搜索结果: *

Akiyama lag op zijn rug in het gras te staren naar de lichtblauwe hemel.
hij dacht diep na over het aanbod van Lenna en Ciron.
het was een moeilijke beslissing... eens genomen zou betekenen dat hij vastzat.
Akiyama was nou eenmaal iemand die erg op zichzelf was.
hij ging rechtop zitten en keek uit over een grote zee.
Star... hij moest haar vinden... de beste kans om haar te vinden was in Qigong..
als zijn reizen leidde hem naar Qigong, daar moest ze gewoon zijn.
Hij stond op en liep naar de burcht van de dolers.. hij moest wat regelen.
De deur van Elys haar kantoor vloog open, ze zat achter het bureau dat eerst van Gerontis was.

Akiymama: we moeten praten.
Elys: wat is er aan de hand?
Akiyama: je weet dat me aangeboden is om een team te vormen met Lenna, Devron en Trim toch?
Elys: ja dat weet ik, heb je je besluit genomen?
Akiyama: ja dat heb ik, ik zal het doen... maar op 1 voorwaarde!
Elys: en die luid?
Akiyama: ik moet nog wat doen in Qigong, ik word daarheen gestuurd. alleen! zodra ik terug ben zal ik me aansluiten bij het team, ik moet nog wat zaakjes regelen.
Elys: wat voor zaakjes? *ze keek hem vronzend aan*
Akiyama: dat gaat je niks aan, het spijt me. dus wat word het?
Elys: goed, maar over precies 24 uur vanaf het moment dat je hier vertrekt laat ik je terug teleporteren. is dat een deal?
Akiyama: ja dat zal voldoende zijn. bedankt.
Elys: wanneer wou je vertrekken?
Akiyama: zo snel mogelijk graag.
Elys: goed ik zal het doorgeven.

Akiyama knikte en liep de kamer uit.
Hij moest weten of Star in Qigong verbleef.
Een man verhuld in een cape teleporteerde hem naar de stad.
Akiyama keek om zich heen.
Hij stond midden in een drukke stad. boven alle gebouwtjes zag hij nog net het gigantische kasteel.
al lopende richting het kasteel vroeg hij mensen of ze star hadden gezien.
een aantal mensen zeiden haar inderdaad te hebben gezien, of in ieder geval iemand die aan haar beschrijving leek te voldoen.
wat hem niet zo zinde was dat ze altijd wagens naar het kasteel begeleide.
een positief punt was dat ze inderdaad hoogst waarschijnlijk in het kasteel verbleef.
Akiyama liep in gedachten verzonken richting het kasteel.

In een donkere kamer in het kasteel van Qigong zat Star voor zich uit te staren.
Sinds het gevecht op het dak van het paleis van Aral had ze een hevige hoofdpijn.
Ze had al een aantal flashbacks gehad, maar ze wist niet precies wat het was.
Ze zag zichzelf als klein meisje... samen met nog iemand.. een klein jongetje.
Hij had wel wat weg van de man op het dak.
Ze herrinnerde zich dat hij Akiyama heette.
Al kwamen de beelden waar ze over droomden haar zo niet bekend voor.
Maar ze voelden wel heel vertrouwd.
Ze kreeg een warm gevoel van binnen als ze aan dat jongetje dacht.
Plots kwam er een hevige pijn opzetten in haar hoofd.
De twinkeling in haar ogen verdween weer.
Het was alsof er een soort van blokkade zat op haar herrinneringen die moesten voorkomen dat ze zich iets kon herrinneren.

Akiyama stond naast Gerontis zijn bed.
Hij keek neer op de man die nog in coma lag.

Akiyama *denkend* word nou wakker kerel, je hebt me een hoop uit te leggen.

Hij draaide zich om en liep richting de deur.
toen hij naar buiten stapte kwam hij de dokter tegen die Gerontis behandelde.

