Sarvon was keer op keer verbaasd, 'eerst vond Adele het ok toen ik haar als een dame behandelde en nu ineens word ik al bijna geslagen als ik het probeer, misschien moet ik haar behandelen als een krijger... maar dan toch met enige beleefdheid. Ik weet niet of het gaat werken maar het valt te proberen.' Hij dacht na over enkele plannen om zijn kansen bij Adele niet kwijt te raken, maar hij kwam met geen enkel plan dat zelfs maar zou kunnen werken.
Die avond waren Sarvon, Roran en Adele bezig het kamp op te zetten wanneer Sarvon naar Adele toewandelde en vroeg of hij kon helpen in plaats van alles gewoon over te nemen. Adele's reactie was een heel stuk positiever, ze zei ''nee dankje Sarvon, maar ik kan het alleen af.'' Binnenin maakte hij een vreugdesprongetje.
Nu nog Roran overtuigen van zijn goede wil, die taak leek een heel stuk moeilijker en hij dacht erover na wie nu het meest complex in elkaar zat Adele of Roran.
Hij kon er niet van slapen.
Sarvon die op dat moment niets meer had kunnen doen activeerde nu zijn gave en overviel merkus plots met schaduwzwaarden net voor hij richard kon afmaken. Hij hielp richard opstaan terwijl zijn zwaarden nog vochten met merkus. Merkus had het moeilijk met deze onbekende techniek dat was te zien, nu was de beste kans om te winnen.
Na de reis waren Sarvon, Richard en Aramos in Sarc aangekomen. Na het lange zwijgen van richard een een kleine groep rovers die zich zwaar vergist hadden was er niets gebeurd sinds de confrontatie met de baak. Nu explodeerde Sarvon zowat van nieuwsgierigheid over de twee mysterieuze mannen die hem geholpen hadden. Hij wist dat hij niet veel tijd meer had voor Richard en Aramos gingen vertrekken, Hij wou ook meer weten over Richard die van de Carin was, daar had hij nog niets over gevraagd. Misschien was het tijd om dat eens te doen.
Sarvon vroeg diezelfde avond nog aan Richard hoe een van de Carin de afslachting had overleefd... Wederom kreeg hij weer evenveel antwoorden als een muis hem gegeven zou kunnen hebben.
In de vroegte van de dag vertrok de groep met een klein oversteekbootje naar Yvin, De reis duurde enkele uren en tegen dat ze aankwamen bij Yvin was het bijna middag. Ze kochten een paar voorraden en gingen weer verder met dat ''vervloekte'' tempo van Richard.
Sarvon dacht 'Als ik het nu niet vraag heb nooit meer een kans'. Hij liep achter Richard en Aramos, wanneer hij hun had ingehaald vroeg hij 'Wat doen jullie hier?. Ik denk niet dat dit gewoon een reisje is voor jullie plezier, of wel?.' Een stilte volgde Richard gaf geen antwoord en Aramos' gezichtsuitdrukking veranderde niet eens. Dat maakte hem nog nieuwsgieriger. Dus hij besloot om maar met hun mee te gaan.
Terwijl hij zijn zwaarden schoonmaakte en wegstak zei Sarvon 'Mijn naam is sarvon. Bedankt Richard en Aramos, zonder jullie had het veel slechter kunnen aflopen. Ik ben wel verbaasd wat een baak hier doet, die zitten toch vooral in de Thombshorn peaks. Er zijn hier vreemde dingen aan de hand en ik heb een gevoel dat er hier veel dingen achter de schermen gebeuren.' Hij dacht even na en vroeg ook aan Richard en Aramos waar ze heengingen. Al wat hij kreeg was een zeer onduidelijk en onsamenhangend antwoord. Sarvon wist dat ze allebei iets te verbergen hadden, maar wat...
Als Sarvon niet net opzij gesprongen was zou het niet het geluid van hout en ijzer op steen zijn, maar het geluid van krakende botten dat over het barre landschap zou galmen. Sarvon gebruikte de schaduwzwaardtechniek om snelle maar pijnlijke wondes proberen toe te brengen bij de Baak, tot zover zonder succes. Hij probeerde achter de Baak te raken, maar die bleef op hem geconcentreerd en niet op de zwaarden. Hij moest snel iets bedenken, maar wat? ...
Sarvon was gisteren vertrokken vanuit Snarl naar Sarc. Hij hoopte er betere contacten en bondgenoten te vinden, want vergeleken met Sarc was Snarl veel minder betrokken met de rest van de wereld. Daarnaast mocht hij de authoriteiten in Snarl niet, omdat ze hem 'verdacht' vonden, en omdat hij hun vrouwen meer zag dan gezond voor hem was.
Hij reisde vooral langs de kustweg die om het gebergte heenslingerde halverwege Sarc. Tijdens een nacht in het laaggebergte werd hij plots wakker door een scherp krassend geluid. In het roodgloeiende licht van het dovende kampvuur zag hij de baak sloom op hem af wandelen, diens lange knots met spijkers over de stenen grond sleurend.
Sarvon veerde vloekend recht terwijl hij snel zijn wapens trok. De baak uitte een oorverdovend gebrul, en zwaaide zijn zware knots in een grote boog op hem af.
Name: Sarvon Kagezan
Gender: Male
Age: 19
Origins: Bergdorp in Thyrdon Spires
Appearance: 1.76m, Kastanjebruine ogen, ravenzwarte haren, middellang. Wordt als heel aantrekkelijk beschouwd.
Weapons: 4 Kortzwaarden, dolk, werpmessen
Armour/clothes: Donkere kleren met zwart hardleren pantserstukken.
Zo ziet hij+kledij er ongeveer uit, maar dan meer leren pantserstukken
Equipment: Overlevingsspullen
Skills: Magie: 2 kortzwaarden laten vechten met magie, in de aard van Aramos' zand redelijk goed+erfelijke claneigenschap. Redelijk goed zwaardvechter met de andere 2 kortzwaarden. Heel lenig, totaal gebrek aan hoogtevrees. Fantastisch klimmer.
Personality: tikkeltje arrogant. Soms wreed. Over het algemeen introvert, maar als je hem kent vriendelijk. Hij houdt van vrouwen. Te veel. Veel te veel.
Bio: Zoals gewoonte in zijn clan, volgens de clangebruiken opgevoed, met de speciale schaduwzwaarden techniek en de erfelijke eigenschap. De clan heet: Sharmath clan.
Hij vertrok van zijn dorp na een conflict tussen 2 takken van de clan, waar hij als erfgenaam van de clan werd weggestuurd nadat zijn vader werd vermoord, tesamen met een groot deel van de hoofdtak. Hij koesterd wraak en de hoop terug te keren en zijn recht op te eisen, en de opstandige tak te vernielen.