A dying empire.

[Jome]

Een stervend rijk, wie had ooit gedacht dat dit rijk zou vallen?
De fronten worden bestormd, van alle mogelijke kanten.
De normale burgers worden het leger in gerekruteerd.
Geen training, gewoon.
Hier, heb je een speer en een schild. Doe het er maar mee.
Tja, in 455 na christus begon de campagne van die .. die .. barbaren.
Geen gevoel voor eer die barbaren, het halve leger werd afgeslacht.
En alle overlevenden werden '' geholpen. ''
Naar de hemel, ja.
De mensen die nog in Sicilië zaten zijn een kruistocht begonnen naar Rome.
Rome moet gered worden, al kost het het leven van honderd .. duizenden .. tienduizenden mannen.
Ooit zo machtig .. nu slechts een mier in het leven van de mens.
Steden platgebrand, vrouwen verkracht, mannen vermoord.
Kinderen worden geadopteert, gewoon, om later het leger bij te vullen.
Wie deze aanval op Rome leid?
De barbaarse generaal Germain.
Volgens de overlevenden van zijn aanvallen zoekt hij mensen die hij '' eerwaardig '' kan doden.
Volgens mij, is dit de tijd.
De tijd, dat we ze moeten terugdringen.

 

[terrorib]

geef mij een paar van die pillen

 

[Jome]

Delete die post, ik moet nog van alles regelen met Gerontis.

隐藏

*Geeft pillen*

 

[Gerontis the cunning]

Germain keek met zijn helm op zijn hoofd streng naar het afgebrande dorp....

hij reed op zijn paard gevolgd door een escorte van goede uitziende ruiters met malienkolders en schilden en met als wapen in de hand een lans en een zwaard of bijl als reserve..

Germain keek hoe het dorp afbrande...ze verdiende het...
Hij reed terug naar een heuvel en keek grijzend hoe zijn grote leger vol orde machereerde richting voorbij het kleine dorpje om een kamp op te slaan

Ondertussen wist hij dat kleine roofgroepjes hun werk stil en snel zouden doen...athans hij hoopte dat ...

Het kamp was snel opgeslagen en Germain zat in een stoel te wachten tot zijn commadanten en kapiteinen bij hem zouden komen...
toen ze er waren stond Germain op...hij was niet de grootste...hij keek naar de vrouwen en mannen die voor hem stonden

Germain: en?
Een commadant kwam naar voren
Commadant 1 : nou heer ...tot zover hebben de Franken en de Allemani u hun steun gestuurd alleen weten we niet hoe lang dat duurt...
Germain*snuift* hmm dit is wel genoeg om ergens mee te beginnen....nog iets verder?
Commadant 2 : heer wat zijn uwe plannen dan?
Germain keek lang naar de commadant...toen glimlachte hij
Germain:nou volgens geruchten van vele spionen onder mij dienst rapporteren al dat de mensen hier in de noordelijke provincies al staan te trillen van angst....we zullen toeslaan...de eerste stad sparen we...
Kapitein 1: enne dan?
Germain*fronst en zegt met een grimmig grijns*dan plunderen en slachten we de 2de af....zodat de anderen steden zich zullen overgeven van angst...
Commadant 2: maar wat als we zwaar verzet tegenkomen en we krijgen geen hulp?
Germain:daar had ik al iets op....maar dat komt nog..
kapitein 2: heer wat als we nou de noordelijke provincies hebben? gaan we dan naar Rome?
Germain:eerst moet de beer de plek vinden om te zien of daar vis is....
een paar keken Germain raar aan en sommige knikten
Germain:dat betekent dat we eerst een grote stad overnemen...natuurlijk intact houden..
Commadant 1: maar we hebben geen belegeringswapens !
Germain*grinnikt*rustig maar...ik had daar al iets op

toen de commadanten en kapiteinen weg liepen zat Gerontis op de grond waar een matras lag...het zou een lange tocht worden...hij zou worden vervloekt en gevreesd maar dat zou hem niet intresseren...
hij keek nog een keer naar buiten en zag twee wacht staan die de ingang van zijn tent bewaakte...hij zuchte en deed zijn malienkolder uit en legde die op zij en ging slapen

morgen zou het weer een dag vol macheren zijn..

