A dying empire.

[segethor]

Thor plante met een wilde brul zijn bijl in een dorpeling van Ravenna.
"Door blijven gaan" brulde hij wild "Brand de huizen af!"
hij keek woest om zich heen, en zag hoe zijn regiment alles verwoeste.
"Kapitein Thor!" riep een soldaat op een paard.
hij keek boos op naar de soldaat en zag dat het een boodschapper was
"Wat moet je?!" schreeuwde thor
"Ik heb een bericht van Generaal Germain, Directe orders Meneer!" antwoorde de boodschapper die angstig de rol perkament overhandigde
Thor keek even naar de rol en daarna naar de boodschapper
"he bloedzuigende vrouwen geslacht! wat denk je wel niet?! ik en lezen! HAH! zeg het nou maar gewoon voordat je eindigt met een bijl in je schedel en een mes in je reet!" bulderde Thor woedend!
De boodschapper rolde zenuwachtig het perkament open en begon het op stotterende toon voor te lezen:
"K-Kapitein T-T-Thor.. v-verplaats u... uw troepen onm.. in... onmiddelijk na.. naar de verded... verdedeging van h... het k.. kamp, H.. Hoogachtend.. G-G-Generaal Germain"
Kapitein Thor keek vermoeid uit zn ogen en tikte één van zijn mannen op zn schouder
"blaas de aftocht... we zijn weer eens terug geroepen" zei hij vermoeid en terwijl hij zich omdraaide mompelde hij
"ooit vermoord ik hem nog..."

// back from where i came! ^^

 

[MaHuD]

// zsegethor! Blij je weer te zien.

 

[Jome]

Op een heuvelig bosgebied rijden Arthur en zijn vrienden hard voor Ravenna, om te redden wat er nog te redden valt.
Plots gebaart Arthur te stoppen en langzaam stopt de groep.
Voor hun komt een heel leger, zo`n 10000 man, uit Ravenna gewandelt, terwijl een deel nog doorvecht in de stad.
Mogelijk soldaten die al te ver waren om het te horen ..
Arthur wacht tot de groep weg is en begint weer met te rijden, langzaam richting de kleine groep ..

 

[Gerontis the cunning]

Germain keek grijnzend

Overal was er brand..doodskreten...gekletter van staal op staal of metaal
Zijn bevelhebbers zetten de aanval goed door..

Al spoedig zouden zijn 80.000 door de Romeinse linies dringen...
zelfs op dit moment kwamen er roofgroepjes van alle kanten

Hij kreeg gewoon een goed gevoel om te weten dat de stads zijn lot nu al die van hem was
Alleen of het totaal aan de grond ging hing ervan af hoe lang dit irritante verzet doorging...

Hij reed rustig met zijn elite garde naar de linies...als hij daar aan zou komen

//SEGETHOR ...WOW..WAAR WAS JE ?!! je zei dat je een boek ging schrijven en verdween...door jouw ben ik er bang voor geworden...lol 

 

[Jome]

Arthur begon wat rustiger te rijden eenmaal hij in de stad aankwam.
Hij keek om zich heen, overal lagen lijken .. maar niet die van de aanvallers.
Nouja, mischien 1 of 2. Maar dat waren dan ook wel de recruten.
Hij zag ergens nog een overlevende die zich schuil hield in zijn of haar huis.
Hij keek naar voren en hoorde een hoge schreeuw, het klonk als die van een vrouw ..
Arthur stapte af en trok zijn zwaard uit de schede, en stuurde zijn bijna elite eenheid door de stad.
Hijzelf ging op de schreeuw af en keek om het hoekje.
Komop!
Snel draaide hij zich terug, en keek weer snel even.
Een germaanse man was bezig een deur in te breken, terwijl zijn maten met bogen brandende pijlen naar de andere huizen schoten.
Arthur schreeuwde; voor de keizer!
Hij stormde op de man die de deur aan het openbeuken was af, en ramde zijn zwaard door zijn strot, en trok die er uit, en sneed in dezelfde beweging de hand van de man eraf.
Deze ging schreeuwend naar de grond, en was daarna meteen dood.
Snel pareerde Arthur een slag van een bijl, en sneed in diezelfde beweging onder zijn arm door, zo zijn maag in.
Hij blockte een zwaardstoot van een van de germanen, eentje die er wat sterker uitzag.
Hij ramde hem weg en uit het niets kwam er een grote hamer boven op de schedel van de man terecht.
Blijkbaar had de vriend van de germaan het gedaan, omdat deze schrok.
Snel gebruikte Arthur dit en stak zijn zwaard door zijn maag.
Zeg me waarom jullie dit doen! schreeuwde Arthur.
De germaan lachte, en Arthur trok zijn zwaard met een ruk uit het lichaam.
Hij draaide zich om een keek naar de deur, die op een kier stond.

