De Toorn van de God Hand (RP)

[Hietala]

Welk jaar het is? Wie geeft er nog om? De tijden zijn slecht... De oorlog tussen Midland en Tudor is net voorbij, en de Kushan zijn terug naar hun steppes gedreven.... Maar de Sparitani en Northmen rukken op. Alsof dat nog niet het minste probleem was. Duistere krachten zijn aan het werk, en er gaan geruchten dat de vijfde Engel geboren is, een Engel van de God Hand...
Geruchten gaan ook dat de witte valk zal herrijzen en de duistere wolken die het land bedreigen uiteen drijven... iedereen heeft diezelfde droom... Iedereen, behalve de Branded... De Branded zijn zij die het offerritueel overleefd hebben... Zij die uitverkoren zijn kunnen herkend worden aan hun 'Behelit', een halsketting... Niet dat veel mensen dat doorhebben. Wanneer hun wanhoop hoge pieken bereikt, roept de Behelit de God Hand op. De wanhopige heeft dan de kans om datgene dat hij liefheeft, wat ook dierbare vrienden/familie.. kan zijn, allemaal op te offeren. De uitverkorene wordt dan een Apostel, half uiterst onnatuurlijk schepsel half mens. Maar weigert de uitverkorene te offeren... Dan wordt hij/zij voor eeuwig naar de diepste kloof van de hel verbannen, daar waar alle gedoemden verblijven... En op een dag zullen de 'Branded' hen vergezellen....





Het regende in een grensstadje genaamd Koka. Onder een poort die nog openstond vanwege de dronken en decadente stadswachten liep een rijzige man, gehuld in een zwarte mantel. Hij had kort zwart haar en was gespierd, en uit zijn cape zag je het handvat van zijn grote zwaard. Hij ging naar een herberg, daar zaten enkele half Midland soldaten/half Spartani soldaten een meisje te pesten. "Giet nog meer wijn, kreng!! En als je morst lik je het allemaal op!!" Eén van de gemeneriken hield zijn glas weg voor een seconde en er kwam een redelijk grote wijnrode vlek op de tafel. "Ach, wat hadden we je net gezegd? Nu zul je het moeten oplikken!!"
De mannen duwden haar hoofd tot vlak bij de tafel, en lachten luidop terwijl het meisje snikte en de wijn oplikte. "Sneller, het mag er niet in drogen!!!" riep er één. "Zie je, zo erg is het niet? Het is best lekker!!!"
Ze lachtten weer luidkeels...

Toen kwam Gatts binnen. Nog steeds volledig gehuld in zijn cape. Hij sloeg zijn cape open en haalde één van de zes werpmessen uit de schedes en gooide die met veel nauwkeurigheid naar één van de soldaten die net van plan was aan het meisje haar borst te voelen. Het mes doorboorde het achterhoofd.
"Hey rotaap, wat denk je wel niet wat je doet? We zullen je straks aan je eigen ingewanden ophangen!!" Riep de leider van het groepje.

Gatts trok zijn zwaard en sloeg één keer. Hij sloeg één van de soldaten halfdoormidden en smakte die met zijn zwaard tegen de muur. Nu sloeg hij nog een keer en greep een andere soldaat met het zwaard en sloeg hem tegen de tafel waardoor die brak.

De leider van het groepje, nu alleen, stapte achteruit.
"Je...je.. je bent geschift!!!"

Gatts: Jou laat ik leven... Althans, voor nu.
Soldaat: Wat ben je van plan?!
Gatts: Je generaal hier houdt de gouverneur van deze stad goed in bedwang... Dan krijg je nog wat kwalitatief goede Sparitani troepen in jullie legertje.
Soldaat: Kop dicht!

Gatts trok het werpmes van uit één van de soldaten zijn hoofd en liep naar de deur. Voor dat hij buitenging zei hij nog iets tegen de soldaat.

Gatts: Ik wil dat je een boodschap overbrengt aan je meester.
Soldaat: Wat mag dat dan wel niet zijn, gek?
Gatts: Zeg hem, dat de Zwarte Krijger hier is...

 

[Hietala]

In het kasteel van Koka.

De Baron: Hmm, dus hij is dan toch gekomen... eindelijk...
Soldaat: Ja, heer!
De Baron: Zet 50 soldaten in de hal voor de troonzaal en val schakel hem dan uit... De priester zal controle nemen over de troepen
Soldaat: Tot uw orders, heer.



