Faction war 3 : The Great Journey

正在查看此主题的用户

Gerontis schopte tegen een steentje aan en vloekte wat
hij verdomme verdwaald terwijl hij zeker wist dat hij goed terugliep
Gerontis keek naar de stand van de zon en schaduwen en kon raden dat het rond de middag was....
hij had razende honger maar hij had alleen zijn zwaard bij zich...en voor de rest gewone reiskleding aan....

na een tijdje lopen werd hij moe en ging hij even uitrusten

''het is jouw schuld dat ik dood ben''
Gerontis keek om zich heen maar zag niemand en niemand kwam ook
hij bleef een half uur zo zitten maar nog steeds niemand
hij besefte wat gebeurte !!!!

hij werd knetter!!!!
hij stond op en ging rennen...en bleef rennen

zo bleef hij lang rennen en al snel begon van alles door zijn gedachtes heen te gaan....
ten slotte viel hij neer en stopte hij vermoeid en ging op zijn rug liggen en even kijken naar de lucht

Gerontis:bij de goden....ik ben ingedompelt
Oude sjamaan:tja of jij of ikke hehehehheheh
Gerontis:watte?
hij stond op en keek de oude vrouwelijke sjamaan aan
ze had een paar kleden om haar , sieraden van kralen en een armband van schelpen...ze was ook klein en verschrompelt
Gerontis:en u heet?
Yinu: ik ben Yinu , een oude sjamaan .....
Gerontis*grinnikt*ik ben knettergek en verdwaalt
 
Yinu:nou voor zo'n grote man kan je ook grote fouten maken jong
Gerontis:huh? hoe kent iedereen mij?!
Yinu:eek:mdat je verhaal overal bekent is sinds je Wercheg had ''bevrijdt'' als eerst
Gerontis zweeg....en vroeg toen: weet jullie alles?
Yinu:neen maar wel de grootste details....maar wat ervoor en de kleine dingen weten we niet maar dan verzinnen we wat erop
Gerontis:eek:h.....dan weet u ook van mijn...
Yinu:ik kan hem hier er niet af halen jong en dan verbreek ik ook nog een legende!
Gerontis:wat voor een?
Yinu:het is een lang verhaal
ze begint te vertellen
het is een lang verhaal maar hier heb ik er een samenvatting van

ooit zal een Beer leren vliegen en zijn vleugels uitslaan en regeren over haar gebied....maar ze raakt in strijd met de wezels!
de wezels dreigen ook met een belangrijke stok en dan komen de blauwe otters en helpen eerst de vliegende beer maar bedriegen hen snel en
in de laatste strijd verliezen ze alledrie....
er is wel hoop voor de beer als hij de sluw en de pure die samen verbonden zijn hun schaamte wegneemt waardoor die een grote kracht meschien weet te ontkennen waardoor deze met een gebundelde kracht de blauwe otters en wezels weet te verslaan en haar glorie zich ver zal strekken!!

Gerontis:das me verhaal....maar wilt u er nou van me af halen!!!
Yinu:kom maar mee jong maar ik waarschuw je nog een keer.....het wordt geen pretje!
 
1 week later


Een voorradenbasis van de Merguns werd aangevallen door Caska's cavalerie. Enkele speermannen probeerden de weg te verhinderen, maar tevergeefs. Het kamp was omringd door een pallisade en lag in het woud. Witte tenten met groene boorden gaven aan waar de voorraden lagen

Caska: *wijst een deel van haar groep aan* Jullie 20 met my mee, we achtervolgen de vijand om maximale schade toe te brengen, de rest zorgt ervoor dat de terugweg veilig blijft voor als er iets misloopt!!

Een groep cavalerie vertrok door de houten poort naar het pad door het bos in volle gallop. Na wat galloperen verloren ze hun vijand uit het oog. Plots zagen ze een wegversperring. Bomen blokkeerden het pad

Caska: ... een val?
Soldaat1: Ik vertrouw het niet, laten we terug gaan.

Ze keerden om en reden in volle gallop terug naar de rest. Maar ze zagen dat de weg weeral versperd werd, dit maal door staken die hun kant opstaken.

Caska: Iedereen, wees op je hoede...