Akiyama: kunt u mij vertellen hoelang het ongeveer nog gaat duren voordat hij weer bij komt?
Dokter: ne het spijt me meneer, dat kan ik u niet vertellen. zijn situatie is stabiel maar het gaat niet achteruit of vooruit dus ik kan u niks met zekerheid zeggen... in ieder geval niet voordat hij verder onderzocht is. als u me nu wil excuseren ik moet naar hem toe.
Akiyama *kijkende naar de dokter die wegliep* okee dank u!!

Met zijn handen en naar de grond kijkend liep hij het fort uit.

Akiyama *in gedachten* verdomme waarom word hij niet wakker. ik moet te weten komen wie die creep was. en star... star... waarom beschermde star hem? *toen herrinnerde hij zich dat ze onderdrukt was* hmm wie is er zo sterk dat hij star haar wil kan onderdrukken.

Akiyama: WHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!!

hij greep naar zijn katana en haalde uit zo hard al hij kon.
Een rijtje van 4 bomen viel om.
Akiyama keek hijgend voor zich uit... zijn gezicht stond vragend.

Akiyama: uuhmmm... hoe deed ik dat?

Hij deed zijn katana terug..
achter hem hoorde hij iemand klappen.

Get team van Gerontis bestaande uit Dante, Julius, Ciron en Zwijger stormde op Kargeth af.
Vlak voor hem spreiden ze zich ineens uit om van alle vier de kanten een aanval in te zetten.
Kargeth veroorzaakte een tornade om zich heen waardoor de aanval van de vier niet kon raken.
Opeens verscheen er nog een vijfde figuur boven het hoofd van Kargeth.

Akiyama: Je bent helemaal open kerel.

Akiyama dook snel naar beneden met zijn katana in de aanslag.
Net voordat de katana zijn doelwit zou raken kreeg Akiyama uit het niets een trap tegen zijn gezicht en vloog boven Kargeth weg.
hij lande met zijn gezicht op de grond.
langzaam stond hij op, met de buitenkant van zijn hand veegde hij wat bloed weg dat uit zijn mondhoek sijpelde.
aandachtig keek hij naar de schaduw die tegenover hem stond.
doordat het al donker was, was het niets meer dan een schaduw en kon hij niet zien wie het was.
Akiyama kreeg een raar gevoel van binnen...
hij bracht zijn katana in gereedheid en stormde op zijn nieuwe vijand af.
toen hij dichterbij kwam kreeg de schaduw een gezicht.
Akiyama voelde zijn benen zwak worden, hij zakte op de grond.
zijn katana viel uit zijn handen.
Voor hem stond...

Star: lang niet gezien Akiyama.

Gerontis keek geconcentreerd voor zich uit, nadenkend over wat hij nu zou moeten doen.
Calahan nam hier geen tijd voor.. hij sprintte alweer richting Gerontis.
Gerontis maakte zich klaar om uit de weg te duiken van de aanval maar hij kon zich niet verplaatsen.
De grond om zijn voeten was omhoog gekomen en had zich om zijn voeten geplant.
Hij zat muurvast.

Gerontis: Verdomme weer een van zn trucjes.

Hij keek weer op.
Calahan was akelig dichtbij, hij hie zijn arm om uit te halen die ook al weer gehuld was in een laag steen.
Gerontis bereide zich voor op een helse klap. hij deed zijn armen voor zijn gezicht.
Maar de klap bleef uit, voorzichtig liet hij zijn armen zakken.
Hij staarde recht tegen de vuist aan die nog geen 5 centimeter van zijn gezicht verwijderd was.
Achter de vuist zag Gerontis het met pijn vertrokken gezicht van Calahan, uit zijn mond kwam een klodder bloed dat op de grond spatte.
Gerontis keek omlaag.
Voor hem zat Akiyama gehurkt met zijn katana schuin omhoog. Cahalan had zichzelf er aan gespiest.

Akiyama: het spijt me kerel... Ik weet dat je alleen wilt vechten.. maar die klap zag er toch iets te pijnlijk uit voor mijn doen. Ik heb dan wel beloofd je pupillen te beschermen als dat nodig was, dat geld ook voor jou.

