Gerontis*glimlacht*kom mee jong oompje zal je wel wat leren-en ze gaan samen naar de zaal der victrouse geschiendenis-

 

[killer-blead]

Borcha: kom op deze kant op!
de groep maakte een bocht naar links door het woud.
borcha: wanneer we bij de open plek zijn kunnen we nog uitrusten, is er iemand moe?
Nagisha: ik wel een beetje, ik ben niet gewend zover en lang te reizen..
Blead: nou dan houden we daar pauze.
Deshavi: hey blead, waarom laat je borcha eigelijk de weg bepalen?
blead: omdat hij zo'n beetje alle sluiproutes kent in heel calradia. vraag me niet waarom.
en rolf fluisterde tegen deshavi, "als Expaardendief moet je natuurlijk wel een vluch route kennen"
alsof borcha het gehoord had riep hij naar achteren, Geleend!
Deshavi: hoe weet je trouwens zo zeker dat die Gerontis je wilt ontvangen. wat voor relatie heb jij eigelijk met de Norse koning..?
blead: we zijn gewoon vrienden, goeie vrienden.
hij voelde Nagisha's ogen in zijn achterhoofd branden toen hij met deshavi zat te praten.
borcha: we zijn er!
de openplek was groot genoeg om je lekker te kunnen ontspannen met een groep, de bomen die erom heen zaten maakte het bijna onmogelijk om gezien te worden vanuit torens, er zat ook een beekje het stromende kabbelende water gaf een rust gevend geluid aan het plaatje.
Deshavi: wauw dit is een mooie plek.
Nagisha: kijk! fluisterde ze opgewonde, uit enthausiasme trok ze aan blead's arm en wees naar een groep herten die de rand van de openplek hadden bereikt. door het seizoen zaten er ook enkele jongen bij.
deshavi: echt een super plek Borcha.
Rolf: oke oke, hij stapte van zijn paard en ontdeed het paard van zijn bagage. ik heb het eten.
Blead: ow wacht maar ik heb volgens mij nog wel een kleed bij me. dan eten we daar bij die stam.
desavi: we kunnen nog wat vlees nodig hebben?
borcha pakte zijn boog: moet ik er een schieten?
Nagisha: Nee! dat hoeft niet, ik heb nog wat eten bij me.
blead zuchte opgelucht, even geen bloed bij het eten voor mij.
terwijl Blead en Nagisha het eten opzetten ging de rest kijken bij het beekje.

Deshavi: weetje jongen mijn kleren zijn nogal smerig ik denk dat ik ze even ga wassen in het beekje.
rolf: Wat!?
Deshavi: rustig maar, de kleren in mijn bagage. ik heb reserve mee. ze liep naar haar spullen en haalde er wat shirts uit.
Borcha en rolf keken even naar elkaar en knikte, ze deden hun shirts uit en gingen gehurkt naast Deshavi hun shirt wassen.
Deshavi keek naar hun ruggen, Rolf zijn rug was glad als van een edelman maar op Borcha's rug waren duidelijk littekens te zien van een zweep en zelfs nog een snee van een zwaard.
Borcha: hij heeft gewoon meer geluk gehad.. antwoorden hij toen ze om de littekens vroeg.

