Faction wars DEEL 2

[killer-blead]

in praven.

-er klonk gerouzemous door de vergader zaal-
STILTE! STILTE! de Spreker keek rond terwijl de lords bedaarde.
koning Harlaus: mijn beste lords ik weet dat we het moeilijk hebben in deze tijd maar we moeten onze kalmte bewaren!
lord klargus stak zijn hand omhoog.
koning harlaus: een ogenblik. laat mij mijn zinnen afmaken. -het was nu compleet stil- zoals jullie weten zijn we nu maar liefst 4 lords kwijt. onheroeppelijk verloren waarvan er 1 zelfs de marschalk was. Lord Etroq en Marshall blead zullen die getreurd worden en lord Meltor en Lord tellrog uit onze geschiedenis verbannen. maar we moeten een nieuwe maarschalk kiezen. dus zijn er kandidaten?
lord plais: ik stel me kandidaat!
Koning harlaus: iemand anders? er mogen maar 4 kandidaten zijn.
lord Haringoth en lord ryis staken ook hun handen omhoog.
koning Harlaus: nog 1 iemand? niemand? oke we zullen moeten stemmen. hebben de lords nog wat te zeggen?
Lord klargus: ja ik. ik heb er bezwaar tegen op het kiezen van een nieuwe maarschalk het lijk van blead is nog niet eens gevonden laat staan dat hij gepast begraven is, we moeten onze oude tradities in eren houden.
lord plais: dat is wel goed en wel, maar je kent sanjer khan hij heeft hem vast mee genomen, die khergits zijn gek!
-sommige lords spraken instemmend-
lord plais: ik bedoel maar! wie weet  wat khergits doen met hun verslagen vijanden..

lord haringoth kwam naar voren, het was een beer van een vent die je makkelijk kon verwarren met een nords. alleen sprak hij zonder enig accent en keek met een robuuste blik rond.
Lord haringoth: jullie zijn verdomd.. blead kan toch niet dood zijn. jullie kennen hem. hij is dan wel niet de sterkste maar hij heeft meer moed en ervaring dan de meeste van ons.
lord plais: ieder van ons.. -sprak hij hem tegen-
lord haringoth: wat jij wil.. hoe weten we zeker dat hij dood is? hij is een hardnekkiger bloeder dat heeft hij al bewezen in de groote oorlog waarin we de rhodocks uitschakelden. we moeten de zoektocht niet voor hem opgeven..

-harlaus kapte het gesprek af-
koning harlaus: genoeg. we blijven dralen. we moeten de nordse laten weten wie de maarschalk zal zijn. we moeten niet afzwakken naar andere culturen maar aan onze eigen vasthouden,(in de meeste culturen kun je koning of leider worden door het veroveren van de troon of uitgekozen worden door de koning, bij de swadians is dat echter niet zo, de andere lords kiezen wie de maarschalk wordt en met de koning wiens stem voor 2 geldt indien gelijk spel, zal met de uitslag moeten leven)

3 lords, (Rafas, Regas en Beranz) staken hun hand omhoog. wij stemmen voor lord Plais als de nieuwe maarschalk.
5 lords, (Tredian, Montewar, Despin, Clais en Deglan) staken hun hand omhoog. wij stemmen voor lord Haringoth als nieuwe maarschalk.
3 lords, (Devlian, Stamar en Mirchaud) staken ook hun handen op, wij stemmen voor lord ryis  als nieuwe maarschalk.

(zo gingen het stemmen door, het uiteindelijk uitslag was:
Lord Ryis: 5
Lord Haringoth: 7
lord Pais: 4

- de lords klapten terwijl  lord Haringoth naar voren trad-

Marshal Haringoth: HEREN, IK ZAL U NIET TELEURSTELLEN! -in zijn hoofd klonk zijn stem, heel zacht. jou ook niet blead..-

 

[killer-blead]

-horens klonken zacht in de verte. het was genoeg om hem wakker te maken-
-hij ging zitten op de rand van zijn geimproviseerde bed-
Deshavi: heb je de horens gehoord?
-de deken gleed van zijn rug en vertoonde zijn ontbloote rug, die zat vol met kleine diep blauw plekjes en oude littkens. ze vont het een vreselijk gezicht maar keerde haar hoofd niet af-
wat doe jij nog steeds hier?
deshavi: Humpf. een goede morgen ook aan jou.
excuses. ik vroeg me alleen af waarom je nog niet naar huis was gegaan.
deshavi: je vergeet, ik heb geen huis meer. niet meer dankzij jou. dus is het enigste wat ik nu kan doen bij jou blijven.
-hj zucht stond op en liep naar de hoek van de grot-
deshavi: jij gaat vandaag niet jagen! dat doe ik wel.
moet ik hier soms blijven zitten en duimen draaien?
deshavi: je moet hier zitten en genezen. -viel ze hem in de reden- je wilt nu toch niet gezien worden.
-de man hoesten-
het is verdomd koud..
deshavi: moet ik een extradeken brengen?
-hij zweeg en pakte een botte zwaard van de grond-
wat training zal me wakker maken.
deshavi sprak met een glimlach: schat jezelf niet te hoog in, ik heb sterkere strijders neergehaald. -ze trok ook een bot zwaard en het twee tal begon met duelleren-
deshavi: je kunt ze niet blijven ontwijken -ze haalde aggresief uit en hij had moeite te parreren-
ik ontwijk niks ik blijf gewoon op 1 punt staan. -hij ontweek weet een klap zo soepel als het ging-
deshavi: 1 pot nat. en haal nou is uit! -ze sprong naar achteren-
hmmm, -hij haalde uit naar haar maar zijn slag was te langzaam en zij ontwapende hem door op zijn hand te slaan-
-allemaal beelden spookde door zijn hoofd-

" -er bewogen schaduwen in de hoek van een steeg-
roan merkte niks: er is hier echt helemaal niemand op straat? raar.. HALLO!?
-een man met zwarte kleding en een dolk kwam uit de hoek tevoorschijn. hij sloeg snel toe en raakte roan in de borst roan klapte van zijn paard en bleef roerloos liggen.-

-er stak een pijl in de grond-  "

ik had hem moeten raken!
deshavi: hoe wil jij herinnert worden? -hij schrok op uit zijn gedachtes.- Wa?
deshavi: ben jij een kundige strijder, een filosoof of een leider. je bent vaardig. maar om de cultuur. om wie je bent. je kunt niet overal goed in zijn.
ha, grenzen zijn er om overschreden te worden en ik wil dat bewijzen.
deshavi: oude ekster..
wat heb je er eigelijk mee gedaan? -hij keek indringend-
deshavi: ik heb het verstopt. als je echt zo goed bent als ze tegenwoordig zeggen mag je het zelf zoeken.
-ze liep weg naar de uitgang van de grot-
waar ga je heen?
deshavi: jagen. -ze verdween naar buiten-

 

[Jome]

Ondertussen was Jome in de bossen.

Jome: Rangers we zullen hier ons kamp opslaan.
Ranger: Sire, er is net een ranger aangekomen die nog even aan het kijken was.
Jome: Ok dan wat is er?
Ranger: Sire, u heeft niet Sanjar vermoord...
Jome: Onmogelijk.
Ranger: Maar zijn tweeling broer.
Jome: Waaaaaaat!?!?!

 

[killer-blead]

-weer in de grot-

deshavi: nu moet ik het toch echt weten.. blead.. hoe heb je het overleefd?
Blead: ik droeg het unieke harnas van de 5 voorwerpen. koning Harlaus vond dat ik hem nodig zou hebben.
-deshavi zweeg-
blead: ik ga vertrekken.
deshavi: dat weet ik...
blead: wraak nemen op de khergits.
deshavi: ...
blead: en mijn rechtmatige plek als maarschalk terug eigenen!
deshavi: ...
-blead stond op en liep naar een hoek van de grot. daar lag wat oud harnass, ook lag er een zwaard een simpele boog en 7 pijlen. blead trok het harnass aan en liepgestaagd naar de opening van de grot-
-deshavi keek droevig naar blead wiens rug naar haar toe gedraaid zat-
Deshavi: ik kan nergens heen.. ik wordt ik elke natie gezocht.. mijn leven is voorgoed verloren.. en mijn familie naam.. -mompelde ze mistroostig-
blead draaide zich om: deshavi..? waar blijf je nou?
-ze keek op, blead had zijn had naar haar uitgestoken, ze glimlachte.. en pakte hem-
blead: we zijn gereed.
-toen hoorde hij paarden geluiden heel dichtbij-
blead: **** hebben ze ons door!?
deshavi: nee, die heb ik mee genomen voor ons.. ze gimlachte breed, gaf hem een klein kusje op de wang en rende naar de paarden toe die vast gebode zaten aan een boom-
blead: ze wist dat ik haar mee ging nemen.. -hij keek lichtelijk verbaasd en onder de indruk-
deshavi: waar heen?
blead: naar praven natuurlijk. het koningsschap zal mij wel gemist hebben -glimlachend snelde ze vooruit de orizon achter zich latend-
deshavi: blead raceje houden?
blead: natuurlijk! *hij gaf zijn paard de sporen en versnelde*
-deshavi schoot langs hem met haar paard en maakte al snel meer meters-
blead: hey dat is niet eerlijk! jij bent een khergit!
-tegen de avond val zaten ze met zijn tweeen rond een zelfgemaakt kampvuur-
blead: gelukkig morgen zijn we er.
deshavi: straks schieten ze me neer zodra ze me zien..
blead: tuurlijk niet. je bent van nu af aan altijd welkom bij de swadians
Ja dat is niet meer aan jou om te bepalen meneertje!
-ze draaiden zich geschrokken om-
een beer van een man stond gekleed in platearmour voor hen, een groot zwaard in zijn hilt en een schild aan zijn linkerarm met daarop een zwarte beer op een geele achtergrond

blead stond op.
jij!?
blead: jij!?
*ze omhelsde elkaar*
blead: haringoth! wat ben ik blij je te zien oude makker!
haringoth: anders ik wel! -zijn stem bulderde zo hard dat er dieren weg vluchten in het bos-
haringoth: haha! nu gaat alles weer worden zoals vroeger!! -toen kreeg hij deshavi in het oog-
EEN KHERGIT!?
-hij trok zijn zwaard en rende wild zwaaiend naar haar toe. deshavi dook weg en duwde de nogsteeds aanstormende man in zijn rug hij viel voorover en landen op zijn buik met zijn armen languit naar voren. deshavi ging op zijn rug zitten en at verder aan haar kom soep-
Blead: haringoth. mag ik je voorstellen aan mijn beste vriendin, deshavi. ze heeft me gered.
Haringoth: aangenaam dame.. GA NU VAN ME RUG AF!
deshavi kwam van zijn rug af en keek verbaasd naar haringoth.
haringoth omhelsde haar toen stevig net zoals hij met blead deed. de kom soep morsde op haar kleding en op de grond.
deshavi: eeehhh..
haringoth: dankje voor het terug brengen van blead! je bent altijd welkom in mijn huis.

en morgen gaan ze naar praven, maar voor nu gaan ze slapen. wat zou lord haingth daar eigelijk te zoeken hebben?