Hij keek omhoog en knipoogde naar Gerontis.
Het steen om Gerontis zijn voeten brokkelde af.
Akiyama stond op en liet Calahan van zijn zwaard glijden, en keerde Calahan zijn rug toe.

Gerontis: Ga je niet teveel op je gemak zoeken, ik weet niet of hij al dood is.

Akiyama fronste zijn wenkbrauwen en begon te laggen.

Akiyama: Ik heb al veel onzin van je gehoord in een hele korte tijd vriend... maar na dit ben je toch echt wel dood hoor!
Gerontis: Ja.. een normaal iemand wel, ik heb hem ook al een keer gedood.. hij heeft meerdere harten ik weet niet hoeveel.
Akiyama: hmm.. waarom ben ik niet verbaasd dat het weer niet zo makkelijk gaat.

Een grijns verscheen om Akiyama zijn mond.

Akiyama: dat zou ook wel erg jammer zijn.

Hij draaide zich om en legde zijn katana over zijn schouder.
Hij nam Calahan goed in zich op.

Akiyama: Hee Hartedief! *schopt tegen het lichaam* Opstaan jij!

Cahalan kwam overeind, en begon te lachen.

Calahan: jij durft! je bent of een waardige tegenstander of je bent gewoon opngelovelijk dom om zo tegen me te praten.
Akiyama *grijnzend*: daar zullen we zo achterkomen nietwaar?

Hij liet zn katana zakken en zette af richting Calahan.
Hij haalde uit met zn katana.
...
Met zijn hand met steen pakte hij de katana vast en schopte naar Akiyama.
Akiyama liet snel zijn katana los en stapte opzij en zette meteen een paar passen achteruit.

Calahan: blijkbaar was je dus gewoon erg dom.

Hij liet het zwaard vallen.
De grijns om Akiyama zijn gezicht bleef.
Hij zette weer af voor een 2e aanval,  Calahan deed precies hetzelfde.
Opeens verdween Akiyama in het niets.
Calahan stopte...

Calahan: de hel... echt niet.

Van rechts kwam een moordende klap die insloeg op zijn schedel.
Calahan vloog een paar meter weg.
Akiyama liep rustig over het dak naar waar zijn katana lag, en pakte deze op.
Calahan kwam langzaam overeind.

Calahan: dat is onmogelijk... hoe verdween je in het niets! VERTEL HET ME!

Zijn gezicht was met haat betrokken.
Akiyama grijnsde nog steeds, zijn gezicht zag er vervelend vriendlijk uit tegenover zijn vijand.

Akiyama: verdwijnen? waar heb je het over? is dat oog van je soms niet goed? ik ben niet verdwenen... dat oog van jou kon me gewoon niet volgen! oww en laat me je nog iets vertellen.. dat je mijn zwaard af kan pakken.. wil niet zeggen dat je hebt gewonnen, ik kan wel meer dan 1 trucje.

Hoog bovenin de grote zaal op een houten balk werd het gezelschap in de gaten gehouden door een nog onopgemerkte schaduw.
Gerontis?... wat doe jij hier? dacht Akiyama.

Akiyama *fluisterend*: hmm met dit gezelschap zal er vast niets gebeuren. Ik denk dat ik wel veilig is ze alleen te laten.

De schaduw verdween door een raam naar buiten.

Even later in de straten van Wrydan

Met zijn handen in zijn zakken sjokte Akiyama door een drukke straat. Hij keek om zich heen, overal stonden kraampjes het wemelde er van de mensen. Lachende kinderen renden voor Akiyama langs.
Er verscheen een glimlach op het gezicht van Akiyama.
Hij herrinnerde zich de tijd nog goed dat hij hier als klein jochie door de straten rende tijdens een spelletje tikkertje met Star.
Hij voelde zijn droevigheid omhoog komen.
Star... hoe zou het met haar gaan? waar zou ze zijn?
In gedachten verzonken had hij de winkelstraat allang achter zich gelaten, het was hier een stuk rustiger op straat.
Voor een gebouw stopte hij plotseling, de glimlach was al van zijn gezicht verdwenen.
Star dr huis.. of.. wat haar huis was geweest.
Het koste hem moeite een traan te onderdrukken.
Ineens voelde Akiyama de atmosfeer grauwer worden, een oude man kwam zijn kant op gelopen. Iets viel Akiyama meteen op aan de man. Zijn oog, hij zat dicht... de man passeerde Akiyama zonder ook maar een woord te zeggen of ook maar naar hem om te kijken.
De man liep richting het kasteel, hmm dacht Akiyama wat een raar figuur.
Hij keek even om zich heen, het werd al donker.. het was weer tijd om terug te keren naar het kasteel!
Over de daken rende Akiyama terug naar het kasteel.