Een pijl doorboorde haar paard. Ze viel ruw op de grond. Enkele soldaten keken nog naar haar, andere zochten van waar de pijl vandaan kwam.  Plots verschenen eerder nobel uitziende strijders uit de struiken met kruisbogen. Caska's soldaten maakten geen schijn vvan kans. Degenen die het overleefden werden gevangen genomen. De avond viel. Caska werd zo stilaan bewusteloos...

De volgende ochtend werd ze wakker. Ze lag in een aparte tent. Haar linkervoet zat vast aan een keten aan de middenste paal. Een soldaat kwam binnen, deed haar ketens los, en leidde haar naar de tent van de commandant.
Caska wist niet wat er allemaal gaande was, en keek een beetje verdwaasd om zich heen.

Commandant: Naam?
Caska: W-Waar ben ik?
Commandant: Oh, vergeef me, ik zal je dadelijk uitleggen wie we zijn. Wij zijn de ridderorde van de Heilige Zwaan.
Caska: Heilige kruisridders? die waren toch alleen in Calradia?
Commandant: Ja, maar..
Caska: Die heilige ridders, bah! Mijn dorp moest veel te hoge belastingen betalen van jullie schoften!
Commandant: Mhmm, wat doet een Swadiaanse hier in Northanverthr?
Caska: Pff.
Commandant: Goed dan, beginnen met het begin: uw naam?
Caska: ...Caska... gewoon Caska...
Commandant: Ok, ik zal je verder uitleg geven: We zijn gekomen op verzoek van Kluon, in ruil voor onze diensten als ridders, zal hij ons vertellen hoe we ...een bepaald artifarct kunnen bemachtigen...
Caska: Artifarct?
Commandant: Ik vertel je dit beter niet...
Caska: ...
Commandant: *Zucht* Je kunt gaan voor vandaag..


2 Weken later



In een donkere tent stonden de Commandant van de Heilige Zwaan orde, een folteraar en Caska. Caska's ketenen rond haar handen hingen hoger, zodat haar armen de lucht in wezen.

Commandant: EN NU VERTEL JE ME!!! WAAR KUNNEN WE ASATHOR VINDEN ZONDER DAT HIJ BESCHERMD IS DOOR ZIJN VERTROUWELINGEN!!!?
Caska: Krijg de tering, ik vertel toch niks!!!
Commandant: *tegen folteraar* Geef haar nog 5 zweepslagen extra!!

De folteraar draaide haar om. Op haar ontblote rug kon men krassen zien van eerdere zweepslagen.
Ze weigerde te schreeuwen, ze wou geen zwakte tonen. Bij de laatste zweepslag rolde er een traan over haar wang.

Commandant: Dit is de LAATSTE KEER!!! WAAR IS HIJ?!
Caska:...
Commandant: *tegen folteraar*  Ze wilt toch niet spreken. Snijd haar tong eruit!

De folteraar nam een scherp scalpel uit een kist. Hij pakte Caska's kaak vast en het scalpel stond al klaar om te snijden, totdat opeens er van buitenuit geroepen werd.

Onbekend Persoon: Alarm!!! Vijandelijke aanval!!!!!

Caska was op het nippertje gered. Twee personen Stormden de tent binnen. het waren Ghaal en een Huscarl. Caska schrok even, maar vergat het toen allemaal weer. De Huscarl doodde de folteraar en Ghaal sloeg de commandant bewusteloos.

Ghaal: Hou vol, het is zo voorbij
Caska: Wa-Waarom..
Ghaal: Nu niet praten in deze haast! Je bijt je tong er nog af! *Tegen Huscarl* Draag haar mee!

Ghaal geeft haar een wit doek en wikkelt het vlugjes rond Caska. Ze stormden de tent uit, en overal waar Huscarls aan het vechten waren werd de vijand stil teruggedreven. Maar dat zou elk ogenblik veranderen, ze waren in de minderheid en als ze nu zouden terugtrekken zouden ze ingehaald worden.

Ghaal: Steek het vuur aan!!

Enkele tenten ontploften en trokken de aandacht van de vijandelijke soldaten die moesten gaan blussen.

Ghaal en de Huscarl die Caska droeg renden als eersten het dichte woud in. Enkele telllen later klong hoorngeschal vanuit het woud, het teken om terug te trekken. Door de chaos was het makkelijk voor de Huscarls om terug te trekken. Toen de Huscarls eenmaal de wouden in gevlucht waren, viel een salvo pijlen neer op het kamp van de vijand.