 

[Jome]

In de verte ziet men een silhouet .. het lijkt wel een ruiter met een grote speer, met daaraan een vlag.
Als je goed kijkt zie je dat het embleem van de 5 krachten .. de ridders!
Hij rijd over heuvels, en is op weg naar de hoofdstad van Italie ..
Tenminste ..
Hij moet eerst langs het leger van de Germanen komen ..
Mijn laatste kruisttocht .. gezamenlijk met mijn broeders..
Hij spoort zijn paard aan en die gehoorzaamt door nog sneller te gaan.
Hiyaa! Hiyaa!
Boven hem cirkelt een valk rond, die af en toe een duikvlucht maakt om daarna weer naar boven te zoeven.

 

[Jome]

In het bos klinkt het rustige geklak van de hoeven van een paard.
Arthur stuurt zijn valk naar voren, niet voor veiligheid, gewoon, het geeft hem een goed gevoel.
Al snel komt de valk terug, en land op Arthur zijn hand.
In de verte kan je geschreeuw van vrouwen, en gekletter en strijdkreten horen.
Hij laat de valk weer gaan en begint wat sneller te rijden, al snel ziet hij rookpluimen.
Hij trekt rustig zijn daikatana van zijn rug, en pakt de helm met zijn andere hand van een haak op zijn zadel af.
Rustig zet hij deze op, zich klaarmakend voor de strijd.
Moge Mars mij vandaag bijstaan, en mij behoeden van het vermoorden van onschuldigen ..
Hij stapt van zijn paard, zet deze vast aan een boom, en loopt het laatste stukje.
Als hij het dorpje binnenkomt kijkt niemand naar hem, en hij loopt naar het midden van het dorpje.
Germanen!
Eèn germaan richt zich naar hem, terwijl er nog door gevochten word.
De germaan stapt op hem af, en trekt zijn grote bijl van zijn rug.
Wat moet je!?
Het klinkt.. oud.. muffig..
Germaan, ik eis dat je deze mensen met lust laat..
De Germaan kijkt hem raar aan, bijna geshockeert, van de moed, de kracht achter de woorden van deze man.
Snel herstelt de Germaan zich; Wij hebben ook ons eten nodig, en de mannen hebben al maanden geen vrouw gezien.
Hierop antwoord Arthur door de Dai-Katana onder zijn keel te zetten.
Vandaag heeft Mars mij gestuurd .. Mars wou dat ik dit zou tegenhouden.. Zou jij tegen de wil van een god ingaan?
De Germaan kijkt even bang naar Arthur, die op zijn beurt nog steeds kalm is.
Ruig trekt de Germaan het zwaard weg, en slingert daarna de grote bijl naar Arthurs hoofd.
Deze pareert deze slag, en geeft daarna een korte, krachtige stoot richting de maag van de Germaan.
De andere Germanen kijken woedend naar Arthur, waarna Arthur ze snel telt.
5.. 6.. teveel, zelfs een zwaardsman van groot kaliber kan niet in zijn eentje tegen deze mannen op.
De mannen die probeerde de Germanen tegen te houden rennen nu snel weg.
Ze voelen het komen, een slachtpartij..
Arthur kijkt naar de huizen, op zoek naar iets wat hij zou kunnen gebruiken ..
Uit een van de huizen staart een paar ogen naar hem, terwijl er wat lager iets glinstert.
Het lijkt wel een getrokken zwaard.
De ogen trekken zich terug, en Arthur focust zich op zijn vijanden.
Al snel gaat er een germaans zwaard naar Arthurs hart, Arthur pareert deze gemakkelijk.
Nog maar jonge rekruten.. Te jong zou ik bijna willen stellen.
Hij steekt zijn Katana door het leren pak van de Germaan, wien neervalt.
Uit het huis waar net de ogen waren klinkt nu een geluid van een schuif die open gaat.