Even later brak de poort open. Het slot was opengeforceerd door een klap van een zwaard en Gatts stond midden in de voorhal van het kasteel.


Priester: Halt! Je bent omsingeld door 50 zwaar bepantserde ridders, geef je onmiddelijk over en je dood zal een snelle zijn...
Gatts: Kom me maar halen.


Drie ridders stormden op Gatts af, maar die sloeg vlug met zijn zwaard en haalde ze alle drie in een klap neer.

Priester: Vlug!! Omsingel hem met vijf men tegelijk!!

Vijf pikeman omsingelden Gatts en wouden hem tegelijk neersteken, maar Gatts liep vooruit, sprong op één van de pikemen zijn piek en haalde die neer. De pikemen staken nu allevier hun pieken richting Gatts, maar ze blokkeerdeb elkaar. Gatts kreeg nu de kans om in twee klappen hen neer te maaien. Hun pikes braken mee...

Priester: Stuur Johan!!!

Een grote ridder in een heel zwaar pantser en een lange ketting met daaraan een grote stalen bol stormde op Gatts af. Hij smeet de bol, maar Gatts sloeg die weg met zijn zwaard. NU sloeg Gatts vliegensvlug met zijn zwaard en sloeg een krak in het schild, maar brak het niet volledig. Hij sloeg nogmaals tegen de helm dit keer en uit de ooggaten van de helm spatten de ogen en bloed uit.


Soldaten: Rennen!! Hij maakt ons af!!!
Priester: Wacht!! Bl- Ach wat!


De priester liep de troonzaal binnen en was daarna niet meer te zien. Gatts stapte rustig zelf de troonzaal binnen. De troonzaal was een woud van zuilen en bogen, en had geen ramen en weinig versiering. Het oogde dusiter, en de wandfakkels zagen er sinister uit. De dikke baron zat rustig in zijn troon.


Baron: Ah, ben je toch gekomen?
Gatts: Mijn wraak zal ik hebben! En door jou te doden zal ik al een stap verder zijn...
Baron: Ik vrees echter dat je queeste hier zal eindigen, zwarte krijger...

 

[Hietala]

De vloer onder Gatts brak open. Een enorm slijmerige tentakel kwam er van onderuit. De tentakel had verschillende bekken met groezelige ruwe tanden en zag er onappetijtelijk uit. Gatts ontweek en sloeg het in twee met zijn zwaard. Hij zag dat de voet van de baron zich in de grond geboord had....


Baron: Goed opgemerkt, maar dat was slechts een opwarmertje, bereid je voor op het echte werk...
Gatts: Het werk dat ik de afgelopen jaren al routine vind?


De Baron veranderde in de Apostel baron... Het had veel weg van een slak, maar met twee grote bekken met tanden op zijn schouders, een grote bek onder zijn gezicht wiens tanden nog groter waren en ogen op tentakels aan zijn hoofd. Hij was veel groter dan Gatts, maar Gatts had zelfvertrouwen. Hij viel aan en probeerde de baron te slaan, maar de baron duwde hem weg met een tentakel waardoor hij tegen een zuil knalde. Gatts vocht nu tegen twee tentakels tegelijk, en hakte ze steeds af, maar het had geen nut. De tentakels bleven komen alsof ze maar bleven aangroeien. Gatts werd weer weggeslingerd en verdween achter enkele zuilen verderop.


Baron: Waar ben je, ongedierte!!! Nutteloze mens!!!


Enkele kruisboogbouten vlogen in de borstkas van de baron, en de baron deinsde even achteruit.


Baron: Dacht je echt dat dat mij zou kunnen stoppen? Enkele zielige stukken hout?!!


