İhanet Çemberi - 10.Bölüm Geldi *Dhirim Seferi*

[Tanhu]

Teşekkürler, okuman ve beğenmen beni gerçekten çok mutlu etti

[ebri]

sağlam olmuş bölüm. Kalemine sağlık. Kral Varyag neler yapıcak bakalım, çok bekletme .

[Sam Fisher]

Cezalı olduğum için yorum yazamamıştım. Biraz geç oldu ama gelişimin tüm hızıyla sürüyor ve 6.bölüm şu ana kadar en iyisi bana kalırsa. Bölüm uzun olmasına rağmen hiçbir yerde sıkılmadan hep aynı heyecanla okudum.

Son olarak tebrik ederim, burada böyle hikayeler görebilmek çok hoş.

[Tanhu]

(click to show/hide)

Bölüm Adı: Kwynn Hadisesi
Bölüm: 7

      "Alvia, Alvia. Ben geldim, beni duyabiliyor musun? Hey, sana sesleniyorum; beni duyabiliyor musun Alvia?"
    Varyag, derenin kenarında uyuyakalan Alvia'yı uyandırmak için defalarca ona sesleniyordu. Bir kaç defa daha denedikten sonra hala uyanamayan Alvia'nın üzerine bir kayanın kenarına bırakılmış su dolu testiyi boşalttı. Suyun etkisindendir ki Alvia hızla yattığı yerden fırlayıverdi. Arkasına dönüp Varyag'a kaşlarını çatarak öylece baktı ve bir süre sonra kahkalarla gülmeye başladı. Yerdeki testiyi eline alıp dereye uzandı ve biraz su aldıktan sonra hızla Varyag'ın üzerine savurdu. Sırılsıklam kalan Varyag fısıldarcasına "- Tamam, ödeştik. Ama ben o suyu seni uyandırmak için üzerine dökmüştüm, bunu da unutma." dedi gülümseyerek. Bir süre gülüştükten sonra Alvia ile beraber eve doğru ilerlediler. Varyag, evi gördüğünde biraz şaşırmıştı, çünkü en son Bunduk ile buradan ayrılırlarken ev şuan ki halinde daha iyi bir durumdaydı. Şimdi ise birkaç tahtası kopmuş ve birazda çürümeye başlamıştı. Varyag eliyle kapıyı açtı ve sinir bozucu o gıcırdama sesi sona erince koşarak bir mindere oturup konuşmaya başladı.
      "Ev en son geldiğimizde bu kadar kötü bir halde değildi, ne olduda bu hale geldi?"
    Alvia derince bir iç çektikten sonra kapıyı kapattı ve Varyag'a dönüp konuşmaya başladı.
      "Geçenlerde yağan yağmur uzun zaman durmayınca dere taştı ve buraları hep su bastı. O zamandan beri bu ev böyle; ama her ne olursa olsun göklere şükretmeliyim, iki bıçağım ve birkaç altın dışında suya kapılıp kaybolan hiçbir eşyam yok."
      "Buna üzüldüm, neden dereden biraz daha uzağa ev yapmıyorsun?"
      "Sürekli olarak dereden balık tutuyorum, ne yazık ki buralarda hiçbir şey yetişmiyor. Pazara gideyim desen hem yollar tehlikeli ve soğuk, hem de Vaegirlarda beni tanımayan yok. Bu iyi anlamda değil tabi ki, benim lanetli ve uğursuzluk getiren bir cadı olduğuma inanıyorlar."
      "O zaman bu evi tamir etmemiz gerekir, baksana; sanki şimdi üzerimize çökecekmiş gibi."
      "Tundralarda ağaç olsaydı ne tamiri, bu evi yıkıp yerine daha sağlamını yapardım. Ama yok işte, ne yapayım?"
      "İstiyorsan Khudan'a gidebilirim odun almak için. Gerçekten yeni bir eve ihtiyacın var."
      "Beni düşündüğün için sağol, Varyag. Ama biliyorsun, son zamanlardır etrafta fazlasıyla Kergit çeteleri ve Tundra Haydutları dolaşıyor, daha Uslum'dan ayrılamadan seni yakalarlar."
      "Neyse, ben acıkmaya başladım. Ne zaman hazır olur yemek?"
    Alvia mutfağa gitti ve yeni kızarmış balıkları masanın üzerine koyarak;
      "Hazır bile" dedi. Varyag masanın yanına ilerledi ve balığı eline alıp yemeye başladı. Kılçıkları ayıklansa da küçükleri hala balığın içindeydi ve birkaç tanesi Varyag'ın ağzına saplanmıştı. Biraz da kılçıklarla uğraştıktan sonra balığını bitirdi ve yatmaya gitti. Alvia'da yattıktan sonra mumlar söndürüldü ve herkes uyuyakaldı.