Akiyama keek Gerontis diep in de ogen.

Akiyama: het spijt me Gerontis... ik ga niet mee!
Gerontis: weet je het zeker? we kunnen je hulp goed gebruiken!
Akiyama: Aral is mijn geboortestad... mocht het het doelwit worden van een aanval wil ik daar zijn om het te verdedigen! mocht het zover komen... dan weet ik zeker dat ik die kids van je tog wel weer zie,. een daarbij die kunnen prima zonder mij.
Gerontis: hmmm... het is jammer maar ik snap het. Goed het is besloten ik zal je naar Aral teleporteren!

Akiyama lachte.

Akiyama: bedankt voor je begrip. ik zal je beloven... mocht het uitlopen op een gevecht waar die pupillen van je bij betrokken raken... ik laat ze niks overkomen.

Akiyama knipoogte naar Gerontis en draaide zich om en liep de kamer uit.

De volgende ochtend

Gerontis: Akiyama.. wat ben je laat de anderen zijn al op pad!
Akiyama: sorry daarvoor... Ik heb even wat nieuwe kleren uitgekozen.

Akiyama glimlachte vriendelijk naar Gerontis.
Hij had nu een lange zwarte jas aan met een rode binnenkant. een zwarte broek en witte sokken met daaronder sandalen.

Wat een vreemde man dacht Gerontis.

Akiyama: goed ik ben klaar om te gaan! breng me maar naar het kasteel van Aral!

Het werd helemaal licht om Akiyama en plotseling stond hij voor het kasteel in Aral.

Akiyama: Home sweet home!

Lachend met zijn handen in de zakken liep hij het grote gebouw in

Akiyama keek Gerontis na totdat die volledig uit het zich verdwenen was.
Toen draaide hij zich weer om en keek gefacineerd naar de arena.
Dat wou hij wel eens uitproberen.. maar wie zou zijn tegenstander moeten zijn?

Het paleis in Qigong

De houten wielen van de wagens ratelden over de uitstekende klinkers in de brede straten van de stad Qigong. het waren 2 grote karren die achter mekaar reden, getrokken door grote sterke zwarte paarden.
Voorop de voorste kar zat een slanke vrouw met zwart haar.
haar ogen waren gesloten.
de wagens kwamen tot stilstand voor het grote paleis.
De vrouw opende langzaam haar ogen en liet zich van de kar zakken, liep om de kar heen en opende de achterkant.
In de kar zaten 4 mensen.

Star: Eruit!! Nu!!

De mensen kwamen langzaam overeind en liepen naar het paleis.
Een escorte van 6 soldaten brachten de gevangenen naar het paleis en leide hen naar binnen.
Star liep om de 2e kar heen.
In deze kar zaten maar 2 mensen.

Star: Jullie ook! opschieten graag.

de mensen kwamen de kar uit en liepen naar nog een escorte van soldaten.
Maar voordat ze bij de soldaten waren draaide een man zich om en rende weg.
Star haar gezicht vertrok van afschuw en in een flits stond ze voor de man en gleed haar dolk in de man zijn oog.
Hij was op slag dood.

Star *fluisterend*: Het spijt me... vergeef me alsjeblieft.

De man viel voor haar op de grond.
Een traan rolde over Star haar wang.
Ze walgde van zichzelf.
Vervolgens liep ze achter de wachters aan het paleis binnen en de deuren sloten achter haar.

terug naar Akiyama op het eiland van de dolers

Akiyama schudde voorzichtig Lenna wakker.