 

[Gerontis the cunning]

Germain snoof...kennelijk kwam er een leger van 10.000 man eraan..

Hij had allerei commando's en kapiteinen snel de opdracht gegeven om hun flanken en achterkant te beschermen..

Zorgen maakte hij niet om de frontlinies....Hij reed nu op volle snelheid met zijn royale garde van 200 man en nog meer ruiters die snel bij hem voegde

ze braken door een sectie van de Romeinse frontlinie en er begon een golf van paniek door hun heen...

Germain sloeg elke Romein die hij kon met zijn zwaard naar achteren of hakte iets van hun af als ze niet snel genoeg waren om zijn slagen te pareren..

Hij keek hoe een deel wegrende alle kanten op en hij hief zijn zwaard....een moment later toen hij zijn zwaard naar voren wees vloog een salvo gerichte pijlen richting de Romeine die wegrende en degene die nog probeerde stand te houden...velen vielen dood neer en nog steeds probeerde tevergeefs Romeinen de stad te redden...Hij grijnsde toen hij zich omdraaide....het leger van 10.000 was grotendeels omringd en zou nooit stand kunnen houden tegen een leger die nu meer aandacht op hen kon vestigen...
Toen hij naar Ravenna keek grijnsde hij gemeen....deze stad zou branden...en dit zou veel slaven opleveren....
Hij kneep even in zijn vuist.... ze zouden boeten....voor wat ze bij zoveel volkeren hadden gedaan.....en uiteindelijk...zouden zij de slaven worden van de barbaren...die gedachte maakte hem nog grimmiger en vaster op zijn doel..... Rome...het begin van het kwaad..en uiteindelijk het einde ervan !!

 

[segethor]

Thor wandelt woest weg met een brandende stad achter zich.
om hem heen lopen nog een stuk of duizend troepen en plots hoord hij zijn naam geroepen worden
"Thor! weer naar de verdedeging gestuurd jongen?!" roept een kleine wilde behaarde man.
Het was Olin een heer van een andere stam en al jaren een vriend van Thor.
Thor liep naar hem toe en gaf hem een douw tegen zijn schouder
"Hou toch op man... jij mocht niet eens de stad even van binnen zien" grinnikt hij
Olin kijkt hem beledigt aan en mompelt iets over Generaal Germain.
Thor had het niet helemaal verstaan maar toch zie hij "Mee eens maat... helemaal mee eens" hij kijkt het kleine harige mannetje even aan en vervolgd met "Laten we even wandelen..."

500 a 600 meter verderop waar geen hond te bekenen was begon Thor te praten
"is het... nouja... is het jou niet opgevallen dat steeds meer defensie heren ontevreden zijn?"
Olin zag al meteen welke kant dit gesprek op ging en knikte ligtjes
"en... waren het niet diezelfde defensie heren die in de tijd van die romeinen, het meest getergt en kwelt werden?"
Olin knikte ligtjes
"en... als deze bepaalde generaal die hier voor zorgt... het volk met zijn comandos tergt en kwelt... is dat dan niet... zinloos geweld?"
Olin schoot even in de lag van die zin en knikte daarna nog en keer gevolgd met de zin
"Thor... ik steun je hier in... ik weet wat je van plan ben en ben het met je eens... maar nu deze" en Olin had plots een enorme grijns op zijn kop,
waarop Thor reageerde met een ligte zucht "mjaaa?"
"nou" vervolgde Olin hem "als rozijnen liggen te wellen, terwijl het recept krenten vermeld! is dat dan ook niet zinloos geweld?"
en terwijl Olin schaatert om zijn eigen grap lopen de twee krijgsheren terug naar hun kamp.

 

[Gerontis the cunning]

Germain keek strak naar de kaart.....en van zijn boodschappers had hij begrepen dat nu ook een deel ten westen van Pavatium van hem was....alleen hij had een gevoel dat iets anders moest doen...

Vanuit de brandende stad waar de slaven en meer bruikbare materialen werden uitgehaalt wist Germain dat nu meteen met deze getal dat het meer een snelle storm was maar dat wou hij niet...hij wou een eigen rijk stichten...niet gewoon moorden en branden...en de vloot dat hier was...dat kon hij best gebruiken....

Toen gaf hij het bevel een paar kapiteinen naar voren te laten komen en samen met 8 a 9.000 man de kusten roven en als het vol was terug naar de havens onder zijn controle terug te keren...

Toen moesten ook een paar anderen voor hem tevoorschijn komen waaronder Thor..