 

[Gerontis the cunning]

als Firentis s'avonds de kamp inspecteert wordt hij in een keer bij de keel gepakt en meegesleurd
Als je maar een hard geluid maakt ben je er geweest!
Firentis knikt maar legt zijn hand op zijn kortzwaard bij zijn heup
de vreemdeling laat los en Firentis weet snel zijn kortzwaard op haar keel neer te zetten maar schrikt!
de vreemdeling was een gewone krijger zoals gewoonlijk in het Vinnengealse leger
een krijger beharnst met een mailcolder samen met een metalen nordic helm en dan ook nog scheenbeschermers en als wapens een schild en een zwaard
maar het gezicht was een vrouw...maar vrouwen waren in het algemeen meer te bekennen in het vinnengealse leger dan in welke leger in welke natie dan
ook
mar dit was Koningin Matheld in eigen persoon!

Matheld:zo ik denk dat je me herkend hebt
Firentis:vrouwe u moest thuis blijfen e-en..
Matheld:-snauwt-zoals een lafaard en als smoes wachten op haar man tot die terrugkomt als die terrugkomt!
Firentis:*slikt* sorry vrouwe maar ik bedoelde het niet zo....laat me dan een peleton Thanes als g-ga..
Matheld:laat me je wa vragen...heb ik in de tijd dat ik verkleed was als krijger snel jankend gerend naar Gerontis?
Firerntis:euhm nee vrouwe
Matheld:ik ben een krijger...meschien geen elite zoals die Thanes maar een krijger en wij Vinnengealse krijgers man of vrouw...elite of krijger
...we zijn allemaal dapper of moedig in onze hart!!
Firentis:maar vrouwe hoe heeft u de twee slagen in Vaegeria overleefd?
Matheld:met moed en mijn behendigheid..
Firentis:en wat wilt u nu doen dan?
Matheld:ik wil weten waar Gerontis is zodat ik hem een trap in zijn lenden kan geven omdat hij is weggegaan zonder mij!
Firentis:maar ik kan u er niet heensturen hij is achter vijandelijke linies!
Matheld*zucht*en die reden is?
Firentis:....Roxanne...en Aeon zijn ontvoert dooe Sanjar!!
Matheld:roxanne....kleine Aeon?! bij de goden nee!!!
Firentis:wacht we kunnen er samen aan werken alleen moet u wel meehelpen!
Matheld*knikt en luistert naar zijn plannen en grijnst tevreden*

 

[killer-blead]

-haringoth, blead en deshavi zijn bij praven gearriveerd. blead en deshavi droegen een mantel geen gewoone burger mocht nog van hun bestaan weten. er was nu meer kans op spionnen dan ooit, in een aantal steden waren bij elkaar al 4 spionnen ontdekt en wie weet hoeveel er nog over zijn-

-in het kasteel zaten het drietal aan de groote tafel bij de andere lords.-
Heer Pais: ah Maarschalk haringoth blij u te zien. -toen vroeg hij nieuwsgierig- en is het gelukt..?
haringoth kuchte.
-de andere lords keken ingespannen-
haringoth fluisterde op zachte toon: ja..
de lords keken geschrokken naar de 2 figuren die zich onder de mantel hadden verstopt.
heer pais stond op en liep naar de gedaantes. toen trok hij hun mantels van hun hoofd.
Deshavi kon de lords nu goed zien. ze waren even geschrokken als zij nu was. in het khergit leger was zij getraind als horsearcher en kwam niet vaak in aanraking met lords.
blead: goede middag heren.
lord devilan: jij.. waarom benjij niet dood!?
lord pais: WELJA heer devilan!
devilan zweeg.
blead: een lang verhaal, ik vertel het jullie wanneer de zaken op orde staan...
-de deur achter de troon ging open en konign harlaus stapte naar binnen, zonder aandacht te schenken aan de andere ging hij aan de troon zitten, zijn gezicht allerminst verbaasd over blead en de khergits aanwezigheid-
koning harlaus: heren, we welkomen blead vanavond met een feestmaal -hij sprak op een serieuse toon, geen vreugde te bekennen-
Blead: Mijn heer, het spijt me dat ik u zo lang in het ongewisse liet en uw niet kon dienen.
harlaus: je bent geen Maarschalk meer. en jij. -hij keek met doordingende ogen naar deshavi- had hier niet mogen komen.
Deshavi: ...
Harlaus: maar ik ben blij dat je kwam -er verscheen een flauwe glimlach-
-ze zuchte-
Haringoth: Heer is dit niet geweldig? met blead in onze ranken terug kunnen we ze een verassings aanval we geven ze een flinke klap.
Blead: heer, het spijt me. maar ik heb besloten niet meer te fungeren in het leger.
Pais: je stopt..? je bent weken vermist en nu stop je ermee!? wat heeft deze khergit je allemaal wijs gemaakt?
deshavi: IK BEN GEEN KHERGIT MEER!! -haar stem klonk boos, ze kon zich niet meer inhouden- ikheb mijn cultuur verraden en ben niet meer welkom, ik ben een buitenstaander zonder land.
Blead: Heer. -harlaus keek op uit zijn peinzingen-
Harlaus: ja blead.. maar ik laat je niet gaan. je hebt je trouw aan mij gezworen en die is voor het leven. je zult drillsergeant worden.  je moet de nieuwelingen opleiden tot swadiaans trots.
Blead: ja heer, dank u heer.
Harlaus: en jij,
Deshavi: mijn naam is deshavi, heer.
Harlaus: Deshavi..? jij zult ons ook helpen. uw zal ze leren boogschieten. zolang u dit doet, bent u welkom hier en word u gezien als een swadiaan. stem jij daar mee in?
Deshavi aarzelde..
Harlaus: doe je dat echter niet. kunnen we je niet helpen.. -hij probeerde haar in de val te lokken. harlaus was altijd een man geweest die zoveel mogelijk (trouwe) dienaren te scharen.-
deshavi: ik zal u dienen.
Harlaus zijn gezicht werd al iets vrolijker.
Harlaus: mooi. jullie spullen zullen naar een suite gebracht worden. dan ga ik nu ik heb een konkrijk te runnen. Harngoth. volg me alsjeblieft.
Haringoth: tuurtlijk heer. -samen verlieten ze de zaal-
Pais: Fijn dat je terug bent -hij gaf blead een hand- welkom in het team, zorg jij goed voor onze soldaten dan zorgen wij goed voor jou.- hij gaf deshavi een hand-
-deshavi trilde een beetje-
blead: heren het spijt me, maar ik en deshavi hebben rust nodig. jullie begrijpen het wel.
Lord Regas: Blead.. deshavi ze..
Blead: Ja..? hij keek naar deshavi.
deshavi rilde en zag bleek.
blead: onee. -hij rende naar voren en ving haar vlak voor ze flauw viel-
-de lords keken geschokt-
lord Regas: breng haar naar een bed ik laat wel een heler komen.
blead: dank u. -hij liepde deur uit met deshavi in zijn armen-

-blead liep door de gang en deed 1 van de deur suites open. hij staarde direct in 3 paar ogen die hem geschrokken aankeken en van hem naar deshavi flitsde-
AAAAAAAAH AAAAAAAAH AAAAAAAAH!!!!!!!!!!!!!!
Borcha: EEN SPOOK!!
Rofl: Alle heilige! je leeft!
firentis was te verbaasd om iets anders uit te spreken dan, brubllbl.
Blead: jongen, lange tijd niet gezien. borcha beweeg is met je kont.
-borcha die op de bed zat schuifde opzij, blead legde deshavi op het bed-
Rolf: blead.. wie is dat!?
Borcha: je heb een kadootje mee gebracht, zij is knap.
Blead: heren, dit is mijn aller beste vriendin, deshavi ze redden mijn leven toen ik neergeschotn werd.
Firentis: je doet ook altijd iets geks als je weg bent..
Borcha: of als je er wel bent.. dus wat wordt het.. wraak op de khergits?
Rolf: hey wacht, en haar dan? ze is nogal bleek!?
blead: zij is flauwgevallen, ze heef een zwaarde dag achter de rug en heeft zich pas voorgesteld aan alle lords en zelfs koning harlaus.
-het drietal gromde-
Blead: wat..?
firentis: harlaus heeft ons huisarrest gegeven
Borcha die harlaus zijn strenge stem imiteerde: Jullie hebben nu irrationele gedachtes en worden ontbonden van je plichten! blijf bij je barracken tot verdere orders.
Rolf: we zitten dus vast. maar nu jij er bent kunnen we weer aan de slag.
Blead ik ben geen maarschalk meer, zelfs geen commandant.
-het drietal reageerde verbaasd-
Blead: ik ben drillsergeant. ik wilde stoppen, maar harlaus gaf me de orders toch te blijven en de soldaen te trainen, -hij knikte naar deshavi-
zij werkt nu ook bij de swadians ze gaat het zelfde doen als ik.
borcha: gekkenhuis..
Blead: heren het spijt me, maar ik en deshavi zijn er moe. kunnen jullie ons alleen laten en dan bespreken we alles morgen weer.
Borcha: oke.. *hij ging van het bed*
Blead: ow en borcha. de heren zullen na ons vragen want er is een feest vanavond. zeg ze alsjeblieft dat we uitrusten in onze bedden. jullie mogen gerust gaan.
Borcha: natuurlijk! ik ben altijd in voor een feest dankje maat!
Firentis: rust goed uit. ik ben blij je weer levend terug te zien. -rolf knikte-
blead: dank je. ik ben blij terug te zijn.
-firentis,rolf en borcha verlieten de kamer.

enkele minuten later werd deshavi wakker.
deshavi: euuhh..... wat waar ben ik? ik ben omgekleed? -ze ging zitten in haar bed-
blead: doe rustig aan, je bent flauwgevallen. ik heb je laten omkleden door dienstmeiden. je kan moeilijk slapen in je vuile kleren.
-deshavi trok de deken wat verder over zich heen-
blead: laten we voor nu rusten,
deshavi knikte.
blead: er is echter, maar 1 bed hier.
deshavi keek bloosde niet.
deshavi: kom erbij sprak ze met een glimlach
-blead kroop naast haar in bed-
blead: na zo'n tijd op stro gelegen te hebben is dit weer even wennen.
-het tweetal ging liggen en staarde samen naar het plafon-
hey blead..
hmm?
vanaf nu zal alles veranderen he?
ja we zullen weer aan de slag moeten..
dat bedoelde ik niet.. we zullen elkaar minder vaak zien mischien worden we wel overgeplaatst.
mm,
-ze bloosde- zo bedoel ik dat niet.
ik weet het, ik wil ook niet van je gescheiden zijn het is al zo lang geleden dat we weer bij elkaar waren.
ja, ik zal zorgen dat we niet gescheiden raken. niet alweer
-ze pakte elkaars hand-
hou je aan je belofte blead..
doe ik altijd.
-allebei glimlachte ze-
zo vielen ze inslaap.

