Bill liep richting de handelaar die zojuist het kamp was binnen gekomen. Dit was misschien niet de gigantische lading, maar Elijah had altijd wel wat handelswaar van interesse. Het was niet veel, maar hij had vaak een goede prijs, en was een betrouwbare leverancier.
Bill bekeek alles eens nauwkeurig. De kratten zaten vol met meel, fruit, groentes en zelfs wat chocoladerepen. Nog wat oude biscuitjes en verder een grote lading aan verschillende wapens, TNT en nog meer waar.
Bill: "Nou, Elijah, je hebt je zelf weer overtroffen moet ik toegeven. Dat je met zoveel kan reizen verbaasd me nog altijd!" lacht hij. "We kunnen je nog wel wat oude whiskey aanbieden, maar ons bier en ander drinken moet nog komen."
Elijah: "Maakt niet uit, doe maar mij maar wat whiskey dan."
Bill: "Bennie! Heu! Ga eens die fles whiskey halen voor onze gast. Kom, ga eens zitten, dan kunnen we praten over de prijs.
Nou, ik ben wel geïnteresseerd om alles van je te kopen. Voor hoeveel?"
Elijah: "Nou, ik denk dat $ 2.000,- wel een mooie prijs is."
Bill: "Wut Wut Wut!! $ 2.000,-!!?? Zelfs slaven zijn nog goedkoper! Man, laat me niet zo schrikken."
Elijah: "Ik maak geen grapjes, ik moest via de mafia aan de wapens kopen en oude crackers eten om jullie je zooi te brengen. Onderweg ben ik nog aangevallen bandieten, dus er is een kans dat ik hier geeneens zou zijn aangekomen met jullie goederen. Dit is een redelijke marktwaarde voor deze goederen, wees eerlijk."
Bill dacht nog eens na. Hij stond er wel bekend om heftig te reageren bij prijzen, om zo de prijs omlaag te krijgen.
Bill: "Hm, we gaan binnenkort weg van deze plek, dus we kunnen voor korte tijd niet handelen of zelf smokkelen. Dus ik ben bang dat er iets van de prijs af moet. Ik zeg $ 1.200 voor de hele bubs."
Elijah: "Je weet dat ik dit voor meer kan verkopen he? Jullie hadden niks gehad als ik overvallen was."
Bill: "$ 1.300 dan."
Elijah: "$ 1.800."
Bill: "$ 1.400."
Elijah: "$ 1.750"
Bill: "Mallé zeg. We zijn de mafia niet, .... $ 1.500!"
Elijah: "$ 1.650 is mijn laatste bod, ik moet zelf mn onkosten vergoeden en mijn gezin te eten geven."
Bill: "Toe maar dan. Omdat je zon betrouwbare leverancier bent, maar wij verwachten wel dat je ons wat korting geeft in de toekomst!"
Elijah: "Toe maar dan." zei hij lachend. "Lijkt mij geen probleem."
Bill: "Mooi, ah, daar is de whiskey. Ik zal eens een glas voor je indoen, Elijah. Bennie, kan jij met wat mensen de spullen naar binnen brengen, dan zal ik eens betalen."
Bennie: "Jup, komt voor elkaar."
Bill geeft Elijah de $ 1.650. 'Nou, proost! Op nog meer goede whiskey en zaken!"
Elijah: "Proost!"
In de grot was Bobbo bezig om de wapens schoon te maken. De AK's hadden ze ooit van een wapenhandelaar gekocht, die een wapenmagazijn had van een oude overheid. Je kon er alles kopen, tanks, RPG's, raketten, handpistolen en noem het maar op. In de tijd van handel met die handelaar waren de Grey Tunnelers de grootste wapensmokkelaars geworden van de omstreek.
Alleen na een maand of wat, kwamen er geen wapens meer binnen en liet de handelaar niets van zich weten. Toen de Grey Tunnelers zijn magazijn bezochten, was alles leeggehaald. Alle wapens, voertuigen, tanks, waren allemaal weg. De handelaar had een klein leger in dienst, maar daar was blijkbaar niets meer van over. Er gingen geruchten dat de mafia uit het zuiden alles had overgenomen, met geweld en de wapens ergens had opgeslagen. Dit was alleen nooit bevestigd.
De mafia kwam een paar jaar geleden opzetten uit het zuiden. Ze begonnen in de wat georganiseerde steden, om zo een crimineel netwerk te bouwen dat ook geïnfiltreerd was in de RNAF en andere overheden. Verder waren ze verantwoordelijke voor veel smokkel, drugshandel en andere criminele activiteiten. Ze begonnen gebieden over te nemen van andere criminele bendes, zoals de Celesteal Dragons.
Bobbo smeet zijn doek aan de kant waarmee hij de geweren aan het schoonmaken was en besloot een kleine pauze te houden. Het was saai werk, maar het moest wel gebeuren. Een goede AK had al snel een marktwaarde van $ 100 en een oude vaak maar van $ 60. Dat scheelde al heel snel veel geld.
Hij klom omhoog naar een wat hogergelegen grot, die uitstak in de berg zodat je een mooi overzicht had op het bos waarin het kamp van de Tunnelers lag. Het was een aardig groot stuk bos, aan de rand van RNAF gebied. Er kwamen wel eens patrouilles in de buurt, maar nooit dicht genoeg om ze te ontdekken. Daarom konden ze nooit op één plek blijven, ze zouden te snel ontdekt worden.
Toen zag Bobbo een aantal mensen in de verte, met een kar, of iets dergelijks. Ze kwamen wel via het smokkelpad dat handelaren gebruikten om bij het kamp te komen. Dat moest de mafia zijn, met hun grote lading goederen.
"Mooi!" dacht Bobbo bij hemzelf, daar komt ons verse bier al aan!