    Gece olmuştu ve dışarıda müthiş bir soğuk vardı. Her zaman ki gibi yine kar yağmaktaydı. Yavaş yavaş şiddetini arttıran ayak sesleri eve doğru yaklaşıyordu. Gittikçe artmaya başlamıştı ayak sesleri, hatta Varyag'ı bile uyandırmıştı. Varyag, yatağından uykulu bir halde kalktıktan sonra sadece girişte yanan mumu eline alıp odasındaki mumu da yakıverdi. Sonra da yaktığı mumu eline alıp masaya bıraktı ve üzerini giyindikten sonra tekrar eline alıp dışarıya çıktı. Sönmesin diye eliyle muma vuran rüzgârı birazda olsa engelliyordu. Yağan şiddetli kar yüzünden önünü rahat göremese de yaklaşan seslerin kalabalık bir gruba ait olduğunu anlamıştı. Gökyüzünde bir kızıllık belirdi, gitgide kendisine doğru yaklaşıyordu. Bu sırada Alvia'da uyanmış ve Varyag'ın yanına gelmişti. "- Ne oluyor, Varyag? Uykun mu tutmadı?" dedi Alvia. Varyag gözlerini biraz kıstı ve dikkatle gökyüzüne baktı. Ardından "- Alvia, kaç!" diye bağırdı ve koşmaya başladı. Gökyüzünde süzülen o kızıl leke bir mancınık taşıydı. Varyag ve Alvia uzaklaştıktan bir dakika sonra taş evin üzerine düştü ve ev yıkılıp yerle bir oldu. Varyag hızla koşuyordu, Alvia ise Varyag'ın arkasında onu takip ediyordu. Yoğun kar yüzünden önünü göremese de öylece koşuyordu. Varyag'ın önene altı tane ok düştü, altısı da farklı renklerdeydi. Şaşkınca oklara bakıyordu, Varyag. "Ah!" diye bir ses duydu ve hemen arkasına döndü. Yedincisi Alvia'nın sırtına saplanmıştı ve Alvia'dan oldukça fazla kan akıyordu. Beyaz kar tabakasının üzerine dökülen kırmızı kan Varyag'ın ayaklarına doğru akmaktaydı. Alvia orada ölmüştü ve Varyag bir anda "- Hayır!.." diye bağırmaya başlamıştı. Bir anda her yer kapkaranlık oldu ve Varyag sanki bir yerden düşüyormuş gibi hissetmeye başladı. "Kwynn..." diye bir ses yankılanıyordu. Elinde tuttuğu Alvia bir anda kaybolmuş, kendisi de siyah bir boşluğa düşmüştü. Bir anda sanki fırçadan boyalar akarcasında bir görüntü belirmeye başladı gözlerinin önünde. Ne olduğunu anlayamamıştı, ne kadar hareket etmeye çalışsada bunu başaramıyordu; konuşmaya çalışıyordu fakat ağzından hiçbir ses çıkmıyordu. Öylece bakmaktaydı...

    Bir çığılık sesi ve koşuşturmacalar. Köy ahalisi, yere serilen genç kıza şaşkınlıkla bakmaktaydı. Korkuya kapılan köylülerden biri, yavaş adımlarla bu kızın yanına yaklaştı ve yere vurmuş kafasını kendisine doğru çevirerek kızın başına saplanan arbalet okuna baktı. Şaşkınlık ve korku köylülerin üzerine sinmişti. Bir çocuk ve annesi de bu kızın tam karşısında herkes gibi şaşkınlıkla öylece bakıyordu. Çocuk, annesini hafifçe sarstı ve sormaya başladı.
      "Anne, burada neler oluyor? Yine haydutlar mı basıyor köyü?"
    Çocuğun annesi, elini kızın başına saplanmış kundaklı yay okuna değdirdi ve;
      "Hayır, Varyag. Hadi, benimle gel; buradan derhal uzaklaşmamız gerekiyor."
    Çocuğu kucağına alan anne koşarak uzaklaşmaya başladı. Çocuk, eliyle arkadan gelenleri gösterdi ve anneside arkasına baktı. "- Kral Harlaus bu, hayır, hayır, Varyag, oğlum; benimle gel, şu ileride gördüğün samanların arasına saklan ve bu adamlar buradan gitmeden kesinlikle oradan ayrılma, tamam mı oğlum?" dedi annesi. Çocuk ise başını öne sallayarak onayladı ve kimseye görünmeden koşarak samanların arasına girdi. Koşarak uzaklaşan annesi, bir evinin içerisine girmişti. Saman yığının arasından olan bitenleri izleyen çocuk, Kral Harlaus'un köylüleri öldürmesine tanık olmuştu. Ordularla beraber tüm evler yağmalanıp yakılıyordu. Akşam olduğunda köydeki tüm kızlar bir ateşin etrafında elleri bağlı bir şekilde oturtulmuştu. Çocuk, hala olanları izlemekteydi. Ne kadar acıkmış olsa da yerinden gidemezdi, çünkü öleceğinin farkındaydı. Kral Harlaus'u gören çocuğun annesi, "- Hain köpek, domuz herif! Ne yaptık sana da bize saldırdın ha?" diye bağırdı. Çocuk dikkatle olanları izlemekteydi, ayrıca annesini bu halde görünce elinde olmadan gözünden yaşlar akıyordu. Kral Harlaus, kılıcını kınından çekti ve ucunu çocuğun annesine doğru uzattı. Fısıldar bir ses tonunda, "- Seni öldürmeyecektim, hatta Praven'de bana hizmet etmeni de düşünüyordum fakat bir şeyin farkına vardım, seni sarayıma hizmetçi olarak alsaydım gece ben uyurken bir yolunu bulup beni öldürürdün..." dedi ve bunun üzerine "- Aynen öyle yapardım, hayvan herif! Elimde olsa bunu şimdi yapar, ölmeyi de göze alırdım!" diye bağırdı annesi. Harlaus kılıcını aldı ve yeni bitmiş sakallarına biraz sürttükten sonra iki eliyle tutup hızla Varyag'ın annesine sapladı. Samanların arasında öylece olanları izliyor ve kendisini ne kadar sessiz tutmaya çalışıyorsada buna dayanamamıştı.