 

[killer-blead]

-deshavi werd vroeg in de ochtend wakker. blead lag nog te slapen. ze kroop uit bed en sloop naar een kast toe waar ze stilletjes kleren aantrok die daar voor haar op waren gehangen-
ik wil het terrein hier wel is zien. blead blijft nog wel even liggen..
-ze sloop uit de deur en wandelden toen door de gang-
het was een vrolijke dag de zon die scheen fel en maar weinig wolken tekende zich af op de lucht. het zou vandaag niet gaan regenen
zelfs in de vroege ochtend was er al veel beweging in het kasteel van verren kon je de boeren aan het werk horen hun vee voortdrijvend. de bakker waren vroeg op voor het maken van de eerste brooden. slechts enkele soldaten waren te zien. aan niets bleek er een oorlog de woede zou er wapen stilstand zijn?

Borcha: hey jij wacht even!
-hij versnelde zijn pas en ging naast haar lopen, hij was gekleed in een groene tuniek en zijn haar was warrig-
deshavi: goede morgen heer, hoe was uw nachts rust?
Borcha: goede morge dame, u mag mij gerust Borcha noemen hoor. ik heb niet veel nacht rust gehad het feest heeft nog lang vol gehouden en de lords waren te spreken over uw en blead zijn afwezigheid.
Deshavi: bij het volgende feest komen we -het tweetal glimlachte. je kon niet anders op zo'n mooie dag-
borcha: zal ik u rond leide madam?
Deshavi: ja graag bedankt, en.. je mag me deshavi noemen  als je wilt.
borcha: desavhi.. dasevhii.. deshevi..
Deshavi: De-sha-vi
Borcha: deshavi. pardon mevrouw.
Deshavi: waar gaan we het eerst heen?
Borcha: wat u maar wilt zien. waar liggen uw interessen?
deshavi: ik wil de oefen velden wel is zien aan gezien ik daar veel tijd zal moeten spenderen.
Borcha: je bent een soldaat?
Deshavi: harlaus heeft mij benoemd tot drillsergeant. ik train de nieuwelingen in pijl en boog. eigelijk in alle projectiel behalve kruisboog. hoe is uw schutterschap?
Borcha: eehh.. ik kan best goed schieten. zelfs als ik dronken ben.

-ze waren aan gekomen bij het oefenveld die op een paar mensen na verlaten was. het was een groot veld voor een paar honderd soldaten tegelijk toegankelijk. de secties van de oefen velden waren aan gegeven met vlaggen en het projectiel gedeelte was afgeschermt met hekken. het was een stuk kleiner dan de andere gedeeltes-

deshavi: allemachtig is dit het?
Borcha: boog schutten is geen verplichting bij de swadians zij gebruiken alleen kruisboog.
-borcha liet deshavi nog andere dingen zien zoals de keukens, de tuinen en de torens waarvan je een ver uitzicht had op een groot deel van het rijk. deshavi maakte ondertussen veel opmerkingen er waren veel cultuur verschillen tussen de khergits en de swadians, khergits gebruikte veel bogen in hun architectuur en gebruikte deels ook veel meer klei dan steen-
deshavi: euhmm hey borcha. vertel is wat over jezelf, en over blead..
borcha krabte zich op zijn achterhoofd,
borcha: nou ehh.. ik ben segeant in het leger in het leger die eerst van blead was. ik weet niet wat ermee gaat gebeuren. mischien worden we ontbonden en verdeeld. ik ken blead al een paar jaar. wat wil je van hem weten?
Deshavi: nou.. blead had vroeger moeite met het vinden van een vriendin. ik was eigelijk het enige meisje dat met hem omging. hij was dan ook altijd zo gefocusd met vechten. heeft hij nu al een vrouw?
Borcha: hahaha.. die jongen is geen steek veranderd hij denkt alleen maar aan zijn vaardigheden op te poetsen. het lijkt overigens alsof hij iedere week beter word. nee. hij heeft nog geen vriendin of vrouw. jij bent eigelijk het enige vrouwelijk gezelschap die ik bij hem rond zie hangen.
-na nog een paar beleefdheden te wisselen die vervolgens de grond in werden geboord toen borcha na afloop een boer liet ging deshavi naar de groote zaal voor het maaltijd, het was al middag de zon stond hoog aan de hemel omdat ze de weg niet wist door het kasteel duurde het wat langer om de zaal te vinden-
bij de groote zaal was blead druk aan het bij praten met borcha, lord pais en rolf.
Lord pais: ah, deshavi toch..? net wie ik wilde spreken morgen staat er een groep beginnelingen voor je klaar. -hij haalde een lijst tevoorschijn- dit zijn hun namen en hun achtergrond neem ze goed door.
rolf at stilletjes brood maar keek af en toe naar deshavi.
Deshavi werd er zenuwachtig van.
rolf: heb je goed geslapen? -zijn stem klonk vriendelijk-
deshavi: ja erg goed. het was fijn in zo'n groot bed te slapen.
-rolf glimlachte terug en ging weer verder met eten-
deshavi: en heb jij ook een list gekregen blead?
blead: nou ja.. maar mijn lijst zijn meer veteranen en ridders. ik krijg de moeilijkers.
lord pais: de koning heeft vast veel vertrouwen in je, in jullie beide.
blead: en terecht, toch? *hij glimlachte en nam een hap uit een appel*
lord pais: blead het spijt me maar ik moet weer gaan mijn manschappen vertrekken naar het nordse rijk ik moet Gerontis op de hoogte stellen.
blead: ik wens je veel succes op je reis vriend.
-heer pais verliet de eetzaal-

 

[killer-blead]

in de tulga.
al enkele weken was blead de schandpaal van de khergits.

-honend gelach klonk door de zalen van het kasteel-
lord Alagur: hahahaha en weet je.. weet je nog toen.. heb je zijn gezicht gezien? dat gezicht! hahaha!
-lord alagur proeste van het lachen toen hij terug dacht aan de gebeurtenissen, blead die zichzelf probeerde te beschermen tegen de pijlen van Sanjer khan en vervolgens aan fladeren werd geschoten door de boogschutters-
in de zaal die ruikte naar een penetrante wierrook lucht zaten lord alagur en 2 andere lords elkaar te dollen. zij waren al een tijd niet aan het werk gezet.
lord Urumuda: Sanjer khan zit vast nog een plan te bedenken nu blead uitgeschakeld is. het heeft de swadians een flinke deuk bezorgt. na de moord zijn er nog vele gevolgt. de swadians lijken niet meer zo zelf verzekerd.
lord alagur: de zwijnen *hij spuugde op de grond*
-lord belir stond op en liep naar de deur. zijn sabel wiegde op en neer met zijn stappen-
lord urumuda: waar ga jij heen?
Lord belir: ik was opgeroepen om naar sanjer te komen. hij gaat weer een campaign houden.
de 2 lords stonden vloekend op.
Lord alagur: en wij dan? mogen wij niet komen!?
lord Belir: iemand moet de swadian honden buiten de deur houden. houden jullie de stoelen maar warm. tot ziens. -met een flauw handgebaar en een arrogante grijns gooide hij de deur open en liep weg.

Lord Urumuda: het heeft me wel aan het denken gezet. die nordse zijn er alleen harder van gaan vechten. we moeten hun ook pakken..
Lord alagur: ow..? had je een plan?
Lord urumuda kuchte. je kent toch de zoon van de koning, van koning gerontis?
lord alagur: ja die ken ik. een irritant ventje net een kakkerlak..
Lord urumuda: ik ga hem een voorstel doen die hij niet kan weigeren.. we hebben zijn zoon te pakken.
Lord alagur: jij!?  jij hebt de zoon van Jome?
Lord Urumuda: ja, ik heb hem. hij ligt al een tijdje te rotten in mijn kerkers. die Jome is een waardeloose vader hij heeft nog niet eens iets overnomen.
Lord alagur grijnsde, geweledig!
Lord Urumuda: en hoe staat het met ons.. slaafje?
Lord alagur: al een tijdje geen woord van vernomen. maar ze kan dat maar beter wel doen. anders breekt ze der ouders harten nog.
Lord urumuda: jou plannen hebben altijd een hoog faal percentage. het moet maar beter goed gaan.
Lord alagur: natuurlijk.

 

[killer-blead]

in de omgeving tussen suno en sargoth rijd heer Pais met zijn party van soldaten. de meeste waren niet man at arm omdat de groep snel moest bewegen waaren er maar 20 soldaten mee gekomen. 20 soldaten was in tijd van vrede veelste overdreven om een escore te zijn voor een boodschapper. maar door de groei van bandieten en het dreigende gevaar van khergits in het gebied leek het nu heel redelijk.

(ManAtArms) Freal: weetje mijn zoon gaat ook naar het leger, ik ben zo trots op hem. hij wordt een kruisboogschutter want hij is bang voor paarden.
(ManAtArms) Deem: dat is mooi om te horen, mijn zoon ook! mischien zitten ze wel in hetzelfde bateljon net als hun vaders.
(ManAtArms) Freal: heb je het gehoord, de swadians worden internationaal -sprak hij op een lacherige toon- we krijgen een Pijl en Boog divisie. mischien zou ik daar nog een her opleiding kunnen krijgen. dat heb ik altijd nou willen doen.
-Heer Pais die flarden van het gesprek had op gevangen ging achter hun rijden-
Pais: wil jij een Boogschutter te paard worden? dat is toch te gek voor woorden. je harnass zal je zicht blokkeren.
(ManAtArms) Deem: en straks wordt je nog verward voor een khergit.
(ManAtArms) Freal: allemaal waar. maar ik zou het toch is willen leren.
Pais: dan moet je na deze missie is praten met de instructeur. het is een zwarte vrouw genaamd Deshavi. mocht je haar niet direct vinden, Blead en Sergeant Borcha en Rolf weten haar ook te vinden. schijnt dat die twee een oogje in het zeil moeten houden van de koning.
(ManAtArms) Freal: Ow? vertrouwd de koning haar niet?
heer Pais: nee  nee.. hij vertrouwd ons niet. ze was een vroegere Khergit strijder. vele veteranen van ons koesteren nog veel wrok.