Commandant *Hield zijn hand voor de plek waar zijn oog uitgestoken was*: Hier laat ik het niet bij, vroeg of laat zal ik dat wijf nog wel krijgen!!!
 
Gerontis stond op en ging versuft om zich heen kijken en keek naar zijn onblote schouder
het taboeteken was weg!!!!
hij ging blij roepen en springen maar keek om zich heen waar de oude vrouwe sjamaan was
hij zag haar niet maar liet voor hij weg ging een paar geldstukken liggen op tafel

hij liep al uren door het bos en zag een kamp
de zon zou snel onder gaan....
hij dacht aan de eerste keer dat hij Bleads kamp binnen ging.....
hij haalde adem en ging er rustig op het kamp af terwijl de zon onderging


hij zag de wacht al en tot zijn verbazing leek ze niet op nordse! maar meer swadiaans!
Gerontis*gromt en zoekt dekking in het donker*
in een keer beukt iemand hem opzij en gaat boven op hem liggen
Gerontis probeert degen van hem af te duwen tot hij koud staal op zijn keel voelt
hij ziet zijn belager
iemand met camoeflage en een tweehands bijl op zijn rug en een langmes op zijn keel
Vrouwelijk stem*sist*als je niet doe wat ik je zeg dan snij ik hem door
Gerontis knikt koorstachtig en de belager gaat van hem af
Ghaal: je ziet er echt niet uit schat....
Gerontis:wat the!!!
 
Ghaal: Waar heb je die tijd gezeten? ik was ongerust, weet je wel? en je zei dat je 'eventjes' weg ging??
Gerontis: Luister, ik..
Ghaal: Nee, ik luister niet!!! Je kon me op zen minst iets laten weten!
Gerontis: Ok het spijt me, ik leg dat allemaal later uit... maar wat doe je hier?
Ghaal: Ik moest die Caska redden...
Gerontis: Moest?
Ghaal: Ja, iemand moest het doen, bedoel ik.. Ik had me vrijwilligster gesteld
Gerontis: Je haat haar...
Ghaal: Weet ik, ik wil haar alleen redden zodat alleen IK haar kan doden later.. tot die tijd raakt niemand haar aan!
Gerontis: Wat de...?
Ghaal: Ja, het knaagde aan me... weet je nog, toen ze mijn schouder ontwrichtte? alsof ze een twijgje brak! Dat vergeef ik haar nooit.

Ze stak haar zwaard woedend in een boom en ging tegen die boom zitten...

Gerontis: Eh.. luister, eh..
 
Gerontis:eek:ke als eerst ..is Caska er al?
Ghaal knikt
Gerontis:waarom ben je dan hier?
Ghaal:eek:mdat ik toch bang was dat jij daar ook was.....de rest dacht van niet en de kans dat we zouden winnen zou erg klein zijn.....
Gerontis zweeg
Ghaal:ik ben weggegaan om je te zoeken
ze stond op en pakte zijn handen beet
Ghaal*fluisterde*dat snap je toch wel....waar was je?
Gerontis*zonder na te denken*bij Yinu

Ghaals gezicht ging van verbaast naar woede
Ghaal:wat?
Gerontis:eek:oh nee ik heb
ze pakte haar tweehandsbijl
Gerontis:luister ik wou je het laten zien!!
Ghaal:wat? en je wilde wat?!!
Gerontis:rustig aan schat

gerontis dook maar net op tijd weg
Ghaal:noem me geen ''schat''!!!
Gerontis:luister niet zoveel lawaai en laat me het uitleggen
Ghaal:ik hoop voor je nek dat het een goed verhaal is!
Gerontis vertelde haar over de sjamaan en liet de plek zien waar eerst de tatoe was
Ghaal:....kan ze die van mij ook doen?...dan kunnen we naar huis!!!
gerontis:ja ik haal de rest en dan gaan we naar haar toe en dan .....vebreek we ons met Asathor...en dan krijgen we meer problemen....
Ghaal:kom gaan we eerst terug naar hem oke?
 