      "- Hayıır!!."
    Muhafızlar koşarak içeri girdiler ve;
      "- Efendim, efendim; bir sorun mu var? Emirlerinizi bekliyoruz."
    Kral Varyag, önce derin bir nefes aldı.
      "- Sorun yok, bu arada gidip yatabilirsiniz, nöbeti sıradaki kişi ile değiştirin."
    Muhafızlar hiçbir şey olmadığını anlayınca Kral Varyag'a selam verip odadan çıktılar. Varyag, sessizce "- Hepsi bir rüyaymış, neyse; artık uyumaktan vazgeçip biraz çalışmalıyım." dedi kendi kendine.

    Kâbuslarla dolu bir gecenin ardından, her ne kadar yorgunluğunu geride bırakmış olsa da sıkıntılı bir halde güneşin doğmasını beklemekteydi. Uyku, onu rahatlatacağına hiç olmadığı kadar sıkıntılı bir hale getirmişti. Geçmişini unutmuş olan Varyag'ın belki de annesini hiç görememe sebebi bu idi. Aklını her ne kadar zorlasada hala hatırlamamaktaydı. Sinirle pencereyi hızla kapattı ve odasından çıkıp saraya geçti. Güneş dağların arasından daha yeni yükselmekteydi ve daha çok erkendi. Kral Varyag, düşünceli bir şekilde tahtında otururken muhafızlardan biri hızla kapıyı araladı ve içeri girdi. Muhafızın yüz ifadesine bakılırsa büyük bir sorun vardı. Muhafız konuşmaya başladı...
      "Efendim, Lethwin Ufuk-Aşan ve diğer hain lortlar zindanda şiddetli bir kavgaya tutuştu. Bir muhafız bu itleri uzaklaştırmaya çalışırken, içeri artık nereden girmişse, kafasına vuran balyoz ile yere serildi. Birkaç muhafız şu anda kaçmamaları için kapıyı tutmakta, fakat benim görüşüm daha fazla dayanamayacaklar."
    Kral Varyag, daha da sinirlenmeye başlamıştı.
      "Yahu ben bir gün de olsa rahat edemeyecek miyim?"
    Muhafız başını yere doğru eğdi ve;
      "Yüce kralım, isterseniz garnizondan birkaç asker çağırıp şu itleri uzunca bir süre uyutalım; hiç kalkmanıza gerek yok."
      "Hayır, asker. Bana derhal bir balyoz getir, şu geçenlerde Rodoklar'dan aldığımız balyozlardan olsun. Bu itleri bizzat ben halledeceğim"
    Muhafız, koşarak ağır bir balyoz aldı ve hemen Varyag'a verdi. Varyag balyozu biraz elinde döndürdükten sonra omuzuna yasladı ve yavaşça zindana doğru ilerledi. Dışarıda esen sert rüzgar saçlanı savuruyor, bundan dolayı önünü rahat göremiyordu. Neyse ki zindana gelebilmişti. Birkaç muhafız kapıyı zorla tutmaktaydı. Kral Varyag, sessizce "- Ben size 'bırakın' dediğimde aynı anda hızla kapıyı bırakın ve oradan çekilin." dedi ve muhafızlar kafalarını öne doğru sallayarak onayladılar. Varyag, kapının önüne geldi ve balyozu kafasının üstüne kaldırıp "- Bırakın!!!" diye bağırdı. Muhafızlar bir anda kapıdan çekildiler ve hızla açılıp duvara vuran kapıdan fırlayan Kont Olaf Varyag'ın balyoz darbesiyle yere serildi. Diğer lortlar ve Lethwin Ufuk-Aşan, şaşkın bir yüz ifadesiyle doğruca Varyag'a bakmaktaydı. Varyag, sert bir sesle "- Eğer aranızdan başkalarıda bu balyozla tanışmak istiyorsa yanıma gelebilirler!" diye bağırdı. Ardından muhafızlara Kont Olaf'ı zindana tekrar atmalarını ve kapıyı sıkıca kapatıp garnizondan 5 askeri görevlendirmelerini söyledi. Balyozu yere bıraktı ve sarayına doğru ilerledi. Hala düşünceli bir halde olmasına karşın Kont Olaf'ı yere serdikten sonra biraz da olsa neşesi yerine gelmişti. Yavaş adımlarla saraya çıktı. Aslında biraz uykuluydu fakat yatağına yatıp tekrar uyumak istemiyordu. Doğruca tahtına oturdu ve öylece sabah olmasını bekledi. Fakat daha fazla dayanamayıp orada uyuyakaldı...