-de groep reed langs een rij dikke bomen slechts enkele honderde meters van Sargoth af-
(ManAtArms) Freal: alsjeblieft. geen problemen helemaal ni..
-enkele pijlen schoten van tussen de bomen, ze waren slordig gericht dus raakte de grond of een boom voor ze hun doel konden raken-
heer Pais: SCHILDEN OMHOOG. NAAR HET OPEN VELD!
-maniakaal gelach kwam vanuit de struiken-
(ManAtarms) Deems dacht, idiote bandieten.. vervolgens sprak hij tegen Pais, het zijn geen khergits het zijn bandieten. waarom vluchten we!?
Pais: omdat we in een bos zitten te paard. hoe moeten we ze dan verslaan? onze paarden kunnen gestolen worden als we eraf gaan en ze achterna rennen.
-de groep racede zo snel als het ging naar een openplek.-
Pais: oke stap van jullie paarden af en breng de paarden naar het midden. Deem snel een noodsignaal.
-Deem pakte 2 kleine vuurstenen uit zijn zak en een klein flesje olie dat gebruikt werd voor het looien. hij gooit het flesje leeg op een steen en legde een fakkel op het olie, toen sloeg hij de vuurstenen op elkaar boven de olie, door de vonken vloog het olie in de brand en werd de fakkel ontstoken. Deem gooie de fakkel zo hoog als hij kon in de lucht tot boven de boom toppen. de fakkel landen 3 meter van hun positie in een plas.
-nu de soldaten vrij konden bewegen wachten ze gespannen af op de bandieten die ieder moment weer konden beginnen met schieten.
het maniakale gelach klonk weer, door deze schaarse tijden waren de bandieten nog brutaler geworden, anders zouden ze nooit een escorte zo groot aan durven te vallen. een pijlen solvo gevolgt door 1 geworpen bijl vloog richting de soldaten. de pijlen boorden zich in hun schilden en in de grond.
Freal: kijk nou hoe scheel ze zijn. hij wees naar de bijl die zich meters van hun vandaag in een boom geworpen had.
pais kon nog net een everzwijn onderscheiden die op de bijl gegraveerd stond daarna richte hij weer zijn aandacht op de struiken.

heel even dachten ze dat het voorbij was. de stilte was zo lang als een halve minuut aagehouden. toen hoorde ze vreselijke geschreeuw. zowel van angst als van pijn.
een helm werd uit de struiken gesmeten en lande vlak voor de voeten van een soldaat die hem oppakte. de helm was bebloed en zag eruit alsof het door een bijl was kapot gehakt.
een nordse krijger kwam uit het struik gewas tevoorschijn.
(Nordse krijger) Dank: iemand hulp nodig?
-nu stapten er meerdere krijgers uit de bossen een groep van 15 in totaal gevolgt door 1 huscarl-
Huscarl: laat mij me even voor stellen, nu er genoeg tijd voor is.. hij wierp een lijk die hij mee trok weg. de man was gedood door een werpbijl met een zwijn erin gegraveerd. Ik ben Nolm.
Pais: ah, jullie zijn van sargoth toch?
Noml: euh, ja tuurlijk wat jij wil.. we hebben je boodschap ontvangen. jullie hebben nu duidelijk hulp nodig.
Freal: nee hoor we zijn nu toch veilig.
Pais: nee.. dat zijn we niet. het everzwijn was een teken van heer Faarn. heer Faarn is dood gegaan enkele weken geleden.. dit zijn veteranen zonder leiders.
Nolm: bandieten, strijders voor eigen zin. broeders zonder moederland. hoe jij het wil noemen. en dan nu over jullie geld..
de swadianen liepen dreigend naar voren.
Pais: jullie krijgen niks van ons.
3 nordse krijgers begonnen onrustig op de plaat te bewegen.
Nolm: rustig mannen.. doe niet zo moeilijk. hier met het geld.
Pais: je zult moeten vechten! -hij en de swadianen stormde naar voren richting de groep van Nolm die hieven hun wapens op-
Nolm: RRRAAAGGGGHHHHH!!! -hij sloeg naar voren met zijn bijl maar raakte enkel de schild die op pais zijn rug zat. pais klapte op de grond, zijn zwaard in nolm's buik geboord samen met nog 2 andere zwaarden-
de swadianen hadden dankzij hun plotselingen aanval en hun meerderheid de groep op 3 na snel afgemaakt. de 3 krijgers die ze niet aangevallen had was hun gek genoeg te hulp gekomen.

(Nordse Krijger) Urlaf: zo.. weer een schurk minder.. -hij trok zijn zwaard terug uit Nolm net zoals de andere nordse krijger-
de derde een groote nordse strijder die met een groote bijl de rug van een van zijn mede standers had open gehaald trok de bijl terug en ging bij de andere twee staan.
Pais kon alleen maar een beetje verbaasd kijken terwijl de andere hun wapens op ze gericht hadden.
Urlaf: Heer pais, we hebben uw noodsignaal gekregen. wij waren als spionnen voor het nordse rijk een nieuw beleid van Koning Gerontis. we moeten oude soldaten opsporen die zijn gaan moorden zonder leider en ze vervolgen tot executie.
Heer pais: nou het is goed om een vriendelijk gezicht te zien. ik moet naar jullie Koning toe.
Urlaf: oke volg ons maar.
de soldaten maakte de paarden los en reden op een draf achter de krijgers aan.

-de deur van de troonzaal werd open gedaan en een Nordse wachter stak zijn hoofd door de deur-
Wachter: er is hier een heer van het swadiaanse rijk met een boodschap Koning. de man boog.
Gerontis: laat ze maar binnen komen..
Pais stapte de zaal binnen met een ernstig gezicht.
Gerontis: Ah welkom, wat kan ik voor u doen?
Pais: hij is terug..
Gerontis glimlachde.

 

[killer-blead]

even ter notitie.. in dit verhaal zul je duidelijke vergelijkingen vinden van het hedendaagse leger. de "uniformen" die hierin genoemd werden waren roode lichte uniformen vaak met mailen erin. de uniformen waren rood met geele boorduursels erin. het was een simpel uniform zodat de soldaten ze makkelijker konden wassen.


Deshavi's eerste dag.

Jehon, Desar. franklin,geo,ramon, sam en issa.. zo ging de lijst nog even door. deshavi zat nog eenmaal de lijst door te nemen terwijl ze zich in de barakken voorbereiden. ze was erg zenuwachtig maar liet daar niks van blijken. ze had vannacht niet goed geslapen, stress zei blead. eigelijk had ze gewoon nachtmerries maar daar kan ze met niemand over praten.
ze keek naar de zon, die was maar amper op.

ze liep op een drafje naar de barrak aan de ooster toren, ze gooide de deur open en riep de soldaten wakker die zich slordig op een rij plaatste.
deshavi: Geef Acht!
de beginnelingen gingen zo recht staan als het ging met hun armen aan hun zij
deshavi: de volgende keer wil ik dat jullie aangekleed zijn. is dat duidelijk!?
ja sergeant, klonk het slaperig
deshavi: trek je kleren aan ik verwacht jullie over tien minuten bij de boogschutters baan.
ze liep de deur uit en richting de boogschuttersoefenvelden.
na een slordige seven minuten stonden ze allemaal in een rij voor de doelwitten. ze zagen er een stuk alerter uit door de kille ochtend lucht.
deshavi: oke, allemaal luisteren. jullie gaan ombeurten pijlen afschieten op de doelwitten. lukt het je om de roos te raken dan mag je gaan eten. mis je het doelwit. dan mag je hier blijven om je gemiste schoten over te doen. ik zal jullie tips geven afhankelijk van je vaardigheden. maak rijen van 4.
issa: sergeant, mevrouw!. er is een probleem. we zijn met z'n 33en.
deshavi: ik zie het probleem niet soldaat. dan bestaat er gewoon een rij uit 9 en de rest uit 8.

de hele ochtend tot in de vroege uren van de middag ging deshavi door tot de etens bel geluid werd. er waren een paar uitblinkers maar dat was niks vergeleken bij het aantal mensen die de doelwitten niet eens konden raken. deshavi zat constant tips te geven, demonstraties te laten zien en instructies te schreeuwen. het was duidelijk dat de swadianens er geen verstand van hadden.
in de verte zag ze blead marcheren met een veel kleinere groep soldaten. ze zag blead naar haar zwaaien en zelf zwaaide ze terug.

na de lunch ging ze met de soldaten rustig marcheren met hun pijl en bogen. ze liet ze nog een aantal andere oefeningen doen zo dat de soldaten zich konden wennen aan hun nieuwe wapens.
tegen de avond gingen de soldaten naar bed en was deshavi afgemat. ze liep met slome stappen naar haar slaap vertrek waar blead vast al lang een boek zat te lezen ofzo.. deshavi dacht er niet echt bij na. ze was gewoon dood moe.

Blead's eerste dag.

hij had dit al talloze male eerder gedaan al was dat vaak wel alleen op het  slagveld. hij werd vroeg wakker. de zon was nog niet eens op.
de lijst met namen iet hij achter die had hij toch niet nodig. zijn groep bestond maar uit 15 soldaten.

hij marcheerde naar de noorden barrak. het veteranen barrak genoemd. het voelt af en toe wel als school.. zuchte blead.
blead gooide de deur van de barrak open.
blead: Geef acht!
de soldaten stonden netjes op een rij compleet in uniform. de bedden waren opgemaakt.
blead: op de plaats rust.. hij liep naar het achterste gedeelte van het vertrek daar stonden wat stoelen. hij ging omgekeerd in zijn stoel zitten en leunde met zijn armen op de rugleuning. de soldaten volgde zin voorbeeld. als ze verbaasd waren lieten ze dat niet merken.
blead: goeie ochtend heren, mijn naam is blead mijn achternaam hoefen jullie niet te weten. ik ben jullie drillsergeant voor veteranen in her opleiding. wat ik me nou afvraag. waarom willen jullie nou een heropleiding. jij daar. hij wees naar een man met een hoop kleine sneetjes in zijn kin, hij had duidelijk geprobeerd zijn baard eraf te scheren.
Darl: ik ben een ridder van het swadian leger. maar met de constante aanvallen en de nieuwe tactieken die we tegen komen van de khergits moeten we bijblijven. de andere knikte instemmend.
door dat de sfeer vrij relaxt was durfde de soldaten hun sergeant zelf ook vragen te stellen.
darl: wat kunt u ons leren? ik heb gehoord dat u een groot generaal was en maarschalk van de swadianen. dankzij uw hulp versloegen we de veagirs en de rhodoks.
blead: nou.. duidelijk hebben jullie niet veel meer aan nieuwe training. vandaar dat ik jullie nu ga helpen je tegenstander te begrijpen. ik zal je hun wapens laten zien en zwakke en hun sterke punten. dus zo'n beetje van alles..