De priester kwam binnengerend, maar de baron had hem niet opgemerkt... Even later merkte hij wel Gatts zwarte cape achter een zuil verbergen. De baron duwde de zuil met een knal om en keek nieuwschierig hoe hard Gatts toegetakeld zou kunnen zijn. Hij slaakte een kreet van verbazing toen hij merkte dat het de priester was, die Gatts cape droeg. Nu had Gatts de tijd, nu kon hij toeslaan, nu zou hij een stapje dichter bij zijn wraak zijn!! Gatts sprong voorwaarts en hakte naar de uitstekende kop van de Baron. Mis!! Gatts was uitgegleden over een stuk rots, en dat kostte hem het element van verrassing. Hij viel, voelde hoe zijn voet vastgepakt werd door iets vettigs, slijmerigs en hing toen half ondersteboven voor de baron. Zijn zwaard lag ergens onder hem, buiten zijn bereik. Een sardonische grimas verscheen op het gezicht van de Baron. "Dit is de limiet van een mens..." En smakte hem meermaals tegen een balk die tijdens het gevecht was losgebarsten van het plafond. Gatts lag onbeweegelijk stil. "Je tocht eindigt hier, Zwarte krijger, je kan je verzetten tegen je lot... maar je kan het niet ontlopen." De baron grijnsde meermaals, tot hij Gatts' arm vliegensvlug zag bewegen, alsof hij iets naar hem smeet. Drie werpmessen vlogen in rechte lijn naar het gezicht van de baron, en lieten diepe krassen na in het gezicht. Eéntje raakte hem nèt boven het oog, waardoor zijn ooglid fel bloedde en zijn oog moest dichtknijpen.

Door de verwarring sprong de bebloede Gatts weg met zijn rug tegen een zuil. De baron hief één van zijn zware tentakels op om hem een genadeklap te geven, maar... "Theresia!!!!!!! N-Nee, je hoort dit niet te zien!!! Dit mag niet!! Dit kan niet!!!!!!!"

De dochter van de baron was binnengekomen, de dochter van wie de baron zielsveel hield. De dochter stond verstijfd te kijken, alsof ze het wou uitschreeuwen. Maar de kreet kwam niet. De schok had controle over haar hele lichaam genomen. De verwarring gaf Gatts genoeg tijd. Hij had dit gepland!!! Hij greep de arm van de dochter en hield die voor hem. In zijn rechterhand hield hij een dolk voor de keel van het meisje, en met zijn mond bereidde hij het kannon in zijn linkeronderarm voor...
"Laat haar gaan, ze heeft hier niets mee te maken!!! Barbaar!! Vuile rotzak!!!"

Gatts was niet te stoppen van zijn plan. Hij had nu een goed schot op de baron, en bewoog zijn hoofd om het touwtje over te halen waardoor het kannon afging..... BOEM
Het had het rechterdeel van de Baron zijn gezicht geraakt, dat nu brandde en nog narook. De baron, te druk bezig met de stekende pijn te onderdrukken, zag niet dat Gatts met zijn zwaard op hem afstormde... Hij hakte de kop van de baron eraf, liet een klein deel van het gezicht aan de nek, en keek toen naar het gezicht van de baron, wiens leven nu uit hem aan het druppelen was...

Gatts: Ja, dit is de limiet van een mens... Maar vergeet niet, dat je zelf een mens was, kwetsbaar, en met gevoelens. Je vluchtte van de realiteit, van de feiten, en offerde je geliefden op... Alleen maar om niet met de feiten geconfronteerd te worden. In wezen ben je kwetsbaarder dan elke andere mens.. In wezen ben jij nog een mens... Een laffaard die de problemen niet aandurfde, en zich terugtrok tot het Offerritueel om een wezen te worden dat zich groter acht dan de mens...


Gatts had ondertussen het gezicht liggen bewerken met zijn dolk, en toen de baron eenmaal dood was, stak hij zijn mes terug in zijn zak, zocht zijn drie weggesmeten werpmesjes en stopte die terug waar ze staken, aan de riem die om zijn lijf ging. Hij klikte zijn zwaard terug aan de rug van zijn harnas... Omdat het te groot was om makkelijk uit een schede te trekken. Terwijl hij zijn cape terug aandeed en wegliep, hoorde hij de dochter roepen. "Het is allemaal jouw schuld... IK ZAL JE DODEN!!! IK ZAL JE VERMOORDEN!!!!!!"

"Ehm, ik zal wel op je wachten, en klaar staan" zei Gatts koeltjes terug en zonder om te kijken.
Maar terwijl hij wegliep, verbierg hij enkele tranen.