      "- Efendim, efendim. Yarl Turya içeri girmek istiyor, içeri alalım mı?"
    Kral Varyag, yavaşça gözlerini açtı. Eliyle biraz ovuşturduktan sonra gördükleri daha da netleşti ve "- Ne var?" diye sordu muhafıza. Muhafız sanki acelesi varmış gibi hızla aynı cümleyi tekrar etti. "Yarl Turya içeri girmek istiyor, kendisini içeri alalım mı?" dedi. Varyag, başıyla onayladı ve muhafız kapıyı aralayıp Yarl Turya'ya "- İçeri girebilirsiniz." diye seslendi. Yarl Turya, seri adımlarla Varyag'ın huzuruna çıktı ve selam verdikten sonra konuşmaya başladı.
      "- Yüce kralım, bu akşam verilecek ziyafet için hazırlıklara başladınız mı?"
    Varyag, eliyle başını biraz kaşıdı ve;
      "- Aslında, ben onu tamamen unutmuştum, Turya. Henüz daha yeni gün başladı, şimdi hazırlıkları başlatırım."
      "- Efendim, o zaman şimdi hazırlıkları başlatırsanız iyi olur, çünkü akşama yetişmesi çok zor olacak."
      "- Hmm... Muhafızlar, derhal size daha önceden bahsettiğim yemekler hazırlanmaya başlansın. Unutmayın, bu akşam o yemekleri yiyiyor olacağız!"
    Yarl Turya, biraz güldükten sonra Varyag'a doğru döndü. Varyag'ın suratının asık olduğunu farketti ve sormaya başladı.
      "- Efendim, canınızı sıkan birşey mi var?"
    Varyag, ilk başta rüyasını anlatmanın ne kadar mantıklı olacağını düşündü ve derin bir iç çekerek;
      "- Aslında var, ama anlatsam mı, emin olamadım."
      "- Anlatırsanız içiniz rahatlayabilir, fakat bu size kalmış birşey yüce kralım."
      "- Pekala, anlatayım Turya. Gördüğüm rüyada mekan Kwynn Köyü'ydü. Bir genç kız elindeki su dolu testilerle dereye doğru ilerlerken bir yerden gelen arbalet oku kafasına saplanıyor ve kız yere seriliyordu. Köylülerden bazıları evlerine kaçarken bir kısmıda ölen kızı görmek için yanına doğru ilerlemişti. Bir çocuk ve annesi de oradaydı. Bilemiyorum... Çocuğun annesi çocuğa "-Varyag..." diye hitap edince bunun ben olup olmadığımı da düşündüm, fakat emin değilim. Neyse, biraz sonra Kral Harlaus ve arkasındaki dev ordu köye doğru ilerledi ve köyde taş üstünde taş, baş üstünde baş bırakmadı. Çocuğun annesi karşı çıkınca Kral Harlaus onu öldürdü, çocuk ise samanların arasında öylece olanları izlemekteydi. Tabi bir anda "-Hayır..." gibisinden bağırmaya başladı ve bende uyandım."
    Yarl Turya, duydukları karşısında oldukça şaşırmıştı. Derin bir iç çekti ve sıkılgan bir ses tonuyla konuşmaya başladı.
      "- Efendim, size gerçekleri söylemek zorundayım..."
    Varyag, iyice meraklanmaya başlamıştı.
      "- Ne gerçeyi?! Rüyayı ben gördüm, sen değil. Hangi gerçekten bahsediyorsun?"
       "- Efendim, yıllar öncesinde yaşanmış bir hadise... O zamanlar Kral Ragnar'da sizin gibi genç bir hükümdardı. Onun döneminde Nord Krallığı ile Svadya çok ağır bir savaşa tutuşmuştu ve her defasında Svadyalılar bu savaşta galip gelmişti. Ayrıca Nord Kralığı birçok hadiseye de tanık olmuştu. En önemlileri olan Sargoth, Ordular, Sarhoşlar ve Kwynn Hadiseleriydi.  Bunlardan en acı vereni ise Kwynn hadisesiydi. Kral Harlaus, dağları aşan ordularıyla birlikte Sargoth'a yürümekteydi. Geçiş güzergahında Kwynn Köyü'de vardı ve buraya uğramadan edememişlerdi. Belki bilmezsin ama o dönemlerde Sargoth'u zengin tutan Kwynn Köyü'ydü, en çok tarım orada yapılırdı ve neredeyse yok denecek kadar fakir bulunmazdı. Tabi bunu bilen Harlaus, Kwynn Köyü'nü talan etmek istedi. Topladığı ordularla birlikte bu köyü yok etti, birçok ev varken bir anda boş bir arazi haline gelmişti. Burada tüm köylüler ölmüştü, sadece Harlaus'un beğendiği kadınlar sağ çıkabilmişti. Bunlardan biriside senin annendi, ama annen namusunu korumayı ve canını vermeyi tercih edip Harlaus'a büyük bir cesaretle karşı çıktı ve oracıkta bizzat Harlaus'un kılıcıyla öldürüldü. Köyden canlı kurtulan bir çocuk, doğruca bir at kapıp Sargoth'a geldi ve Kral Ragnar'ın huzuruna çıkıp Sargoth'a saldırılacağını bildirdi. Ragnar, bu bilgi sayesinde Sargoth'a daha fazla asker yerleştirip güvenliği arttırdı ve Nord Krallığı kurtuldu. Kral Ragnar, bu çocuğa borçlu kalmıştı. O çocuk ise sendin... Ragnar'ın korumasında bir asker olarak yetiştirildin ve şu anki konuma kadar ulaştın. Şimdi geçmişini neden hatırlayamadığını merak ediyorsundur. Şanslısın ki sadece hatırlamıyorsun, ölmüş bile olabilirdin. Vaegirlar'la yapılan bir savaşta bir Kergitli asker gürzüyle seni yere serdi ve herşeyi unuttun, zamanla bazı şeyleri hatırlayabildiysende bazıları sır olup kaldı. Ve bugün, ne yazık ki Ragnar'a olan sözümü tutamayarak sana tüm geçmişini anlattım. Kral Ragnar, bunları sana anlatmamı iyi bir niyetle istedi. Geçmişini öğrenecek olsaydın, gerçeklere dayanamayıp yıkılabilirdin. Neyse, uzun bir süre herhangi bir hadise gerçekleşmedi. Zaten Svadyalılarla ve Kergitlerle müttefik olmuştuk, ama seninde bildiğin gibi ihanet edildi ve yeni hadiseler oluştu. Bunlar ise Lethwin ve Ragnar Hadiseleriydi."
   