blead stond op uit zijn stoel.
blead: soldaten mee komen, de zon staat al aan de hemel. we gaan naar wapenhok drie aan de oostmuur. ik heb daar wat opgezet.
oorspronkelijk was wapenhok 3 een verlaten hok waar alleen roestige wapens in opgeborgen werden voor ze schoongemaakt en omgesmolten werden.
de soldaten marcheerde samen met blead op een draf richting de oost muur.
in de verte dacht blead deshavi te zien vrolijk zwaaide hij met zin arm naar haar, ze antwoorden door terug te zwaaien. haar groep was een stuk groter maar zag er ook veel jonger uit.
de soldaten waar blead mee trainde waren van ongeveer zijn leeftijd. tussen de dertig en veertig jaar oud.
aan gekomen bij het wapenhok deed blead de deur open.

de kamer zag er afgestoft uit en er zat een groote tafel midden in met stoelen erom heen, op de tafel zaten kaarten van calradia. aan de muren hingen schilderijen en vreemd uitziende wapens. helemaal achterin was een groot kalkbord met krijt.
blead: neem plaats.
de soldaten namen plaats op de stoelen, zelf nam hij plaats op een stoel dichtbij het bord. onderweg naar de stoel had hij een wapen gepakt.
blead: ja jij, hij wees lukraak naar een soldaat, wat is dit?
sjak: dat is een sabel.
blead: mooi, kun je me vertellen welke troepen dit in het leger van de khergits gebruiken?
sjak: euhh....
blead: terwijl jij daar je hersens overpeinigt.. dit wapen wordt gedragen door de khergit paardmannen, zij zijn een van de weinige soldaten in het leger  die zwaarden gebruiken. de rest zijn speren en boog liefhebbers.
zo ging blead nog een tijdje door over verschillende wapens die hij 1 voor 1 liet zien en liet doorgeven. aan het einde van zijn wapen uitleg waren de wapens in een hoop in een hoek gegooid. toen begon hij met de kaarten, hij legde uit waar de khergits wonen, boeren, feesten hielden, eten zochte en zelfs oorlogvoerde.
Sjak: ik wist niet eens dat ze daar grenzen voor hadden!?
toen begon blead met verschillende harnass types op het bord te tekenen, hij liet zien waar de bescherming zwak was.
blead: het khergit harnass voor boogschutter zijn erg afgezwakt door de jaren heen de meeste dragen soms niet meer dan leer. dat is voor de bewegings vrijheid. de khergits moeten zich soms 90 graden omdraaien in hun zadel om hun doel te raken.
toen begon hij over de rangen in het khergit leger, van tribesman tot veteraan horse archer en lancer.

tegen het einde van de middag toen de bel klonk
waren de mannen erg praatsaam geworden. het was duidelijk dat ze veel verteld was over de khergits waar ze geen weet van hadden. toen ze begonnen met het vertellen van hun oorlogs verhalen tegen de khergits begonnen ze een aantal van de dingen die ze geleerd hadden daarop toe te passen.
sjak: alle machtig. als ik dat toen wist had het mijn team een hoop ellende kunnen besparen. toen keek hij boos naar blead. waar was jij toen we je nodig hadden.
blead: met mijn rank als jou sergeant heb ik het recht die vraag niet te beantwoorden.. gaan jullie maar eten. ik zie jullie straks op oefen veld. we gaan de zwaard technieken nog 1 maal door nemen, er kan veel verbeterd worden in jullie vaardigheden in zwaard tegen speer..
darl: gesproken als een politiecus en soldaat.
de soldaten liepen weg naar een gebouw die omgevormd was toch kantine.

het einde van de dag was aangebroken, blead liep naar zijn en deshavi's slaap vertrek.
blead: hmmm, ik vraag me af hoe het met deshavi gaat..
hij ging in het bed liggen met zijn favoriete boek. (zie factions wars deel 1) hij had nog geen 3 pagina's kunnen lezen of deshavi strompelde de kamer binnen.
blead: hoe ging het bij jou? hij glimlachte.
deshavi: muuhh.. ze sprong op bed.
een klok in de verte sloeg negen keer.
deshavi: ik wil alleen nog maar slapen.
ze ging naast hem liggen met de dekens tot over haar kin.
blead legte zijn boek weg en blies de kaars uit.
blead: weltrusten deshavi.
deshavi mompelde zacht, ze was al inslaap gevallen.
blead zelf ging ook liggen en viel bijna direct inslaap. hij was nog net lang genoeg wakker om deshavi's armen die ze in haar slaap om hem heen had gelegt te voelen.

 

[Jome]

Na lange tijd khergits af te slachten zonder genade, is Jome dan eindelijk bij Tulga.
Jome stapt van zijn paard af en loopt rustig naar de poort.
Jome: Open de poorten, of ik kom gezellig op de thee.
Khergit: Wie bent u!
Jome: Ik ben Jome, zoon van Gerontis de veroveraar, En ik kom mijn zoon halen.
Jome trekt snel een boog van z`n rug af.
Jome: Weet je wat dit is? Dit is van mij.
Khergits beginnen te lachen.
Jome trekt razendsnel een pijl en schiet een khergit van de poort af.
Jome: Op de thee dan maar?
Jome loopt terug naar de rangers.

Ranger: Sire.
Jome: Niet nu, we vallen zo aan.

Een paar uur later.

Jome slaat een khergit neer.
Maar word dan getroffen door een pijl in zijn rug.
Hij kijkt snel om en ziet een khergit recruit in zijn nutteloze uniformpje staan.
Jome: Dat.. Had je niet moeten doen.
De recruit rent weg maar Jome sprint hem achterna, de ene khergit van de muur af te duwen en de andere de trap af.
Zijn ogen worden rood, het andere oog wit.
Elke soldaat in de buurt springt aan de kant.
Hij haalt de recruit in en pakt hem vast.
Jome: Dit is mijn kracht.
En hij smijt hem de trap af.
Jome loopt rustig naar beneden en kijkt naar de recruit.
Jome: Dood.

Hij loopt even later door de middenplaats.
De rangers staan op de muur, bang voor zijn ogen.
Jome word omsingelt door de khergits.
Jome staat daar en kijkt ze een voor een aan.
De khergits spannen hun bogen en leggen de pijlen aan.
Jome: Als jullie schieten, dan weten jullie wat ik doe.
Hij trekt razendsnel zijn Steel shield.
De khergits schieten de pijlen af maar helaas.
Jome is te snel en is op een khergit afgesprongen met zijn dubbele zwaarden.


To be continued.

 

[killer-blead]

Sanjer khan: jullie orders?
"die zijn duidelijk" klonk het als 1 man door het leger
Sanjer Khan: jullie trouw?
"die is eeuwig"
Sanjer khan: jullie eer?
"die is eeuwig"
Sanjer khan: en jullie vaderland..
"DIE ZAL REGEREN!" het was een schreeuw van een groot leger.
Sanjer khan: de nords en Swadians hebben een zo genoemde alliantie. ze zijn bang voor ons. en terecht.. wij zijn hier vandaag niet alleen voor oorlog maar ook voor glory. er is een nieuwe heer, 1 die jullie van af nu aan moeten gehoorzamen. heren, ik geef u hier. Lord Kraz.
Kraz kwam met een zelfvoldanen glimlach naar voren gereden naast sanjer khan, hij zwaaide naar het leger die zijn aankomst met gebrul ontvangde.
Sanjer khan: kraz is a capable leider. jullie zullen door hem geleiden worden in de belegering.
Heer kraz: mijn khergit broeders, victory zal aan ons zijn, eer zal aan ons zijn, rijkdom zal aan ons zijn. PRAVEN ZAL VAN ONS ZIJN!!!
het gebrul werd oorverdovend. honderde en nog is honderde paarden met daarop mannen met gevaarlijk uitziende bogen, priemende speren en geslepen sabels. dit was absoluut geen recruten leger.

 

[Jome]

Hij slaat de een na de andere dood, soms zelfs een ranger.
Na een paar seconden vechten raast hij door de stad naar het midden.
Hij rent snel door de open poort naar binnen en rent verder naar de gevangenis.
De bewaker houd hem tegen en ondertussen zijn zijn ogen al normaal.
Hij trekt een speer van zijn rug en steekt hem dwars door de man heen, en die blijft even staan en valt dan neer.
Jome beukt de deur in en kijkt rond.
Zijn ogen moeten even wennen aan het donker en dan ziet hij zijn zoontje en Roxanne.
Hij raast naar ze toe...
En dan staat er iemand achter hem.


Word vervolgd.

 

[Gerontis the cunning]

de persoon pakt hem ruw bij de schouders en smijt hem naar achteren
Jome valt naar achteren en kijkt verbaasd in het strenge gezicht van Gerontis

Gerontis:ben je gek geworden?!
Jome:vader hoe komt u hier?
Gerontis:gaat het nie om we hebben bijna gewonnen maar dingen kunnen veranderen dus laten we
maken dat we weggaan!!
Roxanne pakte het kind op en rende achter ze aan

Heel Tulga brande door de krijgers die de rangers te hulp kwamen
ze schoten met katapulten branden hooibalen om het vuur te verspreiden en met kleine steentjes die met een groepje
wer afgeschoten

Gerontis trok het zwaard van Herrot en sloeg een khergit weg en schreeuwde ergens heen
Jome:vader hoe wist u da ik hier was?
Gerontis*kijkt streng naar Jome*omdat je andere oog bijna rood word en dat voel ik constant en moe niet gebeuren...
hij had geen tijd om verder te gaan want opeens kwam er rook van een hooibal die vlak bij hun werd geschoten
een stem:rennen nu!!!!

ze begonnen te rennen dwars door de rook
toen ze eruit  waren was het vreemd stil...overal doden khergits met hier en daar een ranger of een nord die overompeld waren..
en de levenden die de gewonden hielpen...