Blead: Oeps!
Nagisha: ik zei toch dat je uit moest kijken! ze klonk geschrokken
het drietal aan de oever draaid hun hoofden naar achter om het schouwspel aan te zien.
blead had wat drank over zijn shirt gemorst, hij had te laat gezien dat er geen kurk op de fles zat.
Nagisha: ik hoop dat die shirt niet belangrijk voor je was want die kun je weg gooien.
Blead: niet nodig.. ik was hem zo wel bij de rivier.
Borcha: valt jou ook op dat blead een stuntel is geworden sinds de laatst keer dat we hem zagen..?
Deshavi: dat is niet zijn schuld maar die van Nagisha. die twee kennen elkaar nog van vroeger. Blead was verliefd op haar maar durfde haar nooit te vragen. trouwens ik denk dat voor Nagisha blead ook niet on opgemerkt is gebleven.
Rolf: "Blead durfte niet"? sinds wanneer durft hij iets, wat dan ook niet. hij was de gene die compleete legers aansprak vlak voor ze naar de oorlog gingen en hij durft niet eens een meisje te vragen?
Borcha: ah, een kluns in de liefde! daar heb ik totaal geen last van. hij knipoogte naar deshavi die hem geergerd een duw gaf waar door hij omviel.
Nagisha: het eten is klaar!
Deshavi: Ok!
ze begonnen met eten aan het maal dat neergezet was op de stam alsof het een tafel was. omdat de boomstam laag genoeg was konden ze gewoon gaan zitten op het groote kleed dat over de stam lag en wijd genoeg was om te dienen als vloerkleed en tafellaken.
tijdens het gesprek werden er veel mopjes vertelt en er was een relaxed sfeertje ontstaan, alleen toen Rolf vroeg of Nagisha enig ervaring had met het zwaard werd ze iets stiller, een stilte die dan weer snel gevult werd door Deshavi en borcha.
blead; borcha je hebt alweer al het drank opgedronken!

na het eten gingen Deshavi en Nagisha afwassen bij de beek,
Blead dan hoef ik niet mee te helpen toch dames? hij wilde al bijna weg lopen toen deshavi hem bij z'n kraag greep.
Deshavi: nee ook hier hebben we je hulp nodig, meneer maarschalk.
Nagisha: maarschalk? ze liet bijna een aantal borden uit haar handen glippen toen ze het hoorde.
Blead: ik was maarschalk voor de swadians, maar ik ben gedemonteerd tot Drillsergeant.
Nagisha: waarom?
Blead: ik heb me te lang in een grot verstopt..
blead liep naar de water rand en nagisha keek verbaasd naar deshavi, "Lang verhaal.." zei ze.
terwijl deshavi en nagish de borden schoonmaakte moest blead ze droog maken met een extra doek die ze mee hadden.
blead maakte af en toe een fout door de borden weer in het water te laten vallen, dan kreeg hij de wind van voren vn deshavi. nagisha kon er alleen maar om lachen.
Deshavi: kun je niet eens een bord normaal vast houden!?
Blead: in het leger leren ze je dit niet...
Deshavi: dat zou wel moeten.
Blead: wat heb je daar nou weer aan?
zo bleven ze een beetje kibbelen tijdens het werk. toen het werk klaar was zei Nagisha.
Nagisha: hey blead je shirt is nog steeds vuil.
Blead: oja, nou ik was hem nu wel even. zonder hulp van jou! hij richte die zin op deshavi, die het met een klein glimlachje in ontvangst nam
Deshavi: blabla meneer de maarschalk. ze liep met de stapel borden weg, eigelijk best vreemd dat we borden mee genomen hebben.. dacht ze even.
Blead trok zijn shirt uit en begon de vlekken in te schrobben, door dat het deels van leer was kon hij een steen gebruiken om de aangekoekte resten eraf te schrobben.
Nagisha keek naar zijn rug die vol met blauwroode puntjes zat. ook waren er enkele steek wonden en snij wonden te zien. ze voelde zich niet zo goed toen ze ernaar keek.
Blead: ow sorry dat je dat moest zien, zei hij toen ze zag dat ze meekeek. ik heb een heleboel mee gemaakt in de oorlog. de veagir en rhodocks, en nu de khergits..
Nagisha: veagir en rhodocks..? was jij dat!?
Blead: ja..
het tweetal werd stil. blead trok zijn shirt weer aan.
Blead: wat.. wat heb jij eigelijk gedaan? ik bedoel Deshavi was mee genomen om voor haar land te vechten, en ook ik heb in het leger moeten wonen door mijn vader?
Nagisha dacht even na over de vraag, en zei toen.