    Kral Varyag, duydukları karşısında şaşkına dönmüştü. Cılız bir sesle "- Tamam, Turya. Anlattığın gerçekler için sana sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum, şimdi beni yanlız bırak" dedi. İçinde büyük bir üzüntü ve engellenemeyecek bir intikam hissi vardı. Yarl Turya, Varyag'ın huzurundan ayrıldıktan sonra Varyag büyük bir hiddetle elini tahta duvara vurdu. Duvar kırılmış, Varyag'ın eli ise çizilmişti. Sinirinden oturduğu yerde titriyordu. Ancak gerçekler karşısındaki üzüntüsü ise onu daha sert birşeyler yapmaktan engelliyordu. Fısıldar bir tonla;
       "Kral Harlaus, bunu sen istedin. İntikamım yaptıkların kadar sert ve acı olacak..." dedi...

    Uzun bir zamandır hikayeyle ilgilenmemiştim, ama artık yedinci bölüm hazır durumda. Umarım beğenir ve yorumlarınızı eksik etmezsiniz. Ayrıca bir soru da sizi bekliyor...
 # Sizce gelecek bölümlerde ne tür olaylar yaşanacak? [Tahmininiz]

[Sam Fisher]

Bu bölüm de uzun ve sürükleyici olmuş. Çok beğendim ayrıca senaryonun devamını da sabırsızlıkla bekliyorum.

[Swift.]

Güzele benziyor.

[Tanhu]

Beğenmenize sevindim, yakında 8. bölümüde yayınlarım. 

[osan123]

Uzatırsan roman bile olur. Ama Varyag hemen kral olmasada biraz daha iyi olurdu. Ama yine de mükemmel

[Sewerus]

çok güzel olmuş ellerine sağlık daha iyilerini bekleriz tabii

[Tanhu]

Evet, evet. Teşekkürler. Ayrıca yakın bir zamanda (büyük bir ihtimal yarın) 8. bölümü yayınlayacağım.

[Sewerus]

knk anket nerede
 

[Thermicias]

Eline sağlık kardeşim, çok güzel olmuş, giderek güzelleşiyor...

[Tanhu]

Eline sağlık kardeşim, çok güzel olmuş, giderek güzelleşiyor...

Beğenmene sevindim. 

[Tanhu]

(click to show/hide)

Bölüm Adı: Ziyafet
Bölüm: 8

    Güneş, yavaş yavaş Sargoth'un batısını çevreleyen Alviss Dağları'nın ardına doğru çökmeye başlamıştı. Gökyüzü kızıl kesilirken odasında kağıt üzerinde çalışmalarını sürdüren Varyag bir yandan da dışarıyı izlemekteydi. Akşam düzenlenecek olan ziyafette alınacak olan yeni kararları tekrar gözden geçiriyordu. Muhafızlardan biri, kapıyı çalıp izin isteme gereği duymayarak küstahça kafasını araladığı kapıdan içeri soktu ve etrafı bir süre yokladı. Ardından da büyük bir adım atarak odaya girdi ve Varyag'a dönerek;
      "Efendim, emrettiğiniz gibi akşam düzenlenecek olan ziyafet için tüm hazırlıklar tamamlandı. Ziyafeti nerede düzenleyeceğiz?"
    Kral Varyag, usulca ayağa kalktı ve muhafıza doğru döndü.
      "Ziyafet sarayımda düzenlenecek. Masaya kırmızı bir örtü serin ve mumlarla etrafını aydınlatın. Aşırı derece şatafata gerek yok, ardından da tüm yemekleri bu masaya taşıyın. Ayrıca şaraplarda hazır olsun."
    Muhafız bir kez daha selam verdi ve;
      "Emredersiniz, efendim!"
    Varyag, muhafız tam da odadan çıkacakken;
      "Bir daha da kapıyı çalıp izin istemeden odama veya saraya gelme. Bu defalık seni affediyorum." dedi ve tekrar masasının başına geçti. Muhafız ise tekrar selam verip odadan ayrıldı. Varyag da bir süre daha odasında çalıştıktan sonra kapıyı kilitleyip meydana çıktı...