 

[Jome]

Arthur denkt in zichzelf; Ik heb geen tijd om daar op te letten, ik moet mezelf verdedigen.
Nu de Germanen daarop letten steekt Arthur er nog eentje neer, deze ging wat moeilijker door de bepantsering heen, er zat een maïlle onder.
De deur gaat nu open, en er staat een vrouw in de deuropening, in een maliënkolder.
Deze gaat snel in de aanval op een van de Germanen, en al snel slaan de overige 3 Germanen op de vlucht.
Even slaat Arthur een kruis en wend zich dan tot de vrouw, die een zwaard door haar slachtoffer steekt.
Bedankt voor uw hulp, vrouwe.
De vrouw antwoord kort; Geen dank, het is mijn plicht.
Arthur buigt naar haar, volgens de Romeine gewoonte, en vertrekt dan naar zijn paard.
Na een tijdje lopen hoort Arthur voetstappen achter zich, net als hij bij zijn paard is.
Hij stapt op zijn paard, en steekt zijn Katana in de schede op zijn rug.
Als hij rondkijkt ziet hij dat er niemand is.
Verklaar uw nader, of blijf waar u bent, het maakt mij geen verschil.
Het blijft stil, en Arthur vertrekt, terwijl de valk weer aan komt vliegen, en rustig neerstrijkt op zijn hand.
Arthur weet dat de vrouw er nog is, hij is niet stom, ze zal hem waarschijnlijk nog ver volgen.
Rustig begint hij het lied van Rome te fluiten, en al snel is hij op weg naar de weg naar Rome.

 

[Gerontis the cunning]

Germain zit strak voor zich uit te kijken...het rapport dat een kleine groep van rovers die werden aangevallen door twee romeinen...

Germain had bevolen de overlevers maar in een veteranen groep neer te zetten zodat ze meschien wat konden leren
hij zat na te denken terwij al krijgers het kamp bezig waren snel af te breken...

Germain stond op en liep de tent uit.
Hij zag overal mannen en vrouwen die elkaar goed hielpen en ze zouden snel al koers richting Pavatium zetten...een oude Romeinse stad...
Hij deed zijn uitrusting aan en pakte zijn wapens en ging te paard...
het zou echter een week duren voordat ze uberhaupt bij de stad zouden komen...dan zouden ze nog een dag moeten wachten voordat de stad aan hem werd uitgelevert
hij moest erbij grinniken....aan hem worden uitgeleverd....dan zouden de Romeinen waarschijnlijk al een legertje proberen op te ronselen...maar daar had hij al een plan voor

Germain hoorde iets en draaide zich om en zag een boodschapper te paard naar hem toe snellen
Die gaf hem met een knik een perkament rol aan die Germain ook met knik aannam

De 200 elite krijgers die diende om Germain te beschermen en meteen ook leerde om hoe ze troepen moesten leiden , zaken moesten afhandelen etc. dienden daarom ook als commadanten als de situatie het eiste...
ze lieten de boodschapper langs zodat deze bij hun heer kon

Germain las de brief en keek strak naar de boodschapper
Germain:dus ik krijg de beloofde troepen pas als wanneer ik een sterke stad overneem ?
de boodschapper knikte
Germain*snoof en keek de boodschapper streng aan*stuur de boodschap terug naar ze dat ze dan spoedig troepen naar Pavatium moeten sturen..over anderhalve week!
de boodschapper knikte haastig en Germain keek grijnzend naar de horizon waar Pavatium lag...en snel de eerste grote stad die de Romeinen zouden verliezen...aan hem!!