 

[Gerontis the cunning]

als hij niemand ziet hollen de twee snel naar de grote doek met een draak erop en gaan snel door de gangetje erachter naar de zaal
als ze snel de trappen afrennen komen ze in een verlichte kamer vol met kaarten en schilderijen van helden,veldslagen en mythische goden en dieren
Tarthor:waauuwww........waarom is dit hier?
Gerontis:hier kwamen ooit de grote elf bij elkaar
Tarthor:wie waren dat dan?
Gerontis:dat waren ooit de grootste krijgers,heren en vrouwen van het Nordse rijk hier......
Tarthor:hoorde u daar ook bij?
Gerontis:*grijnst*ik zou wel willen
Tarthor:waarom staat u daar dan op met tien anderen?
Gerontis kijkt naar de grote schilderij met elf personen met naam en bijnaam en ziet hemzelf staan met

Arthoif bijnaam de Rover

hij was eens de grote schrik van het noorden omdat hij zowel de swadians als vaegirs schrik aanjaagde als haat -stond er het in het Nords
Gerontis:dat ben ik niet......
Tarthor:*kijkt verbaasd* wie is dat dan?
Gerontis:mijn vader....
Tarthorpa? was hij dan een groot krijger?wat voor?
Gerontis*aarzelt* een hele....dappere!

als ze overal hebben gekeken ziet hij Firentis seinen
Gerontis:hey kom
Tarthor:amaar ik wille blijve!
Gerontis:als je braaf meekomt neem oompje een kado voor je mee oke?
Tarthor kijkt nog een keer naar de zaal en gaat dan braaf mee

Gerontis en firentis als op te paard Sargoth uitrijden gevolgd door een groepje van 40 ruiters
Gerontis:niemand doet wat totdat ik het beslis...als we aanvallen dan alleen maar levend....niet een dood oke?
alle mannen knikkent of zeggen ja heer
Firentis kijkt nerveus overal heen
Gerontis*fluistert*ze zijn niet met een leger....
Firentis*fluister terug* ik voel me schuldig heer
Gerontis knikt en haalt dan zijn schouders op en ze horen iets
Gerontis en zijn gevolg stappen af en 25 man blijft bij de paarden en de rest volgt stilletjtes hun leider

als snel ziet dat Blead aan de rivier zijn shirt of wat dan waste en ziet de anderen...ooke een andere meid dan deshavi
Gerontis kijkt naar zijn mannen die snel al overal vespreid en verbogen zijn en loopt de bosjes uit gaat dreigend lope naar Rolf en Borcha
Borcha:huh *draait zich om*
Gerontis:*pakt zijn bijl en duwt borcha opzij en kijt dreigend rond*
Blead en de andere blijven verbaasd tot rolf zijn zwaard trekt en snel tegenover hem gaat staan
Rolf:jij vuile..
Gerontis:humppffff alsof ik alleen komt *overal komen er thanes te voor schijn en omsingellen het groepje
Gerontis:zo....nu komen jullie mee....
Blead:als vrienden of als gevangen?
Gerontis kijkt hem een tijdje aan en zegt dan dodelijk rustig:er is een beloning voor je hoofd '''maarschalk''
Borcha:Verrader!!!!!
Gerontis:meschien wel.....meschien ben ik gewoon een vriend....
Nagisha:wie is hij?!
Gerontis kijkt even naar haar en denkt even na..
Gerontis :firentis
Firentis:ja heer?
Gerontis:begeleidt onze vrienden naar de plek.....
Firentiske heer
Firentis en de groep nemen iedereen mee totdat Gerontis zegt dat zij (Nagisha) moet blijven.
Blead:wat?! Gerontis...durf eenss....
maar hij wordt ruw meegenomen door de krijgers en afgevoerd
Gerontis:ga even zitten....ik doe niks...zolang u luisert en antwoordt
Nagisha gaat nerveus zitten en kijkt bang naar hem
Gerontis gaat ook zitten en vraagt dan: en u bent?
Nagisha:Nagisha ..en u?
Gerontish...ikke?...ik ben een onbelangrijk persoon
Nagisha:gaat u me.......nu....
Gerontis( toetsen bord werkt nu vaag XD ) -denkt na terwijl ze bang en vol afschuw nar hem kijkt-
Gerontis:nee meid....als ik iemand wil......dan doe ik het anders -glimlacht-
Nagisha:wat gaat u doen?
Gerontis pakt zijn bijl op en kijkt haar streng aan en vraagt:wat voor werk deed u?
Nagisha:wat gaat u dat aan!?..
Gerontis:is omdat ik spionen haat en ze niet mag
Nagishake....maar ik ben egt geen spion heer!
Gerontis haalt zijn schouders : wat maakt het uit...kom gaan we naar blead
Nagisha-zegt voorzichtig-ookkee.....