Jome was het spuugzat in deze stad en ging naar de haven.
Hij liep naar de eerste de beste man en vroeg om een schip.
Man in de haven: Awel, ik heb nog een sloep, goed voor 20 man .
Jome: Ik ga in mijn eentje..
Man : Oke, ik heb een kleinere, kost vrij wat geld hoor.
Jome: Oh ik heb zat.
 
Ze liepen verder door het bos heen. Het verzamelpunt was een open plek in het bos, daar zouden ze een kamp opslaan voor de nacht. Rond de kampvuren zaten de soldaten vrolyk te wezen -ze waren met een stuk of 50- Aan de verdere uiteinden van het kamp stonden wachters moedig de wacht te houden. Ghaal stond ergens in het midden van het kamptegen een boom aangeleund naar ergens te staren. Gerontis kwam naar haar toe en sprak haar aan.


Gerontis: Zodra we die sjamaan gevonden hebben en jouw verbanningsteken eraf gehaald hebben keren we terug naar huis... ik denk wel dat Asathor het redt, hij heeft zich bewezen in de strijd...
Ghaal: Hmmm. dus we keren niet terug naar Asathor? zelfs niet vaarwel zeggen?
Gerontis: Nee, en trouwens, het avonturierenleven heeft voor mij al genoeg geduurd... ik ben het moe...


Gerontis krijgt een flashback van de oudere tijden... toen hij tegen zijn eerste khergit leger vocht... toen hij nog niet een vriend van blead was...toen hij matheld trouwde... toen hij het Nordse koninkrijk overnam... toen hij op een gewaagde strijd ging tegen de Khergits... de slag bij Herrot...
Een traan rolde over zijn wang, en Gerontis grijnsde. Hij wou vredig zijn koninkrijk besturen. Ach, hoe gaat de tijd ook voorbij...


Ghaal: Ik ook... ik wel alleen nog een rustig leven leiden... met Isbella.. en met jou..
Gerontis: Hmm...
Ghaal: ...Denk jij dat Asathor veel aan Caska heeft?
Gerontis: Waarom...
Ghaal: Als we Asathor toch nooit meer terug zien... kan ik dat wijf net zo goed nu doden.
Gerontis: Wa..Ehh...Maar.. *kijkt Ghaal diep aan*.... *zucht* doe dan wat je niet laten kan...

Ghaal stapte rustig naar de tent waar Caska lag. Ze trok haar zwaard al een beetje uit de schede. Ze naderde Caska's tent en opende die. Caska lag daar, terwijl wat verband haar wonden goed bijeenhield en ervoor zorgde dat die niet zouden gaan overdadig bloeden. Ze trok haar zwaard, maar Caska had haar horen aankomen en sprong, ondanks haar wonden, overeind en parreerde de zwaardslag die van boven kwam met haar eigen zwaard. Caska sprong weg van een andere slag en dook de tent uit. Ze zat gehurkt op de grond en had haar dunne zwaard, dat meer een rapier was vast met één hand. Een andere slag die van boven kwam werd weer opgevangen, maar deze keer trokken ze de zwaarden niet terug. Ze probeerden de zwaarden naar elkaar heen te duwen. De soldaten keken verbaasd op.

Plots vlogen de zwaarden weg, uit hun handen. Ghaal trok een dolk en stak die in Caska's schouder.
Ze had het hart niet geraakt, maar toch was het een pijnlijke wonde... niet dodelijk hoewel.
Caska lag op de grond in een foetushouding. Ze liet enkele tranen, maar gaf geen krimp. Ze jammerde alleen een beetje...



2 BE CONTINUED xD

 
Gerontis deed zijn helm af en gooide het op de grond en keek stilzwijgend Firentis  aan
Gerontis*denkt*die zijn de oorloogsbijl ook te zwaar.....

in een keer werd een hoornschaal afgeblazen en schoten vlammende stenen in de lucht en sloegen vlak bij hun in

een vloog recht op Gerontis af maar Firentis sprong naar hem toe en ramde hem opzij
firentis staat op en trekt zijn zwaard en kijkt naar vijanden
Gerontis:bedankt ....kom op laten we ze laten zien waarom wij het noorden heersen!!!!
Gerontis krijgers slaken een bloedstollende strijdkreet en stormen samen met hem recht naar de macherende  ridders van de zwaan

Asathors troepen hergroepheerde en bereide zich voor om ook aan te vallen
Asathor:waar is caska ?
Nothvern kapitein:weet ik niet heer.....maar Gerontis heeft een charge tegen de vijand gedaan maar is uitgenumberd en ze zullen worden afgeslacht!
Asathor dacht na.....hij kon Gerontis en zijn mannen opofferen zodat hij zeker wist dat hij Ghaal terug kon winnen en dat hij zich kon voorbereiden op de aanval.....of hij riskeerde alles om Gerontis en zijn mannen te helpen.....