 

[Lesla]

Arthur rijd rustig door terwijl hij nog steeds iemand hem hoorde volgen..
Hij glimlachte en keek om zich heen...

Op dat moment kwam zijn achtervolger te voorschijn!
De Germaan rende met zijn speer en schild op hem af.
Arthur keek verbaasd maar werd nog verbaasder toen de Germaan dood neerviel.

Een pijl zat nog in zijn nek en hij hoorde een spottende stem
Aliea: ''je moet echt veel beter oppassen anders krijg je dat...''

Ze kwam uit de schaduwen met haar boog nog in haar hand en keek hem fronsend aan.
Arthur:''was jij niet degen die mij eerst hielp in het geplunderde dorp?''
Ze knikte en keek hem van top tot teen aan en schudde haar hoofd
Arthur*fronste*''is er iets?''
Aliea:''ik ga naar Rome om daar te kijken of ik me kan inschrijven om bij het leger te gaan...en u?''
Arthur:''ik moet ook naar Rome voor wat zaken..''
Aliea:''dan moet maar met u even reizen..''
Arthur haalde zijn schouders en ze gingen

 

[Jome]

Rustig keek Arthur naar de vrouwe, met een glimlach rond zijn mond.
Toen de vrouw zijn kant op keek vroeg hij rustig; Zeg, ik heb uw naam nog niet gehoord?
De vrouw antwoord: Mischien ook maar beter..
Arthur trekt zijn rechter wenkbrauw omhoog, en kijkt weer naar voren.
Je weet toch dat het nog ver is naar Rome?
Er klinkt een zucht; Ja, dat weet ik.
Arthur antwoord daarop, En..
Aliea.
Arthur kijkt even verbaasd.
Wat?
De vrouw kijkt hem geirriteerd aan, en zegt dan een beetje pissig; Mijn naam. Die wou je toch weten? Nou, Aliea.
Arthur kijkt met een glimlach naar haar, en kijkt dan naar voren.
Aangenaam kennis te maken, Aliea. Ik ben Arthur.

 

[Gerontis the cunning]

Germain keek boos naar de drie overlevende
Germain:dus...twee hebben jullie weg gejaagd?!

De drie jonge strijders knikken.
Germain bijt even op zijn lip en wilt er een van langs geven maar besluit om zijn kalmte te behouden.

Germain*kijkt streng naar de drie jonge krijgers*vanaf nu gaan jullie in een peleton van wat ervarende krijgers..meschien dat jullie wat van hen kunnen leren..
De drie knikten snel en liepen snel weg.

Germain keek en zag dat ze al spoedig weer een kamp moesten zetten.

Een elite-krijger keek Germain vragend aan.
Germain merkte het fronsend op.
Germain:wat ?!

De elite-krijger:nou eeuhm..heer waarom strafte u hen niet?
Germain:dat is omdat ik dadelijk nog elke man en vrouw nodig heb die kunnen en willen strijden voor mij....
De elite-krijger knikte en al snel reden ze wat verder...

Spoedig stond er weer een grote kamp en zat Germain in zijn tent wat water en gezout vlees te eten...
Hij moest mensen hebben die goed verstand hadden om troepen te leiden , gebieden te beheerde...hij moest dus goed opletten wie hij dan ook zover kon vetrouwen
Hij nam nog een slok water en dacht na....wie...wie zou hem trouw en gewillig dienen?

 

[Lesla]

Zij liep en Arthur reed rustig naast haar..

Hij had al een paar keer aangeboden om haar achter op het paard te laten zitten maar tevergeefs.
Ze weigerde elke keer eigenwijs.

Zo ging het nou...hij vroeg iets en zij antwoorde met korte zinnen of alleen met nee of ja knikken..
Ze vondt hem wel aardig maar op zich vetrouwde ze hem niet....

Ach wat kon het haar schelen...zolang ze maar iemand had om te terroiseren en te tergen..ze moest bijna grinniken...