 

[Jome]

Jome: Halt! Ik zie 3 figuren!

Ranger: Arresteer ze.
Jome: En we vertrekken meteen!

 

[MaHuD]

"Die klap van vanmiddag tijdens de Training kwam best hard aan" denkt Firentis terwijl hij over zijn rug wrijft.
Zijn blik dwaalde af en hij ziet Blead worden meegevoert, waarom precies weet Firentis niet. "de koning wil het en dus zou hij gehoorzamen, maar waarom?" denkt Firentis. Treurig kijkt firentis een andere kant op...

 

[Jome]

Jome staat voor de poorten van vinnengael.

Jome: Open de poorten!
Ranger: We hebben 3 gevangenen!

 

[The exceeding arrow]

het gefluit van vogels wekte arch de volgende dag hij stond op uit zijn geimroviseerde bed opende de deur en liep naar een kom water bij het raam en spatten wat water in z'n gezicht om wakker te worden en pakte een stuk brood terwijl hij het brood in zijn mond stopt zocht hij naar zijn boog hij keek de kamer rond

zijn hut was eenvoudig het had 2 kamers zijn slaapkamer en de woonkamer er was een gat in de middel van de kamer gegraven en daar lag een klein hoopje stenen die werden verwarmt door een restje smeulend hout en hingen huiden aan de muur die waren niet alleen om de warmte op te vangen maar ook als herinneringen er stond een houte bank tegen de muur met daarnaast een rek waar 2 ouden bogen aan hingen hij zag zijn boog liggen bij zijn mantel

hij pakte de groene mantel en zijn boog samen met wat pijlen en liep zijn hut uit met de deur achter zich dicht liet hij het hutje achter zich en liep richting het geluid van een beekje sluipend langs de bomen luisterden hij of er een prooi in de buurt was hij jaagte tot de middag en daarna vertrok hij met zijn nieuwe jacht troffeen een jong hert een een paar konijnen deze zou hij later villen bij zijn hut en de huiden en het vlees van het hert verkopen later die dag was hij van plan weer te gaan kijken bij de gevangenis gehuld in het donker zou het makkelijker zijn om ongezien dichterbij te komen

 

[killer-blead]

Rolf: laat mij los ik kan zelf lopen! snauwde hij, de mannen lieten hem snel los en zonder enige klagen liep rolf toen mee.
Borcha: zijn jullie nou helemaal gek geworden!? borcha rukte en duwde aan de twee soldaten die hem mee droegen met geweld wist hij zich los te wringen en liep toen ook mee.
Blead liep kalm mee zonder enige tegenstribbelen, de bewakers hielden hem extra goed in de gaten.
Deshavi keek naar de soldaten, duidelijk norse.
Deshavi: Blead wat gebeurt hier? wie was dat!?
Blead: ik heb geen idee wat hier gebeurt. dat was Gerontis koning van de norse een machtig strijder maar gelukkig ook een groots denker. laten we hopen dat hij geen dwaze beslissingen neemt.