    Hafif bir rüzgâr hakimdi Sargoth'un sokaklarına. Varyag, epeydir uğramadığı hana tekrar gitmek istedi fakat öncelikle zindana uğramasının daha iyi olacağını düşündü. Bir süre sol ayağını duvara yaslayarak dışarıyı izledi. Sokaklar bomboştu, sadece iki dakikada bir elindeki testilere doldurduğu suyu evine getiren birkaç köylü grup vardı dışarıda. Hafif esen o rüzgârın yerini küçük küçük yağan kar taneleri almıştı. Varyag derin bir iç çektikten sonra zindana doğru ilerlemeye başladı. Gardiyanın yanına geldi ve;
      "- Nöbet nasıl gidiyor asker?"
      "- Çok iyi efendim. Hiçbir sorun yaşanmadı, gerçi bu oldukça normal birşey. Elinize sağlık, geçen gün onlara yedirdiğiniz o tokmak sayesinde şimdi "çıt" bile çıkarmıyorlar."
      "- Hehehe! Herneyse, şimdi içeri giriyorum. Kapıları aç bakalım..."
    Gardiyan hızla cebindeki anahtarları çıkardı ve kapıyı açıp bir adım geri çekildi. Varyag içeri girdikten sonra kapıyı tekrar kapatıp kilitleyiverdi.
      "- Merhabalar, bakıyorum da köpek gibi havlamıyorsunuz artık, çok iyi; bu çok iyi."
    Lethwin somurtgan bir sesle;
      "- Bu zindanda daha ne kadar kalacağım?"
      "- Fazla değil, en çok bir yıl daha bu zindandasın."
    Lethwin büyük bir heyecanla;
      "- Yani bir yılın sonunda bizi serbest mi bırakacaksın?"
      "- Tabi ki de hayır. En geç bir yıl içerisinde darağacında sallandırılacaksınız, benden kurtulabileceğinizi mi sandınız?"
    Lethwin, oturduğu yerden bir adım daha geriye çekildi ve;
      "- Hayır, hayır! Beni öldüremezsin, sen kim oluyorsun da beni öldürüyorsun ha?!"
    Varyag öfkeyle;
      "- Sen kim oluyorsun da Kral Ragnar'ı öldürtebiliyorsun ha?! Adi herif, yaban domuzu! Ulan ben şimdi senin... Neyse, seni şimdi öldürmeyeceğim. Ama o gebereceğin günü sabırsızlıkla bekliyorum, Lethwin. Bundan emin olabilirsin."
      "- Kral Ragnar öldürüldü mü? Kim öldürdü Kral Ragnar'ı?"
      "- Oradan bana bilmiyormuş takliti yapma, Lethwin. Onu sen öldürdün, ve de cezasını çekeceksin."
      "- Kral Varyag, sana şerefim üzerine yemin ederim ki Kral Ragnar'ı ben öldürtmedim. Aslında bunu yapmak aklımdan geçmişti ama isyanı tamamlayıp halkın gözleri önünde darağacında sallandırmayı tercih ettim. Ama onu kesinlikle ben öldürmedim..."
      "- Olmayan şerefin üzerine mi yemin ediyorsun? Herşeyi para için, altın için ve hükümdarlık için yaptın. Bir sürü insan hayatını kaybetti. Yaptığın o dehşet verici katliamı duymadığımı sanıyorsan yanılıyorsun. Hepsi tüm Kalradya tarafından biliniyor."
      "- Evet, para için yaptım herşeyi. Hehehe, kontrolünü kendimize geçirdiğim o köyler ve şehirlerde inanılmaz sayıda destekçiniz çıktı, ne oldu sonra biliyor musun? Hepsinin elleri ve dilleri kesilip denize atıldılar. Bazıları Thir'da yakıldı, bazılarının da kolları ve bacakları kesilip bir köşeye atıldı. Bu söylediklerim tamamen benim emrimle gerçekleşti, ama Kral Ragnar'ı ben veya biz öldürmedik."
    Kral Varyag, birazda olsa inanmaya başlamıştı ancak suçlamalarına devam etmek istedi.
      "- Lethwin, umarım doğruları söylüyorsundur. Eğer ki doğruları söylüyorsan bil ki seni daha çabuk öldüreceğim, ama yalan söylüyorsan bunu da unutma. Yaptıklarım karşısında ölmeyi isteyeceksin fakat seni ölmekten beter edeceğim..."

    Kral Varyag, arkasını döndü ve zindandan ayrıldı. Halâ düşünceli bir haldeydi. Sürekli kendi kendisine "- Acaba Kral Ragnar'ı kim öldürdü?" diye soruyordu. Bir süre daha dışarıda durduktan sonra doğruca sarayına çıktı. Aslında tavernaya uğrayacaktı ancak bunu tamamen unutmuştu...