 

[Hietala]

Gatts was op de weg naar Wyndham, de grote hoofdstad van Midland. Op de weg zouden nog enkele Apostels te vinden zijn... op wie hij wraak kan nemen! Even later kwam hij een man tegen die groter was dan Gatts, een stuk groter zelfs. HIj droeg een grijs harnas en zijn gezicht was niet zichtbaar, maar zijn wapen was een grote bijl. Heel anders dan Gatts, wiens harnas niet zo duidelijk was vanwege de grote wapenriem en zwarte cape er rond heen. Ook had Gatts' harnas geen wapenrok.. iets wat hij uiterst verachterlijk vond. Zijn beenbeschermers droeg hij gewoon aan zijn broek en zaten vast aan zijn brede riem. Het was een groot contrast, de blinkende reusachtige ridder in zijn grijs schijnend harnas, en Gatts, in zijn zwart harnas dat bedekt is met zijn overvloed aan wapens.

Patzuso: Zwarte krijger!!! Ik daag je uit!!!
Gatts: Je weet dat je niet kunt winnen.
Patzuso: H-h Ik doe het voor de eer!!
Gatts: Er is geen eer aan vechten. Vechten doe je puur voor het materiële. Er is niets zoals eer uit vechten.
Patzuso: Je bent kleiner dan mij, dreumes!
Gatts: Grootte is nog niet meteen een garantie voor kracht. *trekt heel epic zijn zwaard*

Gatts slaagt een keer en doorkliefd de bijl van Patzuso en diens hoofd en helm in één klap. Hij loopt nu gewoon weer verder

 

[Gerontis the cunning]

Gerontis zat rustig een pils te drinken in een kroeg...niks te doen ...niks om over zorgen te maken
Hij keek hoe mensen hun ding deden en vroeg rustig nog een pils ..dronk die in een slok leeg en ging uit de kroeg

De maan scheen volop..en hij ging naar zijn opdracht...
Zijn opdracht was een zekere corrupte zakenman vermoorden...voor hoeveel?
tegenwoordig vroeg hij geen geld meer...wat kon hij ermee in een gevecht?

En voedsel? dat kreeg hij wel voor werk....zo moest dat in zijn ogen...voor nu dan

Hij klom over een hekje en keek naar een grote huis...hij sloop naar het hek en klom er geruisloos erover heen
Hij spotte een wachter...drie...vijf...hij zuchte...

Toen besloot hij te wachten tot een zijn rug naar hem toekeerde en sloeg hij snel toe
Hij legde een hand op zijn mond en stak zijn zwaard snel in hem
Gerontis gromde en hield hem stevig beet tot hij stopte

Gerontis*mompelde*goden....ik haat het als zo lang duurt...

Toen sloop hij naar binnen en zocht voorzichtig en proberend met zo min mogelijk geluid de kamer van zijn prooi te vinden
toen hij die had keek hij naar hem....hij vond het een verachtelijke wezen...hij stak snel en dodelijk in zijn keel en draaide zijn zwaard een kwartslag en rukte het eruit

Toen wist hij uit het huis te sluipen met een grimmige grijns op zijn gezicht...weer een corrupte klootzak minder op deze wereld

 

[Hietala]

Gatts was in Vendiri aangekomen. De hoofdstad van Ganesia. HIj ging een herberg binnen en dronk rustig een bodempje whiskey. Opeens hoorde hij vanop straat: "Hertog Erighart is vermoord!!! Pak iedereen op die wapens bij zich draagt en geen koninklijk teken draagt!!!!!!"

Gatts: Ziet er naar uit dat ik weer in actie zal moeten schieten...

En in één teug drinkt hij zijn bodem whiskey leeg. Hij had nog steeds zijn cloak met kap aan en wandelde naar de toog toen enkele soldaten binnenkwamen. "Grijp hem!!!" riepen ze.

Gatts zei rustig tegen de barman: "Ik ga deze bar even overhoop moeten halen..."

 

[Gerontis the cunning]

Gerontis liep rustig en stil door de straat en hoorde verderop wat...klonk niet zo goed...zeker niet toen hij hoorde ;

''Hertog Erighart is vermoord!!! Pak iedereen op die wapens bij zich draagt en geen koninklijk teken draagt!!!!!!"

hij vloekte en keek die kant op....en zag dat er een groep soldaten in een van zijn lievingsbarren stond...hij ging in de schaduw staan en wist dat ze hem niet snel zouden spotten met zijn donkere uitrusting...toen hoorde hij wat paniekerige kreten uit de tent en besloot hij te wachten totdat hij erachter kwam wie het was

toen hij zag dat de soldaten , meer dan de helft morsdood , weg zag rennen en de vreemdeling met zijn grote zwaard besloot hij maar op hem af te stappen...