 

[MaHuD]

"Verkraaid!" riep khaduffii terwijl hij een steen wegschopte, hij was ten einde raad; zijn escorte was omgelegd en zelf was hij ter nauwer dood ontsnapt. Wat te doen, vele opties en maar één keuze... "Ik ben een specialist niet iemand die overal raad mee weet! Verkraaid noch aan toe" schreeuwde khaduffii iets te hard. Dat laatste realiserende rende hij gouw de bosjes in langs de kant van de weg in een bocht bang voor achtervolgers...

// kan iemand me oppikken? arthur/lesla

 

[Gerontis the cunning]

Germain keek rond....goede plek voor het kamp voor zijn leger
Hij hoorde iets...Hij draaide zich even om....nah vast een eekhoorn...

weer stond er een grote kamp en Germain zat na te denken wat zijn volgende zet zou zijn als hij Pavatium had...
Hij kon richting Ravenna gaan meer naar het zuiden en dan naar Arretium of anders naar Medolium naar het westen.

Hij zou het wel zien dacht hij met een grijns....waar hij ook heen ging...hij zou die steden met dit leger en de versterkingen op weg met gemak kunnen verslaan...

 

[Lesla]

Aliea:''dus...waarom ga jij naar Rome ?''
Arthur:''oh leuke vakantie oord.''

Ze schudde zuchtend haar hoofd en zag sporen...veel te veel voor een normale roofgroepje...
Ze keek in het rond en voelde zich niet op haar gemak.

Arthur*kijkt haar fronsend aan*''Is er iets ? ''
Aliea pakte haar boog en maande Arthur stil met een serieuze blik.
Aliea*fluistert*''We moeten hier weg.''

Ze gingen snel in de bossen en Arthur bond zijn paard aan een boom en ging naast Aliea neerknielen

ze hoorden stemmen en zagen een grote groep bewapende mannen en vrouwen langskomen
Aliea telde er precies een stuk of veertig...dit was dus niet de hoofdleger van hun..dit was meer een patrol..
Arthur wou zijn zwaard trekken maar voelde dat iemand hard in zijn hand kneep...

Aliea*kijkt hem nijdig aan en fluistert woedend*''wil je zo graag dood? want anders doe ik dat wel ! ''

 

[Jome]

Arthur kijkt haar aan alsof hij haar niet snapt.
Ik vecht voor Rome, waar het ook moet.
Hij stapt snel het pad op, en kijkt naar de krijgers.
Deze kijken spottend terug; een van hen begint te spreken.
Stap opzij, wij zijn op weg naar Patavium!
Arthur blijft staan waar hij staat en doet zijn helm op, en slaat een kruisje.
De leider geeft het teken aan te vallen, maar ineens komt er van de heuvel bij het pad een groepje van 2 ridders op de strijders af.
Foor Rooooome!
Al snel zijn er een aantal soldaten dood, en de basis groep rent terug, ze hadden niet verwacht dat er 2 ridders kwamen.

 

[Gerontis the cunning]

Germain keek van de heuvel op naar de stad....vanavond zou het van hem zijn....

Hij keek achterom en zag dat een deel van het leger bij hem was...

Hij had het zo gepland dat een minimaal een leger van 2000 goed getrainde en ervaren mannen ervoor zorgde dat nu iedereen gevangen of gedood werd...tot de avond viel
Het plan zou spoedig in werking gaan....zijn eerste verovering....

Hij dacht er even over na...meschien niet zo glorieus als iedereen gehoopt hadt maar wel effectief en sluw....
Toen grijnsde hij en wist hij dat niemand of iets anders hem tegen zou zitten...

Toen hij terug was bij het deel dat via het noordelijke poort ging kreeg hij een boodschap dat een kleine groepje een terugkeerende roofgroep had aangevallen...

