A dying empire.

[Jome]

Arthur kijkt over zijn schouder, en speurt de lucht af.
Ineens komt er een valk aangevlogen en Arthur steekt zijn hand op, waarna de valk op zijn hand land.
Arthur kijkt naar zijn maat aan de rechterkant die knikt.
Ik heb hem nog, kijk maar.
De man trekt een doek weg en aan een haakje op het zadel hangt een kooitje met daarin een kleine mus.
Arthur glimlacht, en kijkt daarna naar zijn linkerkant, de man die daar rijd is kaal, en heeft een beetje dik ogend gezicht.
Baldimor, heb jij hem nog, of is die gestorven?
De man, waarschijnlijk heet hij Baldimor, knikt en laat een duif in een kooitje zien.
Baldimor kijkt naar de valk van Arthur en zegt: Je hebt hem goed verzorgd, ik vraag me af of die 2 luiwamessen dat ook hebben gedaan.
De drie mannen beginnen te lachen, waarna Aliea en Khaduffi naar ze kijken alsof ze gek zijn.

 

[Jome]

Ineens komen er uit de bosjes 2 mannen rijden, bijde op eenzelfde soort paard, dezelfde uitrusting, en bijde op hun hand een witte uil.
Arthur vraagt meteen; Helmen af, we rijden nooit met helm.
De twee doen hun helmen af en ze zien er bijna identiek uit, het is een tweeling.
Rustig gaan ze verder terwijl Aliea en Khaduffi met een raar gezicht naar ze kijken.

 

[MaHuD]

"Oke, en nu gaan we rusten, jullie zit daar maar op die paarden maar ik houd dit niet vol."
Khaduffii gaat langs de kant van de weg tegen een steen liggen en vraagt; "wat is er eigenlijk tussen jullie ruiters? Het is duidelijk dat jullie een soort van band/relatie hebben."

 

[Jome]

Arthur trekt zijn Dai Katana en legt deze met een simpele beweging op Khaduffi zijn keel.
Khaduffi laat zijn ogen langs het zwaard glijden en ziet dat het gegraffeerd is met mooie draken die om het zwaard heen gaan.
Wij mogen niet praten over onze orde ..
Khaduffi kijkt hem eventjes aan met schrik in zijn ogen maar herstelt zich snel.
Het was maar een simpele vraag, geen reden tot paniek.
Arthur glimlacht naar hem, geamuseerd door het feit dat hij zich kalm weet te houden met een zwaard onder zijn keel.
Mischien vertel ik het je later.
Rustig steekt hij het zwaard weer terug en zegt tegen zijn vrienden: Rust, ze zijn moe, hahahaa!
Ze stappen allemaal af en beginnen tenten op te zetten.
Echter hebben Khaduffi en Aliea geen tent bij zich, Arthur bied aan Aliea aan om haar in zijn tent te laten slapen, waarna hij buiten gaat slapen.
Khaduffi kan ik de tent van de dikkere man, maar wijst dit af nadat hij eens geroken heeft in de tent.

 

[MaHuD]

Maar dit weerhield Khaduffii niet om een soort van tent te bouwen, je bent een architecti of je bent het immers niet.
Aan de rand van het kampement zocht hij een goede en stevige boom met veel mos eromheen. Hij legde er takken tegen aan zaols je ook een tipi vuurtje maakt. Wat takken met veel bladeren derover heen, en het was al weer bijna 'rainproof'. Hij aanshouwde zijn simpele constructie die eigenlijk iedereen wel kon maken, maar khaduffii was toch voldaan, gezien de tijd die hij er in had gestoken. Hij deed zijn cape en wapenuitrsting uit en ging gehurkt naarbinnen -want er was immers weinig ruimte naar boven toe -  ook haalde hij een deken uit zijn tas, hij ging aan de rechterkant van de boom liggen en gebruikte zijn cape als kussen en de deken als deken.
Khaduffii wist dat er aan de linkerkant van de boom nog ruimte over was dus hij vroeg Arthur vriendelijk om daar te gaan liggen.

 

[Jome]

// Wie is Jome, haha.

Arthur sloeg dit aanbod af, het was een lange tijd sinds hij zo lekker in de natuur kon zijn.
Trouwens, hij was een harde man, iemand die niet snel neer zou gaan, en weigert om ook maar hulp van iemand aan te nemen, als hij niet iets terug kon doen.

 

[MaHuD]

// wie is khaduffii? (btw fixed Arthur)

"Dan niet"  mopelde khaduffii en hij draaide zich om.
"Moeten we trouwens geen wachten opstellen?" vroeg Khaduffii toen het hem te binnenschoot.