      "- Muhafızlar, muhafızlar! Kral Varyag'ın davetlileri geliyor, kapıları açın!"
    Dağların ardına kadar uzanan ordularıyla birlikte Kral Varyag'ın daveti üzerine şehre ilerleyen lortlar, muhafızlar eşliğinde saraya doğru yürümekteydiler. Varyag, sarayın camından dışarıyı izliyordu. Masa oldukça iyi donatılmıştı ve lortların bu yemekleri beğeneceğinden emindi. Kapılar aralandı ve önce Yarl Turya olmak üzere diğer tüm lortlar saraya girdi. Ayaküstü kısa bir muhabbetin ardından tüm lortlar Kral Varyag'ın oturmasıyla masadaki yerlerini aldılar. Varyag, konuşmaya başladı.
      "- Değerli derebeylerim. Bu akşam düzenlediğim bu ziyafetin başlıca sebebi, yüce Nord ulusu için önemli kararlar almak ve bir araya gelmektir. Yüce krallığımız sadece benim değil, hepimizin birlikteliğiyle kuruldu ve bu birlikteliğin devam etmesi gerekir. Neyse, eminim ki miğdeniz kazınıyordur ve içinizden bana laf saydırıyorsunuzdur. O zaman yemeğe başlayalım!"
    Tüm lortlar, şarap dolu bardaklarını aynı anda havaya kaldırdılar ve bir yudum içdikten sonra masadaki yemeklere yöneldiler. Masada bir tek yemek kalmayana kadar hiçkimse birbiriyle konuşmamıştı. Varyag, en sonunda anlatmak istediği mevzuya geldi ve lortlara seslenmeye başladı.
       "Değerli derebeylerim, bugün sözümü tuttum ve ziyafeti düzenledim. Ancak şimdi benimde anlatmak istediklerim var, ayrıca bugün burada yüce ulusumuz için oldukça önemli kararlar alacağız."
    Tüm lortlar, Varyag'ı alkışlamaya başladı.
       "Yüce krallığımız, Doğu ve Batı olmak üzere ikiye ayrıldığında birçok derebeyimizi kaybettik. Ve en kötüsü olan Kral Ragnar'ı bir suikast sonucu kaybetmemiz oldu."
    Yarl Aeric, söz hakkı isteyerek konuşmaya başladı.
       "Yüce kralım, Nord ulusu için alınacak yeni kararları burada açıklayacakdınız, bu kararlar nelerdir?"
       "Evet, evet. Şimdi o mevzuya gelelim. Krallığımızın isminden askeri teşkilattaki yeni düzenlemelere, kurulacak ilişkilerden yapılacak savaşlara kadar birçok konuyu burada sizlere sunacağım. Öncelikle krallığın ismiyle başlayalım... Yüce ulusumuzun ismi Doğu Nord Krallığı'ydı. Artık yeni ismi Nord Krallığı olarak değiştirildi ve deniz ötesi ve kıyılar Nordland olarak yeniden adlandırıldı."
    Yarl Turya, ayağa kalkıp söz hakkı istedi ve tekrar yerine oturdu. Ardından konuşmaya başladı.
       "Yani şuanki Nord toprakları ve kıyılar Nordland olarak mı adlandırılacak?"
       "Evet, Turya. Nordland olarak adlandırılacak. Askeri teşkilatta da yeni düzenlemeler yapıyorum. Yakın bir zamanda tahminim Kergitlerle savaşacağız. Bu kaçınılmaz birşey... Süvarileri durdurabilmek için Rodoklardan esinerek Mızrakçı birlikler yetiştireceğiz. Ordu dağılımı %40 Piyade, %40 Okçu ve %20 Mızrakçı olarak değiştirilecek."
       "Peki ya diplomasi ve savaşlar hakkında neler olacak?"
       "Kergit İstilaları bildiğiniz gibi halâ devam etmekte ve gün geçtikçe tehlike bizim için büyüyor. Ayrıca Kergitlerle tek başımıza savaşırsak hiçbir şey yapabileceğimizi de sanmıyorum. Bundan dolayı Sarranid'lerin kapısını çalacağız."
       "Tamam da, Sarranid Sultanı Sultan Hakim'in teklifinizi kabul edeceğini nereden biliyorsunuz?"
       "Emin ol Turya, o bunu bizden çok istiyordur. Kergitler daha bizden hiçbir toprak alamadı, ama Sarranidler alınan istihbaratlara göre 5 toprağını kaybetti, hatta aralarında Ahmerrad bile var."
       "O zaman muhtemelen bizimle birlikte Kergitlere karşı etkin bir savaşa girişmeyi isteyeceklerdir. Peki ya savaşlar hakkında neler diyeceksiniz? Ayrıca sürekli seferler düzenleniyor ve bu orduyu yoruyor."
       "Sürekli savaşmak benide yoruyor, inanın benide yoruyor. Ama buna mecburuz, Kalradya'da kanun böyle. Herşey aniden gerçekleşiyor ve buna anında müdahale etmek zorunda kalıyorsun. Müdahalede bulunmazsan hemen saldırıya uğruyorsun. Yani bu mecburî olan birşey..."
       "Svadya ile nasıl mücadele edeceğiz, efendim?"
       "Tam iki gün sonra öğle vakti tüm ordular toplanacak ve Dhirim üzerine sefer düzenlenecek. Dhirim'i alacağımız gibi çevresindeki tüm kaleleride topraklarımıza katacağız. Svadyalılar nasıl bir belaya bulaştığını ancak bu şekilde anlayacaktır."
       "Hmm... Efendim, o zaman izninizi istiyorum."
       "Tabi ki, tüm lortlar, sonunda ziyafet sona erdi; ayrılabilirsiniz."
    Tüm lortlar sırasıyla şehirden ayrıldıktan sonra Varyag bir süre odasına çekildi. Gece olmuştu, etraf oldukça sessisti. Meydan boşalmıştı, sadece iki üç muhafız ve zindanı koruyan gardiyan vardı. Varyag, uzun zamandır uğramadığı tavernaya gitmeye karar verdi ve odadan çıktı...