Gerontis zag toen zijn vriend gewond op de grond liggen
Gerontis:Firentis!!!*en begint erheen te rennen*
Gerontis knielt bij zijn vriend neer en kijkt met tranen in zijn ogen naar zijn vriend..zijn kameraad..zijn strijdmakker..zijn enige jeugdvriend...
Firentis:sorry heer...ik kon haar niet meer beschermen
Gerontisver wie heb je het?
Firentis keek naar een lijk van een krijger
Gerontis loopt er rustig heen en draait het om zodat hij het gezicht kan zien ne schrikt zich kapot en huilt..
Gerontis*fluistert*waarom...waarom toch.....na die jaren zoeken...raak ik je weer kwijt....
Firentis:sorry heer.....
Genezers kwamen hem al halen

in zijn tent was het dodelijk stil
een genezer kwam binnen en zei dat Firentis het had gehaald en alles klaar stond
Jome*fronst*waarvoor dan?
Gerontis:de terugreis naar huis
Jome*wat?? we kunnen nog winnen!!!!!
Gerontis:moeten wij dat doen zonder swadians? is het je nie opgevallen dat ze niks meer doen zonder Blead??!!!!!
Roxanne: en segethor?
Gerontis:weet ik niet.....
Roxanne:ik ga naar hem toe
Gerontis:nee eerst kijken we of hij er nog wel is....er kwam er een rapport binnen dat de Swadians een grote leger van ons nodig hebben in Praven om hun te beschermen...
Jome:en dat gaat u?
Gerontis:niet doen......nog erger ik weet dat Heer Plais naar Sargoth is gegaan om geld te vragen en troepen maar Arthoif zit daar in mijn plaats en weet van me plannnen
en zal dus zeggen dat Vinnengeal uit de Alliance stapt en vrede sluit met de Vaegirs en weer het land gaat opbouwen zonder of met ze....
Jome:maar dan laat u ze in de steek...
Gerontis*kijkt streng naar Jome*en wie is jouw of mij in deze hele campainge te hulp gekomen? NOU??
Jome:nou euhmm....
Gerontis:zo dan zijn we er en wil ik er niks over horen...!

In Sargoth
Heer Plais h grote koning van het noorden
Arthoif*lacht*ik ?koning? nee jong ik ben Arthoif
Plais:die naam komt me bekend voor...
Arthoif:ja je vader heeft me min of meer gekend....
Plais legt zijn hand op het gevest van zijn zwaard:Arthoif de Rover!!!!!
Plais escorte gaat paraat staan maar overal klinkt er gesnerp van bogen
Plais*kijkt om zich heen maar ziet geen boogschuters...alleen een muur
Arthoif:ik zou het nie doen...wat betreft je vraag naar geld....en troepen...je verzoek is afgewezen..
Plais:maar Gerontis...
Arthoif:heeft een eed gezworen ? jaja blablabla
Plais*wordt rood van woede*maar dat is ..
Arthoif:spreek me nie van plichten!!!jullie trekken terug en terwijl we ze slachten en je hoort geen enkele klaagwoord van ons terwijl jullie janken als een stel speenvarkens
Plais:ja euhmm  maar ik ....ik bedoeld
Arthoif:het goed?? ha wat sta je hier dan?? waarom sta je nie aan het front? OMDAT JULLIE ZIJN WEGGERENT!!!
Plais:maar Blead was er niet!!!!!!
Arthoifh dus trekken jullie maar terug?! als Gerontis dood is gaat Jome door en als die dood is gaat Firentis door en als die dood is ga ik meschien nog door ...das
is goed regelen.....maar als jullie marshall dood is trekken jullie als een stel jankers terug?
Plais: NEEN!!!!er staan nog Swadianse strijdkrachten daar!!
Arthoif:nu snap ik deze brief*werpt de brief naar Plais*en nu weg gaan jullie weg en laten jullie die brief zien aan jullie heerser...goede dag verder

wat sta er in de brief?? en wat gaan de swadians doen nu ze er alleen ervoor staan??

 

[killer-blead]

-een lang gerekte gaap voltrok zich door de hal van dhirm de gaap was duidelijk overdreven-
segethor: ik, verveel me dood. het is al sinds weken dat er iets gebeurt is hier. het enigste wat ik gedaan heb ik lijken ruimen..

hij dacht terug aan de dag dat dhirm in een staat van chaos was. blead, Jome, gerontis en hij waren geinfiltreert in dhirm om lord Meltor en lord Tellrog.
die hadden op hun beurt hun wachten tegen het swadian rijk op gezet. het was een hels gevecht maar toen ook de khergits binnen kwamen met een overmacht leek alles verloren. vreemd genoeg verdwenen ze al snel. ze hadden blead neer geschoten! klonk het overal. maar zijn lijk was nergens te vinden. alleen de 2 groteske lijken van wie zich zelf ooit lords noemde.

een coerier kwam de hal binnen en liep rechtstreeks naar Segethor toe. normaal gesproken had een lord de leiding maar koning harlaus scheen hem genoeg te vertrouwen om hem de leiding te geven.
segethor: bedankt. hij opende de brief die de coerier hem gaf, de brief zag er belangrijk uit gesloten met een rood zegel. "halloo koninkje" zei segethor. wat heb je nu weer voor me in petto? hij opende de brief:

Van Administratief in Praven.
Aan Segethor.

Beste Segethor. vertrek met je manschappen naar Praven, het staat op het punt aangevallen te worden.
Vertel niemand waarom je er heen gaat, geruchten van een onbewaakte stad is niet goed.
jij bent bij de Machtschappen van Deshavi ingedeelt begeef u naar de oosterlijke barraken bij aankomst.

Einde Bericht.

Segethor: Deshavi? klinkt oosters. nouja daar gaat de verveling ik moet me snel haasten..

- de reis en alle voorbereidingen worden niet opgeschreven, daar is geen bal aan.-

Aan gekomen bij de zuidkant van Praven gingen de poorten snel open voor segethor hij en zijn manschappen (25 cavalery, 40 infantery en 15 kruisboogmannen) verzamelde zich bij de oostelijke barraken, wat vrij moeilijk was door de drukte overal.
segethor klopte op de deur van de oostelijke barrak.
Segethor: iemand thuis?
de deur ging open en blead liep bijna tegen hem op.
Blead: veel succes des..
Segethor: Blead!?
Blead: Segethor, lang niet gezien hij grijnsde
Segethor: was jij niet dood.
Blead: mischien heel even.
ze omhelsde elkaar, en over blead's schouder zag hij Deshavi met een boogrichten.
Segethor: blead kijk uit een khergit!
hij duwde blead weg en sprong in de lucht om de denkbeeldige pijl op te vangen maar lande onberoerd op de grond
Segethor: ze schiet niet..?
Blead: Segethor, dit is Deshavi. jij was bij haar in gedeelt dacht ik?
Deshavi: hallo en ze stak een hand uit die Segethor schudden. ik leid de nieuwe boogschut divisie.
blead die al een tijdje naar de lucht buiten keek had geen aandacht meer voor hun, verderop liep borcha en rolf die orders uit liepen te delen aan de soldaten. hij wist dat firentis kort geleden naar Gerontis was gestuurd, hoe zou het met hem zijn..?
opeens begon er een roode plek in de wolken te verschijnen, blead keek er eerst verbaasd naar.
Blead: Meteoor? belagelijk.. wacht is..  hij trok deshavi en Segethor snel uit het gebouwd  en drukte hem en hun tegen de grond. een groot brandende steen viel met een kalp tegen de barraken waar ze net inzaten. de knal was oorverdovend.
segethor en deshavi praten verschrikt door elkaar heen, deshavi had tranen in haar ogen, Segethor had een snee in zijn wang.
Segethor: WAT WAS DAT!?
Deshavi: mijn hele devisie zat in die gebouw. ze zijn verpletterd!!
blead: kom snel, jullie gaan in mijn divisie.
ze rende snel naar de noordoostelijke barak. blead klopte snel driemaal op de deur en 15 mannen in harnassen marcheerde snel naar buiten en vormde een rij.
Blead: de khergits zijn de aanval begonnen! we moeten ze hoe dan ook bij het kasteel weg houden. alle kinderen zitten opgeborgen in de kerkers.
laat ze het kasteel niet ingaan!
de mannen schreeuwde, een duidelijke oorlogs kreet.
de mannen rende naar de binnen plaats van de buitenste muur. de kruisboogmannen zaten op de muur al flink te schieten. enkele groote vuurballen vulde de hemel.
Borcha: LAAT MANNEN WATER HALEN, HET VUUR MOET GEDOOFT ZIJN VOOR HET ZICH KAN VERSPREIDEN!
enkele gebouwen kregen massieve schaden slechts 1 storten in.
rolf keek vanuit de toren toe, een massief leger had zich overal ingeworteld. voor hun, achter hun, aan beide zijkanten en er was vaag rook te zie in de bossen.
deshavi rende snel naar rolf toe en ze trok haar boog, een vlugge blik naar rolf en die gaf een bevestigende knik.
de khergits rende met ladders naar de muur toe, de eerste 25 meter van de muur af was sompig als een moeras en ze hadden moeite erin te lopen.
Khergit soldaat: ER LIGT HIER OVERAL OLIE!
deshavi zetten een pijl op haar boog en stak hem in een vuurkorf.
rolf glimlachte.
Deshavi: brand.. ze schoot de brandende pijl en die lande in de olie. het veld vloog bijna direct in brand overal klonken er kreten.

ik vervolg verder in me volgende reply.

 

[killer-blead]

een hoop mannen vlogen inbrand, ladders verbranden en zelf 3 hele belegeringstorens gingen ten gronde.