 

[Lesla]

Aliea ligt onrustig en denkt de hele tijd aan Arthur...die irritant en eigenwijse kneus...

Ze pakt de slaapzak en gaat buiten de tent slapen..

zie zo ....dat is een stuk beter....maar nu voelt ze dat wordt bekeken door twee paar ogen...
Ze zucht en voelt een woede aanval bijna opkomen.

 

[Gerontis the cunning]

Germain reed met een grote grijns op zijn gezicht de stad uit...

De plaatselijke raad wou wel met de nieuwe overheersers vredig meewerken en spoedig zou Ravenna erbij worden toegevoegt...en zou Vercelli en de steden ten noorden aan zijn macht en aan die van zijn generalen en bevelhebbers vallen...

nu ging hij met een grote macht van wel 80.000 getrainde en zelfverzerkerde strijders op weg om weer een gebied eraan toe te voegen...

 

[Jome]

Arthur keek naar Khadufii, en wees daarna naar boven.
Khadufii die naar boven keek zag dat er een aantal vogels door de lucht vloog, en keek weer naar Arthur, die knikte.
Daarna viel Arthur in slaap.

 

[MaHuD]

Khaduffii knipperde met zijn ogen, kon hij nou net ECHT door een zooi takken met bladeren heen kijken? of was het een droom?
Khaduffii wist dat niet maar wat hij wel wist was dat hij ging maffen. Hij sloot zijn ogen en viel vrijwel kort daarna in slaap.

 

[Jome]

//oeps.

 

[Gerontis the cunning]

Germain was een eind opgeschoten...de laatste drie dagen gingen goed...zijn roofgroepen troffen weinig tot geen verzet aan
Hij grinnikte...wat kon je anders verwachten met groepen van 200 a 300 rovende krijgers ?

Spoedig over twee weken zou hij de versterkte stad Ravenna aanvallen en dan zou waarschijnlijk het verzet in de noordelijke provinicies weg worden gevaagd
alles ging volgens plan....voor hoelang ?

 

[MaHuD]

// we zijn pas 1 dag verder, maar goed nu moeten wij dus een tijds-jump doen?

 

[Gerontis the cunning]

// doe maar want nu halen jullie een paar stunts uit 

 

[Jome]

Rustig zijn Arthur en zijn broeders weer op weg, en Aliea en Khadufii sjokken er achter aan.
Gelukkig had Aliea nog wat vogels geschoten want anders zaten ze op een rantsoen van brood en water uit een beekje.
Ze wisten dat ze dichtbij een stad genaamd Ravenna waren, maar ze besloten maar niet dichtbij te gaan tenzij er iets ernstigs gebeurd, aangezien het hier nu stikt van de Germanen..

 

[Lesla]

Aliea werd het bijna zat...ze waren nu vlakbij Ravenna...niet Rome...
Aliea*mompeld*stomme kneus...
ze keek richting naar Khadufii ....
Hij was kennelijk niet een lid van die stomme vage ''helden''
Ze glimlachte en ging naast hem lopen

Aliea:hey...en hoe gaat het met u ?

 

[Gerontis the cunning]

//lol wrm doen we dit? maar ik denk dat ze bedoelt haar karakter aan die van jouw voorstellen..toch ?

 

[MaHuD]

// ok verwijder de //posts maar.

"wel, niet zo best." antwoorde Khaduffii " Ik weet niet wat ik nou moet denken van die knapen daarzo met hun uiltjes volgens mij hebben ze meer een eigen agenda dan dat ze de Senaat's Agenda delen." Wil ook liever naar dat stadje hier in de buurt, lijkt mij een stuk beter dan steeds achter hun aan shokjen op hun paardjes" Khaduffii begon verontrustend te kijken toen hij het volgende zij; "En ik moet terug naar een leger, me melden ik kan er niet zomaar bij weg blijven, ik ben in dienst!"

 

[Jome]

Arthur lacht en pakt een grote veldzak met bier uit een van de vele zakken op het zadel.
Hij begint rustig te drinken en hangt hem terug.
In de verte ziet hij rook .. vlakbij Ravenna .. nee .. dat is Ravenna!
Hij spoort zijn paard aan; Hiyaa!
De ruiters beginnen in vol gallop te rijden voor Ravenna.
Als Aliea naar voren kijkt schrikt ze, ze is hier nog nooit geweest en de ruiters zijn weg!
Ze vraagt, bijna in paniek, aan Khaduffi; Ken jij hier de weg?
Die antwoord; Nouja, ik weet dat ik hierlangs ben geweest maar ik kom hier niet elke dag.
Ze gaan maar ergens zitten en wachten tot Arthur terug komt .. Als hij terug komt.