Gerontis slaat met zijn zwaard tegen de schild van een mergon en draait zich weer om een klap uit te delen bij een ridder
Firentis:kom mannen !!
Gerontis ziet uit zijn ooghoeken een bijl zijn kant opkomen en houdt zijn schild net op en houdt de bijl tegen...
Gerontis werpt verontwaardigt de schild weg en weert een zwaardslag af met zijn zwaard en slaat zijn tegenstander neer...
hij roept wat bevelen maar eigelijk zoekt hij wanhopig naar maar een persoon...
hij ziet een mergon op zich af komen en bukt voor zijn aanval en tegelijk slaat hij met een van zijn kortzwaarden op zijn been en de aanvaller valt gillend op knieen en Gerontis klieft de kortzwaard erin
Gerontis pakt dan zijn zwaard en vecht nog wat door totdat de eerst zonnestralen het veldslag opkomen en hij de warmte voelt
hij kijkt richting de zonsopgang.....hij ziet het glimlachende gezicht van de zovelen die hij kende....Matheld,roxanne,Arthoif,Jome,Firentis.......Blead,Rolf,Borcha,Segethor,Marnid,Yrima...en Ghaal en Isbelle.......

Firentis ziet een grote man een werpbijlt oppaken en grijnzend naar Gerontis kijken
Firentis*slow motion* neeee!!!!
de bijltje raakt Gerontis recht in zijn maag en Gerontis valt op de grond en laat de zwaard van herrot vallen
Firentis*rent met tranen op zijn wang en slaat een paar vijanden neer en knielt dan bij zijn heer*heer....heer....kom aan heer.....*kijkt rond en ziet dat de laatste mannen hun twee hebben om cirkeld en klaar staan om hen tot de dood te beschermen

Kluon:hahahah *stapt naar voren* wat gaan jullie nu doen? nog vechten? jullie zijn dapper..sterk....moedig...maar ik hoop ook wijs....denk terug aan me offer Gerontis....je zou een legende worden en een nog grotere koning dan je nu ben
Gerontis*fluistert vol pijn naar Firentis*ik....geef me aan hem over.....
Firentis:nee heer....niet doen ...alstublieft......
Gerontis*kucht wat bloed*ik wil ze nog een keer zien.....Isbe..*kucht weer en haalt diep adem* Isbelle....Jome....en Ghaal.....
Firentis staat op en kijkt fel en dreigend recht  naar Kluon
Firentis kijkt dan bedroefd naar Gerontis krijgers die ook weten wat hij gaat zeggen
Firentis:we geven ons aan uwe bevel over als u ons dit gevecht bespaart...
Kluon tuurlijk ik zal jullie een escorte geven om naar onze eiland te gaan
Firentis keek hoe ze Gerontis op een brandcard van wat houte stokken en wat kleding zetten en pakt het zwaard van herrot op en kijkt dan naar Asathors leger en liep bedroefd mee met de mergon escorte

 
( Hoe wil ik je wegbeuken? )
( Ik zit op een schip remember )

Jome komt overeind.
Hij wiegt zachtjes heen en weer op zijn schip.
Hij voelt dat er iets mis is, maar wat?
Hij kijkt om zich heen, nergens is ook maar een stukje land te bekennen.
'' Waar ben ik .. ''
Hij gaat weer liggen en begint met nadenken.
'' Ik zal moeten wachten tot de nacht, en peddel dan naar de noorderster. ''
Hij kijkt naar rechts en ziet zijn dual zwaarden liggen.
Hij reikt met zijn hand naar de zwaarden, en pakt deze op.
Jome legt de zwaarden iets dichterbij.
'' Voor het geval dat. ''


- Het is nacht geworden -
'' Waarom moest ik zonodig weg. ''
Hij roeit met alle kracht in ze armen en komt nauwelijks vooruit.
'' Rot stroming! ''
Jome gooit de peddels neer en gaat zitten op het bankje.
Hij kijkt naar voren.
Land! Hij ziet land!
Hij grijpt de peddels en roeit weer verder.
 