Toen ze er waren zat Germain streng naar de mannen te kijken die doodstil waren
Thor:en waarom zijn we hier ?
Germain*glimlacht*omdat ik jullie wil belonen omdat jullie degen waren die een goede aanval doorzette...toen ik echter geen boodschappers naar jullie kon sturen met bevelen gingen jullie op je eigen goed de Romeinse moraal laten kelderen...hiervoor heb ik voor elk van jullie een promotie

Hij benoemde de kapitein of commadant en gaf ze promotie maar..met een prijs
Toen was Thor aan de beurt die een beetje nors keek
Germain:Thor...jouw woestheid en kracht hebben ons goed gedaan deze strijd..jij zal *zei hij met nadruk* tot commadant worden gepromoot als je onze taal leert
Thor*lacht*hahaha een echte Germaan...
Germain*keek streng en legde hem zo wonderbaarlijk het zwijgen op*geloof me....vanaf nu zal je leren lezen...hoe kan me geen goud intreseren...maar zelfs de jongste van mij garde zijn nog beter onderwezen...en woester dan jouw Thor...
Thor keek even naar de paar royale garde die bij hem stonden die hem doorlopend in de gaten hielden met hun hand op de wapens die ze hadden..wat tot een zwaard en schild tot en met een 2 hands bijl varieerde...
Thor knikt en loopt weg
Germain*wenkt naar een gardelid*zorg ervoor dat ik geinformeerd blijf van de toestand....
Royale garde:aye heer.....volgens onze laatste nieuws die we hebben vernomen is dat hij en nog een paar commadanten terug naar hun stam willen of uwe grotse doel in de weg willen liggen..
Germain:zorg ervoor dat ze dan lage taken krijgen of anders het zwijgen worden opgelegd.

ter info:
Een krijger die lid is van Germains garde is een elite krijger met een dodelijke talent voor zijn wapen of wapens en het feit dat ze Germains pupilen zijn of worden beschouwt zorgt ervoor dat ze een hogere rank hebben dan commadanten want ze zijn als het waren commadanten in opleiding.

 

[Jome]

Arthur loopt richting de deur terwijl hij zijn zwaard terug steekt in de schede ..
Katjing ... klinkt het.
Hij opent de oude vervallen deur, die een beetje piept.
Hij hoort een vrouw of meisje huilen .. rustig loopt Arthur verder het donkere huis in ..

 

[Lesla]

Aliea keek even verbaasd naar de verbande stad...Ravenna was verloren...en nu was zij met iemand die ze amper kende verdwaald...

Aliea keek even vragend naar Khaduffii ...
Ze vroeg of hij de weg naar Rome kende
Khaduffii:euuhm...Ravenna ligt ergens noordoosten ervan..maar het duurt nog erg lang voordat we de weg erheen vinden
Aliea pakte haar boog alvast beet en keek voorzichtig rond

Aliea:en vergeet die barbaren niet...hen kennende zullen ze binnekort weer snel alles gaan roven en moorden...dus wij moeten stil en voorzichtig blijven totdat we vlakbij Rome zijn.
Khaduffiif we gaan richting Arimium....dat is de stad die het minst ver weg is...
Aliea:toch...dan kunnen we beter via Arretium...want ik denk dat Germains volgende slachtoffer Arimium omdat het de grootste stad dichtbij is en ook relatief toegang geeft richting het zuiden van Italie...
Khaduffii*glimlacht*nou ik kan wel met jouw praten hey?
Aliea:hangt ervan af...maar waar wagen we het op ?
Khaduffii*dacht even na*tja...ik wil niet zo graag eindigen als die arme mensen in Ravenna..
Aliea:zo moet je niet denken...
Khaduffii:hoe bedoel je?
Aliea:simpel...hij heeft Pavatium niet plat gebrandt hey?
Khaduffii knikte
Aliea:ik denk dat hij in de ene stad wrede acties verricht om ons vrees aan te jagen en dat de veroverde steden en mogelijk ook zijn krijgers beter meewerken uit angst of uit bewondering....
Khaduffii:dus...dat kan betekenen...
Aliea*knikt*dat als Germain heel noordelijke Italie in handen heeft hij mogelijk nog sneller steden kan bedwingen..ook heb ik zelf onderzoek gedaan en gezien en kan ik uit pure eerlijke bronnen zeggen dat hoe meer hij verovert ...hoe meer troepen hij krijgt verstuurd van andere Barbaarse heersers...
Khaduffii:waarom ? is hij dan geen heerser?
Aliea:ja...ik denk schulden en dat soort dingen dat hij troepen en materialen krijgt en zolang hij ons hier weet tegen te houden het hele West-Romeins rijk overgeleverd is aan de andere heersers
Khaduffii:dan moeten we zo snel mogelijk naar Arretium
Khaduffii glimlacht en knikt

 

[Jome]

Rustig stapt Arthur de grote trap op en loopt naar boven .. daar waar het donker is.
Hij loopt op het geluid af en ziet dan een grote deur.
Hij trekt aan de deurklink maar de deur blijft zitten ..