Germain gaf de orde dat ze elk verzet moesten inslaan die ze op hun pad zouden tegenkomen...
Terug in zijn tent dacht hij na...welke idioot zou in godensnaam nou een roofgroep willen aanvallen

Toen gaf hij door dat de roofgroepjes na de verovering van Pavatium nu groepen van 200 man moesten worden
Hij hoopte dat snel de versterkingen kwamen van de andere leiders...ze hadden hem het beloofd en sommige stonden zwaar in de schuld bij hem
Germain grijnsde...al snel zouden Franken,Saksen ,Lombarden en meschien nog Vandalen die nog naar een thuis zochten bij hem zouden scharen

De avond viel....de avond waarin Pavatium ook zou vallen....
Germain keek..hij had commando's doorgegeven...

Hij ging zelf met de eerste groep van 400 man die allemaal zwarte kleding ,capes of verf droegen
Hij zag glimlachend dat de poort open stond..en geen bewakers...

Het eerste deel was grandioos geslaagd...de spionnen en huurmoordenaars die hij had ingehuurd of hem zijn dienst aanboden hadden dit voorgezorgd...
Ook zouden ze in het dagelijke ratsoen van de soldaten die hier in Pavatium stonden allerei vergif in hun voedsel gedaan...
en door het vele vergif zouden elke soldaat of groepje een andere symptoon hebben en zouden ze ernstig verzwakt raken of zelfs dood gaan..

Dan zou net als nu door elke poort golven van grote groepen krijgers van hem komen om de rest voorgoed te verslaan en om gunstige plekken in de stad te nemen om ervoor te zorgen dat de plaatselijke bevolking geen verzet of maar ook zoiets stoms in hun kop zou halen.

Hij keek hoe de groep nu zich snel opsplitse en in de stad ging en begeleid werd door een van de vele spionen van hem

Hij stond daar maar te kijken hoe golven van telkens 200 man sluipend en geluidloos naar binnen kwamen en zich daarna opsplitse

Toen zijn eigen elite kwam ging hij grijnzend naar de garnizoen van de stad....

Ook daar stond bij het kleine fortje de poort open...hij zag net een paar mensen in de schaduw verdwijen en Germain keek glimlachend...

toen hij even wachte kwamen van alle kanten groepjes aan en toen stormde ze naar binnen.
Een bewaker keek verrast op en wou wat zeggen maar kreeg een bijl in zijn hoofd geworpen.
Germain riep bevelen en overal stormde krijgers trappen op en gingen ze de gebouwen in

Hij hoorde verschrikte doodskreten....staal op staal....roepen om hulp....
Dit en meer....het zorgde voor een grijns op zijn gezicht....en hij keek naar de maan....
Germain*fluistert*dank u oh grote goden....dank u voor u hulp....

de volgende morgen...

Overal stonden krijgers met bogen en andere afstandswapens op de muur...en liepen groepen van krijgers door de stad te macheren.
Mensen gingen nieuwsgierig naar de plein vlak voor de Paleis van Pavatium..op het balkon zagen zij Germain glimlachend staan

ze waren bang..bang voor moord en verkrachting..bang voor tirranie..bang dat ze in de steek zullen worden gelaten...

Germain:Beste mensen van Pavatium....zoals jullie hebben gemerkt zien jullie geen enkele soldaat van het West-Romeins rijk meer...dat is nu omdat ik ,Germain ,Pavatium heb verovert....en zoals jullie merken is het nu te laat voor verzet...en als die komt...dan reken er wel een leger van 200.000 man met jullie nu af...jullie hoeven niet bang te zijn...ik zal niemand jullie een haar laten krenken en laten we daarom elkaar maar respecteren en elkaar helpen zodat elke verovering soepel en zonder verkrachting en moord kan worden gedaan...*hij grijnsde...want de hij had gepland...de tweede stad zal alvast branden..als waarschuwingsbaken...*en als dit jullie niet overhaalt...er komt vanmiddag vier legers aan van elk leider die mij wat verschuldigt is of het aan mij heeft beloofd ...en elke leger is ter grote van zo'n 50.000 man...dus als jullie gewoon rustig met jullie zaken door willen gaan en de nieuwe belastings etc. willen gehoorzamen dan zullen jullie merken dat ik een betere leider ben dan zo'n dikke en lui en vooral bespottelijke stadsbeheerder die jullie eerst hadden...en dat hij een paleis bouwt terwijl ik een paar krottenwijken heb gezien...