Akiyama *fluisterend*: hee psssst.. Lenna word wakker.

Lenna opende haar ogen.

Akiyama: kun je die beerwolf oproepen? ik ben op zoek naar iemand om tegen te dueleren!

Akiyama: nee... ik blijf liever staan.

Hij leunde met zijn rug tegen de muur.

Akiyama: dus... wat wil je weten?
Gerontis: Waarom was je in Qigong.
Akiyama: Ik had zo mijn redenen... Naar wat ik heb begrepen waren jou mensen er om uit te zoeken waarom er mensen verdwenen! Vertel me wat je weet.
Gerontis: Ik weet net zo veel als jij ben ik bang... dus je was er om dezelfde redenen als mijn pupillen?
Akiyama: ja, laten we het daar voorlopig maar op houden.
Gerontis: hmmm, okee dat is goed genoeg voor mij... voor nu.
Akiyama: hoe is t met die meid? het zach er niet zo best uit.. met dat oog.
Gerontis: Lenna? ze moet even rust houden maar ze zal snel weer de oude zijn.
Akiyama: mooizo, het zijn goeie kids.. Ik mag ze wel. maargoed...

Akiyama verwijderde zijn rug van de muur en liep naar Gerontis zijn bureau toe.
Hij zette zijn handen op het bureau en keek Gerontis aan.

Akiyama: wat gaan we nu doen? aan de verdwijningen. We hadden een kans! daar in dat kasteel... en je hebt ons daar weggehaald!! de volgende aanval zal niet zo makkelijk gaan want nu verwachten ze ons. Hoe was je van plan dat aan te pakken?

Naam: Star.

Geslacht: vrouw.

Leeftijd: 21.

Uiterlijk: Lang zwart haar. Gemiddelde lengte. Slank.

Bewapening: 2 niet al te kleine dolken.

Kledij: Een Zwarte kimono.

Achtergrond: Is samen met Akiyama opgegroeid in Aral. Hun hele jeugd hebben ze samen doorgebracht.
Ze hebben samen dezelfde leermeester gehad en waren de beste vrienden.
Nu is ze verdwenen en Akiyama volgde haar spoor naar Qigong. Dit is wat Akiyama denkt.
In werkelijkheid is Star zelf overgelopen. De reden is nog onbekend!!

Akiyama was een beetje het eiland aan het verkennen.
Toen hij bij het water kwam ging hij in de schaduw van de bomen zitten en keek hij naar de golven van de zee.
hij staarde wat voor zich uit diep in zijn gedachten verzonken.
Hij dacht aan wat de vreemdeling met de rare ogen had gezecht.

Vreemdeling: hahahahaha, die worden niet gehouden dwaasss...die worden uiteindelijk gedood wanneer ze niet waardig zijn aan '''HEM''.....

Wie bedoelde hij met ''HEM"?
en.... wanneer ze niet waardig zijn?
waardig voor wat?
Star was of dood, of.....

Akiyama*fluisterend*: Star... waar ben je?

Hij dacht terug aan zijn jeugd met star.
Ze was even oud als hem.
Hun band was heel speciaal, ze deden alles samen.
Ook hadden ze dezelfde leermeester, hij had tig keer tegen haar gespart.
Hij snapte het niet.
Ze was op zijn minst net zo sterk als hij!
hoe kon ze gevangen worden genomen?

Akiyama schrok wakker door het water dat op zijn gezicht spetterde.
Het begon al te schemeren.
Tijd om naar zijn kamer te gaan.
Hij liep door de gangen naar zijn kamer.
Op zijn kamer aangekomen ging hij in bed liggen.
Zich afvragend waar hij was terecht gekomen..
en wat deze Gerontis voor hem in petto had
Uiteindelijk viel hij toch in slaap

In een donker steegje stopten ze met rennen.

Trim: zo die zijn we nu wel kwijt denk ik.

Akiyama begon te lachen.