Asathor: BOOGSCHUTTERS, VUUR!!!

Uit Asathor's schildmuur van Huskarls kwamen enkele groepen boogschutters gawandeld. Ze mikten en vuurden één salvo af. De achterhoede van Kluon's troepen werd zwaar gedecimeerd, en één man kreeg een pijl dwars door zijn oog.
Toen zag Asathor Caska bloedend op de grond liggen, en stuurde 3 Huskarls om haar in veiligheid te brengen.

Kluon: DWAAS!! Als je boogschutters nog een keer vuren, zorg ik ervoor dat Gerontis zijn moederland nooit meer terug zal zien!!
Asathor: Je hebt het recht niet iemand's moederland af te nemen, Kluon!
Kluon: Hah! Wat denk je dat er met jouw volk zal gebeuren al ik er eenmaal over heers? Ze zullen de naam 'Asathor' voor eeuwig in de vergetelheid brengen.
Asathor: Jij bent diegene die deze oorlog is begonnen, maar ik zal hem beeïndigen!
Kluon: Dat zullen we nog wel eens zien!


Asathor dacht na.. Ze konden Gerontis tijdelijk even laten, en daarna een overval op het vijandelijke fort in de baai overwegen... Maar, waar was Ghaal naartoe?
Een Mergun soldaat hield haar bij de keel vast.


MergunSoldaat: Hey!! Die ziet er lekker uit! We hadden trouwens toch nog een speeltje nodig in het leger, hehehe!!


Andere soldaten lachten mee, maar Asathor werd ziedend, raakte in volle extase van de Berserker trance, en trok zijn zwaard.
Hij stormde op hem af en doorkliefde hem zonder Ghaal daarbij een haartje te krenken. Een andere Mergun soldaat kwam weer aangestormd en ging Asathor neerhouwen, en met zijn schild beschermde hij zijn lichaam dat een maliënkolder aan had. Anderen volgden zijn voorbeeld en omcirkelden Asathor.


Asathor: Mooi... Nu ben ik er zeker van dat ze niet weg geraken. *lacht*


Een soldaat stormde op hem af, maar Asathor sloeg met zijn enorm zwaard en doorkliefde het schild en het maliënkolder helemaal, samen met de soldaat en de arm die het schild vasthield.
Een andere viel ook aan, maar Asathor sloeg vanboven en doorkliefde de man zijn schedel en helm. De man zijn linkeroog spatte er door de druk uit, en bloed en hersenen en stukken schedel vlogen in alle richtingen. De derde soldaat die hem omcirkelde viel hem aan met een tweehands slagzwaard, maar werd verbaasd toen Asathor het zwaard in twee hakte met het simpelste gemak. En nog verbaasder toen Asathor zijn zwaard in de borst van de soldaat plantte, terwijl de botten kraakten van het breken.


Kluon: Godver... Hoe kan die kerel zo'n groot zwaard zo snel en zo gemakkelijk hanteren? Een gewoon man zou nog moeite hebben met het dragen daarvan!!!  *naar de ridders* Stuur één van je ridders om hem bezig te houden, we moeten hier weg!!!!
Asathor: Ik wist dat je een lafaard was, Kluon!!


Een Ridder in een prachtig zilver harnas met goude rand en een riddersschild en zwaard viel Asathor aan. Asathor ving een klap op van de ridder zijn zwaard en sloeg terug, en brak hierdoor de helm van de ridder. Hij sloeg nog een keer en brak de ridder zijn zwaard en schild.


Asathor: Ik ben nog maar net opgewarmd, maar omdat die lafaard jou als laatste stuurt, zul jij mijn offer worden!