    Tavernanın çevresinde hiçkimse yoktu, ancak içeride ışık ve ses vardı. Ayrıca etraf çok ağır bir içki kokusuna bürünmüştü. Varyag, eliyle tavernanın kapısını hızla itti ve isteksiz bir halde içeri girdi. İleride gördüğü boş bir masaya geçti ve üç şişe şarap istedi. Ardından etrafını biraz yoklayıp tekrar önüne döndü. İki dakika sonra şaraplar masasına gelmişti, hemen bir tanesini açtı ve içmeye başladı. Sol tarafta en köşeye çekilmiş olan kirli sakallı zayıf bir adam dikkatini çekmişti. Keskin gözleriyle doğrudan ona baktı ve bir süre izledikten sonra yanına çağırdı.

    Adam, Varyag'ın yanına geldi ve selam verdikten sonra, "- Yüce kralım, beni mi çağırdınız?" dedi. Varyag, "- Evet, otur." dedikten sonra bir sandalyeyi yanına alıp Varyag'ın karşısına geçti.
       "Sen kim oluyorsun?"
       "Yüce kralım, ben Normanlı Eddesa. Tüm Kalradya'yı devamlı olarak dolaşır, notlar alır ve denizlere açılıp bir yerler keşfetmeyi denerim."
       "Farketmiştim sende birşeyler olduğunu... Senden birkaç isim hakkında bilgi isteyeceğim."
       "O isimler nedir efendim?"
       "Marnid, Lezalit, Katrin ve Ymira."
       "Efendim, bana biraz süre verin. Şu defterimi yoklamam gerekecek galiba."
       "Tamam, ama çabuk ol."
    Gezgin, tozlanmış kalın kitabını masaya bıraktı ve sayfaları hızla karıştırarak bu isimleri aramaya başladı. Ancak yirmi dakika sonra birşeyler bulabilmişti...
       "Efendim, efendim! Buldum, aradığınız isimleri buldum."
       "Anlat bakalım."
       "Marnid... Tam altı gün önce Rivachegli Thonsky isimli bir köle tüccarında gördüm. Uzun bir süre Sargoth'ta yaşamış ve ticaretten oldukça iyi anlayan bir tüccar. Şimdi Lezalit'e bakalım. Lezalit... Onunla ilgili tam bir bilgim yok ama o da Rivacheg'de ve Thonsky'nin köle pazarında. İyi bir komutanmış ve savaşlarda bir ordu için oldukça gerekli bir kişiymiş. Ymira... Ymira, geçenlerde Rivacheg'de Topal Sovsoliosky isimli bir köle tüccarında satışa sunulmuştu. Adam akıllı birisiydi, erkekleri azdırmak için Ymira'ya açık saçık kıyafetler giydirip meydana sürmüş. Sarranid çöllerinden kervanla gelen Muhtalib Bin Ayyam isimli ayyaşın tekine satılmış. Vay haline!..."
        "Ymira satıldı mı?"
        "Evet, efendim. Shariz'den gelen bir kervan'da hurmalarını pazara getirmek için Rivacheg'e gelen Sarranidli bir ayyaşa satılmış."
        "Onunla sonra ilgileneceğim... Katrin ile ilgili bir bilgi yok mu?"
        "Hayır, efendim. Ne yazık ki yok."
        "Pekala, sen o saydıklarının halâ Rivacheg'de olduğundan emin misin?"
        "Evet, efendim. Orada olduklarından son derece eminim."
        "Bana onlar hakkında bilgi içeren tüm sayfaları kopartarak ver."
        "Ama efendim..."
        "Ver dedim, ver!"
    Gezgin, somurtarak sayfaları koparttı ve Varyag'a verdi.
        "Alın efendim."
    Varyag, biraz gülümsedi ve;
        "Bu iyiliğini karşılıksız bırakacağımı mı sandın sen? Al şu 3.000 dinarı. Bu para sana epeyce bir süre yeter."
        "3.000 dinar mı? Efendim, çok sağolun. Ben bu parayı bir ayda zor kazanıyordum, çok teşekkürler!"
        "O bilgiler kadar önemli değil bu para. Hadi, sana kolay gelsin."
        "Teşekkürler, efendim."
    Varyag, yarım kalan şarabını masada bırakıp tavernacının yanına gitti ve parasını ödeyip oradan ayrıldı. İstediği tüm bilgileri elde etmişti. Artık tamamen bu bilgilerle ilgilenmeliydi, eski yoldaşlarının yaşadığını öğrenince zaten ayrı bir heyecana kapılmıştı. Koşarak yanına birkaç asker aldı ve zırhını kuşanıp sabah olana kadar meydanda bekledi...

* * * * * * * * * *

Beyler, uzun uğraşlar sonunda yeni bölümü sizlere taktim ediyorum. Yorumlarınızı eksik etmeyin. 

[Kızıl $aman]

Tebrik ederim kardeşim, hikayen gerçekten çok güzel olmuş. Her geçen bölüm, bir öncekinden daha iyiye gidiyor. Umarım böyle devam eder.