Lenna: wat valt er te lachen?
Akiyama: jullie zijn me een stelletje zeg, dit had ik niet meteen achter jullie gezocht. Jullie zijn wel okee.
Lenna: dus... ga je ons nu eindelijk eens vertellen waarom jij hier bent?
Akiyama: okee ik zal het jullie vertellen. Maar eerst maar eens van de straat af.

Met z'n vieren liepen ze weg.
Ze kwamen bij een schuurtje, Akiyama sloeg met het heft van zijn zwaard het slot eraf en deed de deur open.
Trim maakte een vuurtje ze gingen bij het warme vuur zitten.

Trim: zo eindelijk even zitten.
Devron: AAAAAAH kunnen we niet gewoon verder gaan?
Lenna: nee, ik wil eerst zijn verhaal horen en dan gaan we wel verder.
Akiyama: okee...

Akiyama naam plaats bij het vuur.

Akiyama: Zoals ik al heb verteld, Ik kom uit Aral. Daar ben ik opgegroeid. Mijn beste vriendin Star ga ik al mee om sinds ik kon lopen. We hebben samen getrained, we deden alles samen. Maar nu... Zij is 1 van de vermiste mensen. Ik ben nu al een tijdje op zoek naar haar. Ik ben in vele plaatsen geweest en zo ben ik hier terecht gekomen. En verder weten jullie alles al. Maar ik vind dat we weer verder moeten gaan.

Akiyama stond op en doofde het vuur.
ze verlieten de schuur en gingen richting het paleis.
Nu wel een stuk voorzichtiger omdat er constant gepatrouleert werd door soldaten die op zoek waren naar hen.

Aangekomen bij het paleis

Vanuit een steegje keek het viertal naar het paleis.

Devron: okee en wat nu?
Lenna: ik tel 3 wachters bij de ingang.

Akiyama grijnsde.

Trim: hmm okee dit is wat we doen. Akiyama jij gaat....

Trim draaide zich om maar zag geen Akiyama.
Er viel wat gruis naar beneden, Trim keek omhoog.
Akiyama klom het dak op en rende richting het Paleis. hij sprong op de muur van het paleis en liet zich aan de andere kant landen.

Dervon, Trim en Lenna renden naar de muur.
Aan de andere kant zagen ze dat Akiyama omsingeld was door de 3 bewakers.
Akiyama trok zijn katana en doorboorde de keel van de bewaker voor hem.
Snel greep Akiyama naar het zwaard van de dode bewaker en draaide hem om en stak hem onder zijn oksel langs zijn lichaam in de bewaker die hem van achteren vast wou grijpen.
Snel liet hij beide zwaarden los en sprong omhoog, de 3e bewaker kwam van links met zijn zwaard naar voren.
Hij schoot onder Akiyama door en Akiyama lande op zijn schouders waardoor de bewaker op zijn buik op de grond viel.
Hij haalde zijn katana uit de dode bewaker en met een soepele beweging sneed hij door de nek van de bewaker onder hem wiens hoofd nu van de trap rolde.
Devron, Trim en Lenna kwamen snel naar boven gerend.
Akiyama maakte zijn katana schoon aan de kleren van de bewakers.

Akiyama: Zo opgelost, latern we gaan.

En hij grijnsde vriendelijk naar het drietal.

Stilletjes gleden er 4 schaduwen door de straten van Qigong.
Akiyama voorop gevolgd door Lenna zodat ze hem kon vertellen of er gevaar was voor hen.
Daar achter Trim en helemaal als laats Devron.
Na enige tijd kwamen ze bij de barrakken.

Akiyama: Lenna, kijk in welke barrakken de minste bewakers zijn en of in welke de meeste slapen.
Lenna: Die recht tegenover ons zijn er 3 soldaten een kaartspelletje aan het doen. Die links ernaast slapen 6 soldaten. De andere barrakken zijn te riskant.
Akiyama: Trim wat denk je?
Trim: De kans dat de 6 soldaten wakker worden is te groot. Ik denk dat het makkelijker is om de 3 soldaten te overmeesteren.

Akiyama knikte, en ze slopen naar de barrak met de 3 soldaten.