 

[Lesla]

Aliea liep met Khaduffii op weg naar Arretium...
ze hield hem constant met in de gaten en de omgeving ook...
tot nu toe was alles rustig..maarja ...ze liepen ook door de bos..Aliea wou geen risco riskeren
om op de weg overvallen te worden
Aliea:dus...wat ga jij doen als we daar komen ? ga je dan ook richting Rome ?

 

[MaHuD]

Khaduffii antwoorde; "Well, ik moet me melden bij een centurion weer, en melden wat er is gebeurt." "Natuurlijk sta ik momenteel als 'dood' opgeschreven maar ben niet van plan om als een rat te leven dus ik ga me wel melden"
Terwijl hij sprak keek hij steeds links en rechts en Khaduffii vervolgde; "Waarschijnlijk word ik dan naar een front gestuurt met de invallers om ze te proberen tegentehouden dus mits succesvol dan kom ik hier in de buurt weer terug... hey! wat is dat? dat lijken wel twee paarden daarzo?"
En hij knikte met zijn hoofd in de richting waar hij dacht paarden te zien.
Voorzichtig liep hij erheen en Aliea volgde hem.
Het waren twee Germaanse Paarden, dat was duidelijk te zien, vastgebonden aan een boom. Dat betekende dat er germanen in de buurt waren, maar Khaduffii zag ze niet. Het kan zijn dat ze aan het jagen waren en verder te voet waren gegaan, maar ze kunnen ook gewoon hier in de buurt aan het wacht houden zijn - en dus ook een oogje op de paarden houden -. Vurig hoopte Khaduffii op het eerste en hij snelde op de paarden af zo geruisloos als hij kon, snel sneed hij de touwen los en gaf één teugel aan Aliea. Snel bestegen ze de paarden en zij spoorde de paren aan zodra ze op het pad waren.

 

[Lesla]

Aliea lachte...ze had net iemand die ze eerst dacht dat die het niet in zich had gewoon twee paarden gestolen

en aangezien ze weinig bagage droegen reden ze wat sneller dan normaal
Aliea:hmm waarom zou je naar het front willen gaan....je zag wat er met Ravenna gebeurde...
Khaduffii:dus...bij de pakken neerzitten is niks voor mij..
Aliea:daar heb ik wel begrip voor maar ik denk niet dat we tegen zovelen opkunnen en ik heb ook niet zoveel vetrouwen in de Senaat...en de keizer wilt alleen nog goede bescherming voor zichzelf...en dan pas komen de rijken..dan pas de anderen...dus ik denk dat Germain op gegeven moment gewoon langzaam ons allemaal verovert...
Khaduffii keek haar strak aan en vroeg : ''je gaat toch niet bij zijn kant?''
Aliea:nee dat niet...ik zie het alleen nog somber in ...tot nu toe zijn de noordelijke provincies bijna veroverd...alleen nog een paar staan nog overeind...maar zelfs nu we spreken stuurt Germain rovers alle kanten op en belemert hij boodschappers en goederen transport ...
Khaduffii:toch...als we een grote leger nou opbouwen en hem bij een gunstige positie opwachten kunnen hem wel aan..
Aliea*keek hem nu spottend aan*en denk je dat de Senaat haar troepen daaraan geeft ? die willen bescherming voor zichzelf...
Khaduffii:nou anders de Oost-Romeinse rijk....die helpen ons wel
Aliea*zucht*luister...ik ben bereid om samen met je te vechten maar probeer real te blijven...Het Oost-Romeins Rijk heefd gezegd dat het onze probleem is en ze hebben zelf ook problemen met invasies van allerei stammen etc.
Khaduffii:laten we maar eerst onze besteming bereiken..
Aliea knikt en ze rijden verder

 

[Gerontis the cunning]

Germain vetrok met veel van zijn troepen weer naar Pavatium met de goederen en slaven....daarna wist niemand echt zeker wat hij ging doen

Ook was hem te oren gekomen dat de commando's en officieren die hij in de bevel had gegeven om zijn veroverde land te beschermen tegen de Romeinen dat ze een beetje onrustig raakte...hij was iets van plan...maar wat ?

Germains gebied werd steeds sterker...spoedig zouden roofgroepen wel tot 200 a 300 man tellen...en als dat niet erg genoeg was dan zou hij nog komen met een massieve horde...de noordelijke gelegen provincies trilden al van angst...en zoals Aliea al vermoedt...het is nog maar een kwestie van tijd tot de laatste steden zich gewoon overgeven dan het lot van Ravenna te delen....