toen richte blead zich tegen over de soldaatdie hem mee droeg.
Blead: wat gaat Gerontis doen met Nagisha, wat gaat hij doen met het meisje!?
de man keek even naar blead's gezicht die zo autoriteir keek dat de man er even van achteruit deinsde
"hij wil vast alleen even met haar praten"
Blead: daar is geen enkel reden toe.. of wel?
"nou eeh.. er zijn de laatste tijd wat spionnen gesignaleerd en.."
de andere kwam snel tussen beiden. hey niet praten met een krijgsgevangenen.
toen stond blead stil, de mannen probeerde hem mee te trekken maar hij weigerde simpel weg, hij had zijn voet onder een uit de grondstekende wortel gestoken die uit een groote eik groeide aar ze naast gestopt waren.
"hey mee komen!"
Blead: absoluut niet, ik wil wachten tot Nagisha er weer is.
"geen tegenspraak!"
toen blead nog niet bewoog haalde de soldaat uit, blead incasseerde een klap tegen de schouder.
bij de tweede klap duwde blead snel de vuist uit zijn baan waardoor de man bijna viel. de ander wilde te hulp komen maar werd door de eerste afgewezen "nee laat me"
Gerontis: loop niet te klooien jullie!

gerontis en Agisha die een stuk voor hem uit liep kwamen de hoek om nagisha ging snel bij haar vrienden staan.
Gerontis: wat was hier aan de hand!?
"euhm.. niks er was niks"
Blead: ga je tegenwoordig zo met je vrienden om?
Gerontis: hou je mond, voor mij ben je nu een verrader tot dat je mij anders bewezen hebt, dat geldt voor ieder van jullie! nu gaan we naar het kasteel!
Blead: je begaat een fout.. als wij je verraden hebben zouden we je toch niet op komen zoeken?
dat leek gerontis logisch maar hij was er alsnog niet zeker van.
Blead: wij willen je vragen om ons te helpen. wij konden er niet zijn voor jou, vriend. maar wij hadden onze eigen problemen. Praven was bijna in de As gelegt en ik ben geen maarschalk meer, ik ben zelfs geen lord meer maar een drillsergeant! ik wil je vragen mij nog eenmaal te helpen in naam van de aliantie. laten we een aanslag plegen op Sanjer khan! jij krijgt de leiding jij bent de absoluute baas, hij maakte een buiging. Koning..

Gerontis: onmogelijk. Sanjer is veelste goed bewaakt.
Blead: hij is verzwakt. een Khergit leger groeit minder snel terug dan welk leger dan ook. alsje alleen maar aan de paarden denkt die ze nodig hebben.
Gerontis: dat klopt, maar de khergits hebben een erg groot land, Tulga bereiken is gekkenwerk. je moet een gek zijn..
Blead: of een genie?
Gerontis: ik ben geen dwaas..
blead: laat ons dan vrij, wij zijn je vrienden geen gevangenen.
Gerontis gromde: al goed. we gaan naar het kasteel. het spijt me dat ik zo doe. het is alleen. Jome is erg lang weg op een reis naar Sanjer ik heb nog geen woord van hem gehoord.
Blead: we zullen hem vast vinden op onze reis.
Gerontis: ja maar dat is nu aan mij om te beslissen toch? hij glimlachte.
Blead: inderdaad..

 

[Gerontis the cunning]

Gerontis:je bent een sluwe wolf Blead....breng ze naar de zaal!!!

nadat ze geblindtdoekt in de zaal zijn
Gerontis: dit wordt het hoofdkwartier
ze doen de doeken af en kijken overal heen
Gerontis:ik nam niks gevangen vrienden...ik hoor alleen dat Harlaus jullie hoofden wilde....
Blead: en waar slapen en eten we?
Gerontis wees naar de vijf deuren en zegt: de rest zoek je zelf uit....om de tijd komt er wel een bediende binnen ok?
de groepje knikt
Deshavi draait zich ome en vraagt:en mogen we ook weg
Gerontis:....nee....ik vetrouw de situatie niet helemaal....jullie zijn hier veilig....geloof me maar*en hij loopt weg*
Rolf: is hij te vetrouwen?
Borcha:we zijn nu veilig...zullen we weg gaan?
Blead:nee.....we moeten geduld hebben....kom laten we even rondkijken