Akiyama: Devron kom hier. breng de lucht in die kamer in beweging zodat de kaarsen uit gaan.

Devron concentreerde zich en liet de lucht in de kamer langzaam roteren. de kaarsen woekerden wat en uiteindelijk gingen ze uit.
Akiyama schoot snel naar binnen en sloeg de 3 bewakers knok out.
De andere 3 kwamen nu ook snel naar binnen.
Ze deden de kaarsen weer aan en akiyama pakte een kopje met water dat op tafel stond en gooide het over het hoofd van 1 van de bewakers die daardoor weer bij zijn positieven kwam.
Aan zijn uniform te zien was deze bewaker de luitenant.

Akiyama: Luister, jij trekt je mond niet open tenzij het is om mij te vertellen wat je weet van de verdwijningen, wie erachter zit, waar ze heen worden gebracht en waarom iemand ze laat verdwijnen.

de luitenant zweeg en keek naar Akiyama.

Akiyama: je kan maar beter beginnen met praten anders heb ik wel andere methodes.

De luitenant schudde zijn hoofd.
Akiyama haalde zijn katana uit zijn schede en zonder aarzeling stak hij hem door de hand van de luitenant.
De luitenant wou gaan schreeuwen van de pijn maar Akiyama deed zijn hand op zijn mond.

Akiyama: wil je nu wel praten?

De luitant knikte.

Akiyama: mooi zo begin maar.
Luitenant: okee ik weet niet zo veel. Ik weet alleen dat er regelmatig mensen in wagens naar het paleis worden gereden. Ik weet niet waarom of door wie.

Akiyama sloeg de man weer bewusteloos.
Hij draaide zich om naar de anderen.

Akiyama: Goed, het paleis dus... zijn je jullie daar klaar voor?

Akiyama keek op en draaide zijn gezicht naar het meisje dar naar hem toe kwam lopen.
op zijn gezicht verscheen een vriendelijke grijns.

Akiyama: Hoi meisje, waar heb je hulp bij nodig?
Lenna: komt u uit de stad?
Akiyama: nee ik kom zelf uit Aral, en waarom wil iemand als jij dit weten?
Lenna: waarom gaat u naar de stad?

Akiyama zijn gezicht veranderde ineens. hij keek plotseling niet meer zo vriendelijk. Het leek meer op een soort van woede.

Akiyama: Ik vrees dat ik je dit niet kan vertellen. waarom vraag je me dit allemaal?
Lenna: Wij moeten ook de stad binnenkomen, maar we weten niet hoe we dit aan moeten pakken zonder een gevecht te veroorzaken. *ze lachte vriendelijk* wij hoopten dat uons er misschien bij kon helpen.

Akiyama's uitdrukking werd weer wat zachter.

Akiyama: En wie bedoel je precies met wij?

Lenna wuifde naar Drevon en Trim dat ze tevoorschijn konden komen.
Twijfelend kwamen ze uit de bosjes waar ze zich schuil hielden.

Akiyama keek naar de twee jongens.

Akiyama: okee ik denk dat ik jullie wel kan vertrouwen.

Hij stak zijn hand uit.
De vriendelijke grijns verscheen weer op zijn gezicht.

Akiyama: mijn naam is Akiyama. Wat zijn jullie namen?

de drie stelden zich voor.
Akiyama liep van de weg af en gebaarde dat ze hem moesten volgen.
voor een behoorlijk lange tijd liepen ze langs de muur van de stad tot ze bij een gat kwamen van ongeveer een halve meter 
hoog.
Hier is je weg naar binnen. *wijzend naar de ingang van het riool*.   

naam: akiyama

leeftijd: 21

uiterlijk: bruin haar tot net boven de schouders. slank maar gespierd postuur. lichtblauwe ogen.

wapen: een katana.

uitrusting: laarzen met een grijze broek en een wit shirt.

speciale vaardigheden: is zeer snel.

persoonlijkheid: een rustige jonge man die ervan houd om te vechten. hij houd er echter niet van als er onschuldige slachtoffers vallen.