Rolf: waarom blijven ze niet weg!? hij gooide een speer naar beneden die in de massa verdwenen, twee nieuwe torens kwamen inzicht.
infantery: ze zijn bij de noordelijke muur!
Rolf: BLEAD, NOORDELIJKE MUUR.
blead en zijn divisie hoorde de kreet en snelde zich naar de noordelijke muur waar een belegerings toren zijn plank had geopend en de khergits door heen probeerde te gaan.
blead: RRRRAAAGGGHH! hij wierp een bijl richting de masse, een khergit viel dood van de muur naar beneden. hij trok zijn wapen.
Segethor: een zeis? even dacht hij weer aan lord Tellrog.
blead: mijn nieuwe training.
deshavi bleef stil staan en begon pijlen af te schieten naar de menigte khergits.
borcha ving daarin tegen een pijl op in zijn schild. hij zwaaide zijn bijl naar een khergit maar die ontweek hem.
hij en zijn divisie waren het eerst bij de muur
borcha was gekleed in plate met daaronder mailen, hij had een stevige houte schild en een 1 handige strijdbijl.
Borcha: steek ze neer!
de kruisboogmannen legde hun kruisboog neer en trokken de speren waarna ze hevig begonnen in te steken op de groep soldaten.
blead ontmoete 3 khergit mannen op de trapt met 1 haal haalde hij de benen van 2 van hun eraf. de derde schrok zo dat hij zich omdraaid. hij werd in de rug opengehaald.
AAAAAH BLEAD!!!
blead: Deshavi!? hij rende de trappen weer af naar het openveld. rolf neem de leiding!
hij kwam op de binnenplaats maar zag deshavi niet meer, hij rende verward door de binnenplaats. waar waar waar!?
bij de oostelijke barakken zag hij een scheur in de muur, daarvoor stond deshavi met een gespanne boog gericht op hem.
Kraz: ik beveel je te schieten.
Deshavi: nee.. nee..
de mes werd steviger tegen haar keel aan gedrukt. enkele druppels bloed gleden langs haar hals.
kraz stond achter haar met een gevaarlijk uitziende dolk tegen haar keel aan gedrukt.
Kraz: volg mijn orders.
Deshavi: ik hoor niet meer bij jou, ik ga niet op he... haar adem stokte toen de dolk steviger werd aangedrukt.
Blead: deshavi..
deshavi: blead.. het spijt me.. tranen rolde over haar wang en mengde zich met het bloed in de hals.
Kraz dwong deshavi een stap in de richting te zetten naar blead.
Kraz: kom op.. wat zullen je ouders wel nie denken als ik zeg dat je hun land verraad.
Deshavi: nee...
nee.. nee..
Segethor: NEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!! blead keek geschrokken omhoog. Segethor sprong van de 4 meter hooge muur met zijn zwaard opgeheven.
STERRFF!!!!!!!! met zijn volle gewicht landen het zwaard in kraz zijn schouder, zijn arm afhakkend. het zwaard langs zijn been schrapend zijn rechterkant van zijn compleete lichaam open gehaald. segethor lande met een doodsmak op de grond. de dolk viel uit kraz zijn hand en hij viel met een geschrokken indruk op zijn zij.
Blead: SEGETHOR! segethor lag roerloos op de grond zijn nek in een vreemde positie.
nu is het genoeg.. het was niet meer dan een fluistering, maar het was genoeg om de geschrokken Deshavi die naar hem toe rende stil te doen staan.
blead trok zijn zeis en rende naar de toren.
Deshavi stond te trillen op haar benen, ze keek naar Segethor. ze deed het enige wat ze op het moment voor hem kon doen.
sterk wezen en zijn lichaam in veiligheid brengen. als in een was pakte ze zijn armen die ruw aanvoelde. ze zag wazig door de tranen. ze sleepte het lichaam van Segethor richting een gebouw en deed de deur open. ze keek achter zich en zag blead op de muur met zijn zeis in het rond zwaaien. overal geschreeuw en bloed. Bleads gezicht in uiterste concentratie en.. pure haat? ze legde Segethor tegen de muur. even had ze geen kracht meer en wilde ze naast hem gaan zitten maar dat kon ze niet opbrengen. ze keek rond in de ruimte. ze zag allemaal khergit wapens tegen de muur, een groote tafel in het midden van de kamer met kaaren erop. en een bord aa n het einde van de kamer met tekeningen erop.
ze pakten een gevaarlijk uitziende glaive van de muur en rende naar buiten, Voor Segethor..

Blead: HAHAHHA *met 1 hak ontwapende en ontarmde hij een soldaat* zijn felhed joeg de khergits de stuipen op het lijf.
hij drong ze terug tot op de belegerings toren, toen begon hij en borcha op de ladder in te hakken die kapot viel. de belegerings toren was nutteloos geworden.
blead keek achterom, de toren werden af gedwongen, enkele smeulde af. maar de meeste branden nog. de khergit pijlen regen had heel erg veel doden en gewonde veroorzaakt. maar de khergits trokken zich terug. om de aftoch te blazen kwamen de hoofdwerpers van de khergits.
hoofdwerpers gebruikte als projectielwapen de afgehakte hoofde van hun vijanden om zo angst in te boezemen. rolf kreeg een hoofd tegen zijn buik het lucht
Rolf: GATVERDAMME!?
hij wilde het hoofd weg gooien maar toen grisde blead hem uit zijn handen. het was een vrouwen hoofd.
Blead: ze hebben dorpen aangevallen voor ze hier heen gingen.. maar dit zijn nordse trekjes..
Rolf: ik waarschuw koning harlaus als dit voorbij is. hij moet Gerontis vertellen dat zijn dorpen aangevallen zijn toch?
blead knikte.
het gevecht duurde nog enkele uren de khergits waren afgeslaagt maar er waren tientallen doden, het was een compleete chaos en branden moesten snel geblust worden.
deshavi rende naar blead toe, haar glaive leek gedoopt in bloed.
Blead: gaat het?
Deshavi schudde haar hoofd.
Blead: waar is Segethor?
Deshavi rende weg en blead volgde haar. ze rende naar het gebouw waar hij had les gegeven aan de veteranen, het gebouw was gespaard gebleven. blead keek toen hij binnen kwam direct in de wazige ogen van Segethor. hij knielde bij hem neer en veegde het bloed van zijn voorhoofd. we zullen zorgen dat je de begravenis van een Lord krijgt goede vriend. rust in vrede.. met zijn vingertoppen sloot hij Segethor's oogleden.

 

[killer-blead]

de herfst brak aan in Elherdah. jodan liep door de schuur de koeiengeloei was duidelijk hoorbaar.
hij opende de piepende schuurdeur die bijna uit zijn scharnieren viel zich ondersteunend met zijn hooivork liep hij de straat op uit voorzorg keek hij links en rechts de laatste tijd reden er veel koetsen of soldaten die niet uit keken voor het gewoone volk. de oorlog had weinig schade aangericht in het dorp enkel was het voedselvoorraad geslonken en de mensen waren stiller.
toe hij links keek zag hij twee paardrijders aan komen ze reden op simpele zwarte paarden en ze waren gekleed in vodde ze hadden kappen over hun hoofd. zulk soort mensen leverde meestal weinig goed in dorpen wist hij uit ervaring.
hij liep naar de midden van de weg om ze tot stil stand te roepen.

Jodan: Stoppen! heey! ik zei stoppen! wat mot dat hier!
de rijders negeerde hem en reden op een draf verder.
jodan: Hey desperado's! hij haalde de rijders in en hief zijn hooivork op. Wat mot dat in ons dorp!?
de rijders stonden stil en draaiden hun hoofden richting jodan. of ze naar hem keken wist hij niet.
de linker rijder sprak, waar is hier de tavern?
jodan: wie wil dat weten?
de rechter rijder antwoorden een stel vermoeide reizigers die na een lange reis willen uitrusten.
Jodan: oja? aan wiens kant staan jullie in de oorlog?
de linker rijder antwoorden snel voor de rechter rijder, Wij willen het liefst zo min mogelijk met de oorlog te maken hebben wij brengen geen kwaad in dit dorp.
het antwoord leek jodan gerust te stellen, de stem van de man klonk als een barbaar maar had niks dreigens, de andere stem was wat slinkser en leek een eeuwige sceptisie in zich te hebben.
jodan: de tavern is het vierde gebouw rechts er hangt een uithangbord bij.
de linker rijder dank de hem en ze reden door.
jodan riep nog snel, hoe lang blijven jullie!?
waarop de rechter rijder antwoorden, dat weten we nog niet.
jodan bleef verbaasd achter.

Cris de barman zat zijn glazen te poetsen met een doek vele hadden gezegt dat de doek te smerig was maar hij wilde geen nieuwe doek kopen. deze doet het nog prima zei hij telkens weer.
zijn vrouw Gelda zat de mannen in de rechterhoek van de tavern te bedienen. het leven was moeilijker geworden het aanvoer van bier liep lang niet zo vlot meer. vlees was er nog genoeg.
de deur ging rustig open en een in vodde gekleede gedaante liep naar binnen de gedaante zijn gezicht ging schuil onder een kap. Cris werd gelijk alerter.

Cris: wat kan ik voor u doen heer?
de man antwoorde, ik wil graag een kamer huren voor twee mensen.
Cris keek verbaasd maar vroeg niet waar hij een kamer voor twee nodig had.
Cris: hoe lang bent u van plan te blijven?
dat weet ik nog niet, hoe lang kost een kamer voor twee per nacht? en mijn vriend brengt onze paarden in uw stal rekent u daar ook voor?
Cris: een kamer voor twee personen kost 20 denarrii per dag en voor het stallen van uw paarden reken ik 2 denarrii per dag.
de man knikte wat en ging met zijn hand in zijn zak, hij had een handschoen aan van bruinleer. uit zijn zak haalde hij 22 denarrii en hij legte het op de toonbank. op datzelfde moment kwam nog een man ook gekleed met vodden en een kap op de tavern binnen.

cris: nou.. dan ga ik jullie kamers gereed maken. Gelda?
zijn vrouw kwam aangelopen.
Gelda: Ju wat is er?
cris: maak jij een kamer voor de heren gereed?
Gelda: er is boven al een leege kamer. geef ze die maar. moeten de mannen nog wat drinken?
een van de mannen knikte onder zijn kap maar de ander zei snel, Nee dank u wij zijn erg moe van de reis.
de twee gedaantes liepen naar boven
Gelda: tweede deur links!
de mannen liepen door een groezelige gang. het was oud en er zaten duidelijk oude planken maar het was zo schoon opgepoest als het kon.
ze deden de deur op en keken in de kamer.
Borcha: Ik had dorst.. waarom mochten we geen drinken?
Rolf: Omdat, sprak hij met een ongeduldige stem, we hier niet zijn om te feesten we moeten hier wachten en een laag profiel houden.

 

[killer-blead]

de stankwalk van alle verbranden olie,gebouwen en lijken maakte sommige gedeeltes in het kasteel onverdraagelijk waar wel gewerkt kon worden werd gewerkt en hard ook. boeren die in de buurt woonde boden hun hulp aan met het slepen hun lastdieren sleepte de lijken voor de khergits waren enkele massa graven gegraven. het verbrande olie en teer dat verspreid lag voor de muur werd weg geschept de mannen hadden neusknijpers nodig tegen de onverdraagelijke stank. de mensen werkte zonder vloeken, want voor vloeken was veelste weinig tijd. alleen de lords hadden daar tijd voor.