Asathor stak zijn zwaard terug in de schede die op zijn rug hing, en deed zijn maliënhandschoenen uit. Hij gaf de ridder enkele dreunen op het gezicht waardoor de man moest omvallen. Asathor pakte hem vast in de nek en aan een been en gooide hem met het gezicht tegen de boom. Hij pakte de kop van de man en sloeg die enkele keren in de boom. Asathor keek naar het gezicht. Blauw geslagen, vol met bloed en de neus gebroken. En een twijgje dat zich in het oog van de ridder had geboord. Hij gaf de ridder een kopstoot, waardoor de ridder nog meer blauwe plekken kreeg.
Nu greep hij de ridder bij de keel, en verbrijzelde die met het kleinste gemak.

Zelfs zijn eigen mannen waren ontzet van deze daad, maar dat waren ze gewoon. Het was traditie, en waarom zouden ze aan hun leider twijfelen?

Asathor: *in de leegte * Dit is de dood die jouw ook te wachten staat, Kluon!!!!!



 
Na een dag lang geroeit te hebben komt hij aan land, hij heeft moeite om aan de oever te komen.
Een mangrove, Jome is hier nog nooit geweest.
'' God allemachtig.. ''
 
Gerontis en zijn mannen werden snel van het strijdgewoel gebracht naar een klein kamp met veel boten
ze werden op de boot gebracht en de wonden werden genezen

Gerontis:Firentis.....sorry
Firentis*glimlacht droevig*geef niet heer....we hadden geen andere keuze....
Gerontis*hoest*...denk je dat....
Firentis:ik denk dat Asathor haar wel heeft gevonden heer....wat denkt u dat we van Kluon moeten doen?
Gerontis:weet ik niet....maar het zal we geen pretje zijn...

ze vaarden richting een klein eilandje niet ver van de kust
Gerontis:eek:h goden...waar is iedereen?
 
Jome trekt zijn maliencolder uit en hangt zijn duals aan bijde zijden van zijn heup.
Hij trekt daarna zijn shirt onder het colder uit.
'' Even verkennen.. ''
Hij loopt een paar uurtjes rond en gaat dan terug naar zijn bootje, en blijft daar een tijdje.
 
ze werden richting een klein kasteeltje gebracht maar Gerontis werd apart weggenomen en hij zag dat de rest naar de kerkers werden geleid

Gerontis moest wachten op Kluon die later pas verscheen
Kluon:zo wie hebben we hier? een ''levende'' legende
hij lacht zich dood en Gerontis moet zich inhouden om hem niet naar zijn keel aan te vliegen
Gerontis:wat gebeurd er met mijn mannen?
Kluon:die worden allemaal een voor een vrijgelaten als jij telkens een goede taak heb gedaan voor mij!
Gerontis:en die taken houden in?
Kluon*grijnst*van alles en nog wat...later komt Asathor hier heen *hij gaat staan en kijkt naar een kaart op de muurt*
Gerontis:en dat kunt u weer niet winnen alleen ?
Kluon*haalt zijn schouders op*meschien heeft hij het leger dat ik heb achtergelaten verwoest...maar meschien ook niet....
Gerontis zegt niks maar denkt meteen aan Ghaal!
zou ze nog leven?...zou hij haar dan nog wel levend kunnen zien? zou ze zijn keuze snappen.....Firentis snapte het wel...maar wat zou Jome ervan zeggen ..en de rest?
 
Hij loopt rustig terug naar het strand als hij een geluid hoort.
Hij duikt de bosjes in maar later blijkt dat het een tijger was.
'' Wat was dat voor beest.. "
Hij wil net weggaan als hij stemmen hoort.
" Ja, heer kluon heeft hem gevangen. "
" Haha die nordse koning is nu nog levend, maar dalijk dood. "
" Juich niet te vroeg, die zoon van hem loopt ook nog rond "
Hij wacht tot ze weg zijn en volgt ze dan op een afstandje.
 
Het was al laat. Asathor was in zijn woonkamer in zijn fort. Hij stond voor de haard met een glas brandewijn in zijn rechterhand. Zijn linkerhand wreef nonchalant over zijn baard. Twee meter achter hem stonden twee fauteuils met in de ene GHaal, en in de andere Caska, die al een beetje hersteld was van haar wond.