Zo gezegd zo gedaan...de belastingen gingen omlaag en als snel werden allerei plannen gemaakt om meer plek voor om soldaten  ,goederen en meer op te slaan in Pavatium....de bevolking was erg bang voor de allerei Germaanse strijders maar merkte dat ze zich beschaafd aan hun regels hielden en als snel werden hun zorgen aan de oorlog vergeten...

Germain zat in het paleis en had al de orde aan zeven groepen van 200 man gegeven om alvast weer te roven en te plunderen..alleen deze keer mochten ze niks verraden en waren de meeste allemaal goed getraind...
Dus al zelfs zou een Romeins leger op komen dagen wist Germain dat hun numbers bij lange niet na zo groot zouden zijn als die van hem...laat staan dat nu minstens 150.000 man nu tegen hun zouden vechten..en nadat hij een stad tot de grond zou laten branden en moorden dan zou het verzet nog vele malen minder worden...hij zat alleen rustig na te denken...wie zou een leger van zo'n 90.000 man naar een stad in het westen laten branden...hmm dat zou wel spoedig komen dacht hij grijnzend...en hij genoot van wat vlees en wat mede...

 

[MaHuD]

Khaduffii merkte dat er ergens links van hem een kleine slag bezig was, hij hoorde verschijdene kreten en het gekling van wapenslagen.
Hopende dat het romeinen waren en geen barbaarse ruzie onderling rende hij via de bosrand naar de plek waar het geluid min of meer vandaan kwam. Hij hoopte dat het geluid van de slag zijn rennen zou overmeesteren...

Hij stopte voor het laatste struikje tussen hem en het slagveld(je) en gluurde door de bosjes heen. Hij zag 3 Romeinse soldaten in volle wapensuitrusting en 1 met iets mindere uitrusting. "Ik denk dat dit mijn enigste kans is " fluisterde Khaduffii tegen zichzelf.
Hij liep door de bosjes en zij; "Longus biota roma!" ( lang leve Rome - volgens de vertaal site ) om zijn geaardheid duidelijk te maken.

 

[Jome]

Arthur die met zijn broeders aan het praten was draaide zijn hoofd richting de man.
Hij spraak zelf geen latijn, hij was lang weggeweest vanaf zijn geboorte, en heeft het nooit geleerd.
Aliea keek naar Arthur en daarna naar de vreemde man.
Arthur knikte en Aliea en de man begonnen een gesprek.
Intussen praat Arthur verder met zijn broeders in verschillende talen; Je hebt geluk dat wij kwamen, anders was je er geweest.
Arthur grinnikt en wijst dan richting de weg naar Rome.
Daarheen, Aliea gaat ook mee.
De 3 broeders kijken naar Aliea en de nog vreemde man, en Arthur roept: We gaan verder, schiet op.
Zonder te wachten rijden de 3 weg, en Aliea en de man rennen erachter aan.

 

[MaHuD]

"Ik heet trouwens khaduffii, ik ben een architecti. mijn escorte om te begelijden naar Pavatium om het te versterken. Onderweg werden wij lastig gevallen door germanen en daarbij is mijn hele escorte op één man na gesneuveld. Wel hebben we natuurlijk netjes alle germanen afgemaakt." riep khaduffii in het Gallisch-romeins mengtaaltje terwijl hij puffend achter de rest aanrende.