Lord Haringoth: Verdomme.. Verdomme.. Verdomme!
blead: Ho maar, rustig Haringoth.
Haringoth: ja sorry blead maar mijn halve peleton is afgeslacht tijdens de belegering, enkele lords werden met de koning mee gestuurd naar een ander kasteel om zijn veiligheid te waarborgen. ik waardeer het zeer dat je bleef blead..
Blead: ik had mijn orders te blijven.
Haringoth: ja.. ja.. hij hijgde
blead: kop op. hij gaf haringoth een schouderklopje en stond op.
enkele andere lords waren ook gebleven of het nou orders waren of hun plichtsgevoel dat wist hij niet.
daar tegen een muur met haar rug naar blead toe stond Deshavi naar de ravage te kijken. hij had haar gerust kunnen stellen maar liet haar met rust en liep verder. enkele soldaten riepen bevelen rond en coördineerde de andere. ossen en ezels waren luidruchtig toen ze aangespoord werden de wrakstukken van een gebouw te verschepen.
wenig soldaten kregen een eerenbegravenis daar was te weinig tijd voor. ook werden er lijken naar dorpen gestuurd zodat hun familie ze konden begraven.
blead liep naar de poort, tijdens de belegering was hij opengebroken door een ram overal lagen splinters. hij liep verder tot aan een heuvel daar keek hij op naar het gebied enkele dorpen waren vaag zichtbaar zij hadden vast weinig gemerkt van de belegering mischien alleen de rook. maar de khergits die hadden ze vreemd genoeg niet geplunderd mischien waren ze bang dat het alarm af zou gaan?

vanaf de heuvel keek hij naar een dorp waar koeien in de buurt graasden.
Blead: Elherdah.. wat verlang ik naar jou..
Deshavi kwam aan gelopen haar eens zo energieke stappen waren nu verruild voor geslof.
blead: hallo deshavi.
zwijgend ging ze naast hem staan kijken naar Elherdah.
blead: koning harlaus zal vast een tegen aanval wilen plegen. niet alleen wij hebben een groote klap gekregen maar hun ook..
Deshavi: dacht jij dat ik zou schieten..?
Blead: ik vermoed dat ik weer in dienst genomen zal worden. er zit voor mij niks anders op dan het aan te nemen.
Deshavi: ik zou zo iets nooit doen, je moet me geloven. je MOET me vertrouwen.
Blead: ik wil dat je hier blijft deshavi. jij moet de soldaten trainen.
Deshavi: blead luister alsjeblieft naar me, Segethor's dood is niet mijn schuld.
Blead: deshavi, ik reken jou zijn dood niet aan. hij is goed gestorven.
Deshavi: dood in oorlog dat noem ik geen goede dood.. hey blead.. ik was zwak maar ik kan sterker worden ik kan dit nooit meer laten gebeuren.
blead zweeg, hij ging zitten in het gras. trok enkele grassprieten en liet ze los ze werden mee gevoerd door de wind.
de wind draaid en een grasspiertje vloog terug en bleef plakken aan zijn been. toen rook hij een bekende geur.. hij sprong overeind en duwde deshavi weg, net optijd verdween deshavi's schouder op de plek waar een zwaard in de lucht hakte.
een khergit stond met bebloed zwaard hij keek hysterisch en verward uit zijn ogen. zijn haren waren zwarte slierten voor zijn gezicht en er stroomde een klein stroompje bloed langs zijn wang.
khergit: Wrraaaahhhhh!!! hij haalde nogmaals uit dit keer naar blead, die trok op tijd zijn kortzwaard en blokeerde de aankomende klap met de hilt.
deshavi sloeg de khergit in de nek en hij viel verzwakt op de grond. blead ging gehurkt bij hem staan.
blead: alles in orde?
Khergit: wrmmermmr
Blead: kom op wakker worden. hij porde de khergit in zijn schouder.
deshavi: blead.. dood hem..
blead: nee.. dat is niet nodig. blead leek na te denken. de khergit keek geschrokken naar de twee.
khergit: Ga weg! laat me leven! ik wil weg! toen keek hij naar deshavi. Help me! help me!
deshavi: ik ben geen khergit!
dat leek de khergit zelfs meer te verwarren.
blead: rustig maar, wij.. ik doe je niks.
deshavi keek schuldig.. wij zullen je niks doen.
blead glimlachte. voila. nou kom op wat is jou naam?
khergit: mijn naam..? het duurde even voor de vraag tot hem doorkwam. ik.. ik ben Ramsen
Blead: mijn naam is Blead, en dit is Deshavi. en jij lijkt mij verdwaald..
ramsen: waarom.. waarom dood je me niet? hij stotterde vreselijk.
Blead: je bent waarschijnlijk gevlucht bij de belegering je lijkt me geen strijder..
ramsen: ik ben een pottenbakker.. in Zugush.
Blead: weetje, je lijkt helemaal niet op een khergit.. je hebt de trekken van een veagir.
ramsen: mijn ouders waren veagirs maar ik woonde me hele leven in Zugush.
deshavi's blik werd zachter.
deshavi: we moeten hem laten gaan, de andere mogen niks van hem weten.
blead: beslist. Ramsen als jij nou is naar Elherdah gaat daar moet je deze brief mee nemen. hij overhandigde Ramsen een brief. geef hem aan de tavernhouder zijn naam is Cris. zeg dat hij voor de twee gasten zijn.
ramsen keek een beetje verward maar knikte.
blead: mooi, hij haalde een zakje met munten tevoorschijn en gaf dit aan ramsen. neem deze mee daar kun je een tijdje mee rond.
Ramsen keek dankbaar: waarom helpen jullie me?
deshavi: we hebben niks tegen jou. we worden gedwongen te vechten..
blead: inderdaad. net als jij zijn wij geen vrijwilligers. luister. doe wat ik je opgedragen heb en je bent weer vrij oke? verzin ook een nieuwe naam.
Ramsen: Theo. ik noem mijzelf Theo.
blead: theo, hier dichtbij is een stal. vraag naar josef en zeg dat blead je gestuurd heeft vraag om een paard. wees vrij en snel als de wind.
Ramsen: Ja heer, dank u en dank u jongvrouw. ik zal dit nooit vergeten! hij scheurde alles wat als een khergit harnas stuk gezien kon worden we en gaf zijn bottezwaard aan deshavi die hem weer een dolk gaf. hij rende toen zo hard hij kon richting het kasteel, richting de stallen.
deshavi: een verdwaalde oorlogsslachtoffer..
Blead: in tijden als deze zijn wij dat allemaal..

 

[Hietala]

In de verte kon men de rookpluim van het brandende Tulga zien,
hier en daar kon men vanuit het hoger gelegen berggebied nog stofwolken zien van khergit steppe rovers die weer gingen samenspannen om een troep onbeschermde boeren te beroven die Tulga uit waren gevlucht op zoek naar een beter leven
Een brandende bol gemaakt uit klei vloog in een razendsnel tempo een stuk of 15 meter boven haar hoofd. vlak boven de muren van asugan castle spatte de bol uiteen en er ontsnapte een water achtige bloeistof uit de bol, die vloeistof vlatte snel vlam en verdreef khergit boogschutters die in een toren zaten waar schade was toegericht door enkele stenen bollen die waarschijnlijk met een trebuchet afgevuurd werden, de 2 belegeringstorens reden alsmaar dichter op de muren af...

Gaahl: Zorg ervoor dat onze archers hun archers beschieten terwijl de huscarls de muren bestormen
Katrin: De commandant van de archers is daarnet van de muren geduwd tijdens de eerste poging... We kunnen onze archers nog maar net bijeenhouden
Gaahl: Vanaf nu neem jij de leiding over de archers
Katrin: Ben je dan al niet vergeten dat ik de vorige kaar tijdens het trainen een boog gebroken had? ik kan nauwelijks omgaan met die dingen !
Gaahl: Desondanks dat ben je een meester met de kruisboog...
katrin: ik zal het proberen, maar ik betwijfel het...

gaahl klom als eerste de siege tower op en beval haar huscarls om haar te volgen
Een overmoedige rekruut drong voor en stak de huscarls voorbij
gaahl: NIET DOEN, JE WEET NIET WAAR JE MEE BEZIG BENT !!!
maar het was al te laat,
toen de rekruut nauwelijks over de borstwering was heen geklauterd werd hij vastgepakt door een reus van een khergit, die smeet de rekruut naar beneden, en met een klap lag hij onderaan de muur, de pijlen die in de muur vaststaken braken gelukkig zijn val

Gaahl: *mompelt* mhhh, die rekruten, daar kun je dus niks mee aanvangen...

Na enkele khergits gedood te hebben klom ze als eerste over de muur, enkele khergits trokken terug naar andere secties van de kasteelmuren
ze zag niet dat een khergit haar van achteren probeerde aan te vallen...
Nizar pakte zijn bijl en kliefde de helm van de aanvallende khergit open...

Nizar: Verd..., wees volgende keer wat voorzichtiger, gelukkig was ik in de buurt !
Gaahl: Bedankt ..
maar nizar hoorde het niet, hij was te druk bezig..
Gaahl: jullie vallen die toren aan en gaan van daaruti verder, ik neem de andere kant...
Huscarl: Alleen?
Gaahl: Doe nu wat ik zeg !!!
Huscarl: Al goed ...

enkele uren later was het kasteel in handen van de Nord strijders, een grote groep khergits gaf zich over en kwam met de handen omhoog uit een toren, het binnenplein van het kasteel lag vol met lijken, waarvan de meeste khergits waren...

Katrin: Wat een slachting !
Nizar: gelukkig is het voorbij,
Gaahl: Ik vrees dat dit nog het begin is ...

 

[Jome]

Jome is ondertussen al verder in z`n eentje door khergit rijk te trekken, met niets meer dan zijn zwaarden en pelgrim kledij.
Hij heeft geen leger bij zich en gaat richting de stad waar sanjar nu is.


Paar dagen later:
Jome loopt richting het kasteel.
Khergit guard: Halt! Niemand die geen adel is mag hier naar binnen.
Jome: Ik ben van adel.
Khergit: Verklaar uw nader.
Jome: Open de poorten, nu.
Ineens heeft de guard een zwaard door z`n maag.
Jome trekt het zwaard terug en ziet dat niemand het zag.
Hij sleept het lijk mee en verstopt hem.
Hij loopt naar binnen met zwaarden onder zijn kleding.
Jome: Waar is sanjar, ik moet hem spreken.
Guard: Hij is daar
De guard wijst een klein kamertje aan.
Jome loopt ernaar toe en opent de deur.
Hij ziet sanjar in bed liggen, terwijl hij '' Bezig '' Is met een vrouw.
Jome: Sanjar.. Je vermoord mijn bloedfamilie, je geizeld mijn zoon en tante, en je valt ons aan.
Sanjar: Wie bent u!
Ondertussen staan er allemaal guards rond de 2.
Jome slaat zijn robes af en trekt snel zijn swords.
Sanjar: Grijp hem!
Sanjar grijpt naar zijn zwaard en stormt op jome af.
Jome zet een zwaard in zijn nek en hakt met het andere zwaard in op de guards.
Sanjar schreeuwt het uit maar is nog niet dood.
Jome hakt de ene khergit neer na de andere.
Uiteindelijk zijn alle guards dood.
Jome steekt zijn zwaard door sanjars maag.


Is sanjar dood of niet?