Asathor: Dit bevalt me echt niet.. dat gedrag tussen jullie twee..
Ik heb liggen denken..
Ghaal: Asatho-
Asathor: Neen... Jullie twee zijn de enige twee die me ..van mijn grote doel ooit afgeleid hadden. Vier jaar geleden, een gouden tijd.. Nog voor de Merguns oorlogzuchtig werden en toen ik me nog kon wijden aan een prachtige vrouw, Ghaal
Ghaal: He- Het spijt me, dat was toen zo niet bedoel-
Asathor: Ik begrijp het best.. En wie ben ik om jou te zeggen wat je moet doen?
En Caska.. dat meisje dat altijd trouw aan mijn zijde stond... Door zulke toewijding en loyaliteit, vergat ik waar het allemaal om ging.
Caska: Maar, ik deed gewoon mijn plicht!
Asathor: Mhmm.. Voortaan wijdt ik mijn leven niet meer aan één of twéé bepaalde mensen. Dat is voor de zwakkelingen, net als liefde... Dat waardeloze gevoel...
En ik kan het niet verdragen dat jullie met elkaar liggen bekvechten! De twee personen waar ik ooit het meeste voor gaf! Ik zweer, bij Wodan, dat als ik jullie elkaar nog één keer te lijf zie gaan, dat ik er voor zorg dat jullie de consequenties daarvan zullen moeten dragen! Geen zacht gedoe meer!! Vanaf nu ga ik voor de harde aanpak!!


Daarna was het even stil. Asathor keek terug naar het haardvuur en nam een slok van zijn brandewijn.


Asathor: Jullie mogen nu gaan. Ik moet de bevrijding van Gerontis en tevens de aanval op het eiland-fort van Kluon voorbereiden... Ga.


Verontwaardigd liepen Ghaal en Caska de kamer uit... Maar of daardoor de ruzie over was?

 
Na een paar uur de mannen gevolgd te hebben blijkt het dat ze stil blijven.
Hij hoort wel gemompel en geloop maar ze blijven op dezelfde plek.
Wat gaat er gebeuren?
 
Jome zag ewat kleding bij het hooi vlak bij de weg en trok het snel aan en deed zijn zwaarden eronder slim verbergen zodat mensen het niet zagen in eerste instantie
hij liep wat en zag dat veel mensen een stad binnengingen met een wat vreemde bui

de een was enthousiast en de andere meer verontwaardigt en de andere weer ontzet
jome liep rustig mee en kon door middel van de drukte zo de stad in komen

Gerontis keek Kluon recht aan
Kluon:nu komt het! naar buiten nu!
Gerontis beet op zijn lip en liep het gebouw uit en werd door vier man op een houten podium begeleid en vervolgens vastgebonden
kluon kwam dan het podium op en glimlachte vol triomf en zwaaide naar de bevolking

Kluon: gegroet mijn broeders en zusters...vandaag heb ik een speciale gast voor jullie!
de mensen beginnen te fluisteren en jome herkent hem meteen en loopt even weg

Kluon: namelijk Gerontis , heer van Vinnengeal en met de vele namen als : the sluwe , Swadianvriend en slachter van vele! maar
Jullie vragen zeker waarom ik jullie hierover spreek?
de mensen roepen ja! en andere : hang hem op!
Kluon : nee ik zal hem niet hangen maar ik in ruil voor de levens van zijn krijgers die ik heldhaftig heb gevangen in de slag om de laatste grond die ik had op het vasteland zal hij
me helpen om de rivalerende  clans weg te vagen en het noorden zal dan onder de Mergons zijn!!!
de mensen juichen , klappen etc.

Jome kijkt vanaf het dak waarop hij met stealth een mergon van het leven beroofde op het publiek te kijken
Jome*gromt* op mijn  bloed ik wacht af en dan zal ik u bevrijden vader!!!! en dat zal me laatste oorlogsdaad hier zijn!
en hij loopt weg
 
Gerontis wordt weggeleid naar een kamer en het ziet er bijna even zo leuk en gezellig uit als die waar hij en Ghaal bij Asathor waren.
Gerontis loopt even rond maar hoort de deur dicht en iets rommelen
hij loopt naar de deur en bonkt er tegen en snapt dat het niet zo makkelijk uit te breken als hij hoopte

hij besluit wat te slapen tot hij wakker word van voetstappen
hij blijft stil luisteren en hoort dat degen vlak bij hem is en naar hem kijkt

Gerontis pakt degene snel vast!
Rina:LAAT ME GAAN IK BEN DE DOCHTER VAN KLUON
 
后退
顶部 底部